ΑΜΥΝΑ

Στρατηγικό «τρίγωνο» Ελλάδας-Αιγύπτου-Ισραήλ: Έλληνες και Ισραηλινοί πιλότοι σε σενάρια μάχης στον αέρα-Αιγύπτιοι κομάντος στην Κρήτη

του Κώστα Σαρικά - Δημοσίευση 6 Νοεμβρίου 2019, 07:00 / Ανανεώθηκε 6 Νοεμβρίου 2019, 07:06
Στρατηγικό «τρίγωνο» Ελλάδας-Αιγύπτου-Ισραήλ: Έλληνες και Ισραηλινοί πιλότοι σε σενάρια μάχης στον αέρα-Αιγύπτιοι κομάντος στην Κρήτη
Facebook Twitter Whatsapp

Ένα από πιο δύσκολα γυμνάσια στις Ειδικές Επιχειρήσεις

Η εβδομάδα που κυλά επισφραγίζει τις πολύ καλές σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε στρατιωτικό επίπεδο μεταξύ Ελλάδας-Ισραήλ αλλά και Ελλάδας-Αιγύπτου

Στην έρημο Νεγκέβ, στο νότιο Ισραήλ, Έλληνες και Ισραηλινοί πιλότοι πετούν μαζί σε μεικτούς σχηματισμούς εκτελώντας κάποια από τα πλέον σύνθετα σενάρια μάχης στον αέρα. 

Κοινή εκπαίδευση με βαθμό δυσκολίας εξαιρετικά υψηλό όπου η συνεργασία και η εμπιστοσύνη δεν κρίνουν μόνο την επιτυχία της άσκησης αλλά και την ασφάλεια των ιπτάμενων. 

Οι «μπαρουτοκαπνισμένοι» Ισραηλινοί οι οποίοι βιώνουν καθημερινά συνθήκες πολεμικής αναμέτρησης και οι Έλληνες πιλότοι με την άριστη εκπαίδευση και την ψυχοφθόρα «τριβή» του Αιγαίου καλούνται να λειτουργήσουν σαν ομάδα στο πλαίσιο της απαιτητικής Blue Flag. 

Την ίδια ώρα εκατοντάδες μίλια βορειοδυτικά της Νεγκέβ, στην Κρήτη κάποιοι άλλοι Έλληνες, επίλεκτα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων της χώρας μας, επιβιβάζονται στα ελικόπτερα Chinook μαζί με Αιγύπτιους συναδέλφους τους. 

Σκληροτράχηλοι κομμάντος όλοι τους προετοιμάζονται για να πραγματοποιήσουν ένα από πιο δύσκολα γυμνάσια στις Ειδικές Επιχειρήσεις. 

Άλμα ελευθέρας πτώσεως από μεγάλο ύψος για να πραγματοποιήσουν αιφνιδιαστική προσβολή «εχθρικής» περιοχής. Ένα από τα δεκάδες σενάρια μάχης της «ΜΕΔΟΥΣΑΣ 2019»

Ούτε το Ισραήλ, ούτε η Αίγυπτος ανήκουν στο ΝΑΤΟ. Μέλη του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο είναι μόνο η Ελλάδα και η Τουρκία. 

Κι όμως, είναι δύο από τις χώρες με τις οποίες οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεκπαιδεύονται πλέον όλο και πιο τακτικά και συστηματικά την ώρα που Έλληνες και Τούρκοι πιλότοι «εμπλέκονται» καθημερινά πάνω από το Αιγαίο. 

Οι υπουργοί Άμυνας Ελλάδας και Αιγύπτου χθες τόνισαν ότι αναζητούν τρόπους για περαιτέρω στρατιωτική συνεργασία. Και οι δύο καταδίκασαν με κατηγορηματικό τρόπο της ενέργειες της Τουρκίας. Η Αίγυπτος μάλιστα έχει ρίξει στο τραπέζι την πρόταση να υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερη κοινή παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Σε ανάλογη γραμμή πριν από μια εβδομάδα και οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Ισραήλ συναντήθηκαν με στόχο ακόμα πιο στενή στρατιωτική συνεργασία. Αθήνα και Τελ Αβίβ ανταλλάσουν πλέον εκτός από στρατιωτική τεχνογνωσία και κρίσιμες πληροφορίες για θέματα ασφάλειας. Το Ισραήλ εδώ και χρόνια έχει «παγώσει» κάθε σχέση με την Άγκυρα, το ίδιο και η Αίγυπτος η οποία δεν θέλει η Τουρκία να εμφανίζεται ως ο προστάτης των απανταχού Μουσουλμάνων. 

Στις διεθνείς σχέσεις και κατά συνέπεια και στις στρατιωτικές σχέσεις μια από τις πιο βασικές αρχές στην άσκηση εθνικής εξωτερικής πολιτικής είναι τα κοινά συμφέροντα. 

Αν και είχε αποδειχθεί εκατοντάδες χρόνια νωρίτερα, πρώτος το είπε δημόσια ο Λόρδος Πάλμερστον, πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασίλειου. «Τα έθνη δεν έχουν σταθερούς φίλους ή εχθρούς αλλά σταθερά συμφέροντα».

Και στην περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου τα συμφέροντα έχουν να κάνουν κυρίως με την ενέργεια η οποία κρύβεται στα βάθη της θάλασσας αλλά και με τις εθνικές και θρησκευτικές απειλές. 

Συμφέροντα που συχνά υπερβαίνουν ακόμα και σημαντικές διαφορές που χωρίζουν τους λαούς. Με δεδομένο ότι η Ελλάδα με την Αίγυπτο όπως και η Ελλάδα με το Ισραήλ δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, ειδικά στα θέματα κυριαρχικών δικαιωμάτων σε στεριά και θάλασσα, η στρατιωτική συνεργασία η οποία έχει αναπτυχθεί όπως εκτιμούν επιτελείς αλλά και γεωστρατηγικοί αναλυτές έχει μέλλον. 

Η Αίγυπτος επενδύει μεγάλα ποσά στη άμυνα, εξοπλίζεται συνεχώς, καλύπτει το χαμένο έδαφος σε εκπαίδευση και παραστάσεις και «διψά» για συνεργασία με την Ελλάδα η οποία έχει οργανώσει τις ένοπλες δυνάμεις της σε πρότυπα ΝΑΤΟ. Αλλά και το επιφυλακτικό Ισραήλ κάνει πλέον το «άνοιγμα» προς τη χώρα μας. 

Φιλίες λοιπόν ή σταθερές συμμαχίες μπορεί να μην υπάρχουν όμως τα συμφέροντα και το «momentum» στην περιοχή είναι άκρως ευνοϊκά ώστε αυτές οι συνεργασίες να αντέξουν τουλάχιστον όσο η Τουρκία έχει επιλέξει το ρόλο του «νταή» της γειτονιάς.