Το ρολόι δείχνει 10:50, μετά το μεσημέρι. Βράδυ Πέμπτης και το γήπεδο Καραϊσκάκη έχει αρχίσει να βράζει.
Όχι από ιαχές θριάμβου, ούτε από… ουρλιαχτά πανηγυρισμών, αλλά από κραυγές αγωνίας και γιουχαϊσματα. Είναι το ημίχρονο του αγώνα Ολυμπιακός-Λεβάντε και οι πρωταθλητές Ελλάδας χάνουν 1-0 από το 8ο κιόλας λεπτό. Σκορ που τους έχει αφαιρέσει και την τελευταία πιθανότητα πρόκρισης από τη φάση των «16» του Γιουρόπα Λιγκ.

Τι φταίει, όμως, και για άλλη μια χρονιά ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να ζήσει όπως φαντάζεται την περιπέτεια της Ευρώπης; Το Newpost επιχειρεί μια γρήγορη, αλλά ουσιαστική καταγραφή των πραγματικών λόγων που οι μόνιμοι πρωταγωνιστές στο ελληνικό ποδόσφαιρο, περιορίζονται σε τριτοτέταρτα ρολάκια μόλις ανέβουν στην ευρωπαϊκή σκηνή.

1. Το καλοκαίρι έφυγε η καλύτερη… πτέρυγα της Σούπερ Λίγκας, τουτέστιν Κέβιν Μιραλάς. Το κακό δεν σταμάτησε εκεί. Συνεχίστηκε με την απουσία επάξιου αντικαταστάτη.

2. Ο μαέστρος της ομάδας και εκ των κορυφαίων του πρωταθλήματος, Αριέλ Ιμπαγάσα, ταλαιπωρείται από τραυματισμούς και έχει αρχίσει να… σκάει. Την ανάγκη έλευσης ενός πλέι μέικερ αντίστοιχων κυβικών διακρίνουν οι πάντες. Εκτός από τη διοίκηση των «ερυθρολεύκων», που για τη θέση αυτή προορίζουν τον –λίγο έως τώρα- Πάολο Μασάδο.

3. Άλλη μια απώλεια: ο Βασίλης Τοροσίδης δεν μένει πια εδώ. Ο διεθνής αμυντικός και κορυφαίος φουλ-μπακ στη χώρα, παίρνει μεταγραφή για την ιταλική Ρόμα, πραγματοποιώντας έτσι την επιθυμία του για διεθνή καριέρα. Πώς αντιδρά ο Ολυμπιακός; Με απάθεια. Υπάρχει ο Μοντέστο, ο Μανιάτης και ο Ντιακιτέ.

4. Οι «πόνοι» στη μέση γίνονται ακόμη πιο έντονοι (σ.σ. διαβάσατε παραπάνω για τον Ιμπαγάσα), με την απόφαση της διοίκησης να μην αποκτήσει σύγχρονο κόφτη. Το παλιό εξάρι για τους… αρχαιότερους, που θα «σκουπίζει», θα μαζεύει χιλιόμετρα και… αντιπάλους και που θα αποτελεί το στήριγμα του προπονητή μέσα στο γήπεδο. Εάν, βέβαια, υπήρχε ο τελευταίος για 90 λεπτά και όχι για 15-20, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του «Κάνιο».

5. Ο αντικαταστάτης του Ερνέστο Βαλβέρδε. Τον Βάσκο διαδέχθηκε ο Λεονάρντο Ζαρντίμ. Ενας καλός προπονητής με ενθαρρυντικό βιογραφικό από την καριέρα του στη Μπράγκα, αλλά που δεν κατέβασε στο γήπεδο μια ομάδα με την προσωπικότητα του προκατόχου του. Θα έλεγε κανείς ότι οι εν Ελλάδι νίκες του Ολυμπιακού αποδίδονται περισσότερο στο πολύ χαμηλό επίπεδο του ανταγωνισμού, παρά στη δική του ανωτερότητα και ισχύ.

6. Η απομάκρυνση του Πορτογάλου προπονητή. Ισχύουν, φυσικά, όλα τα παραπάνω, όμως ο Ζαρντίμ είχε αρχίσει να… πατάει περιοχή και ειδικά στα ευρωπαϊκά παιχνίδια παρουσίαζε ένα στιβαρό σύνολο με αξιοπρεπή εικόνα. Εκτός αυτού, στην Ελλάδα παρέμενε αήττητος και φαινόταν ότι είχε βρει το δρόμο του. Αποχώρησε, η ομάδα έκανε την πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα και έμεινε εκτός Ευρώπης από έναν αντίπαλο που στο άκουσμά του τη στιγμή της κλήρωσης, μόνο φωταγώγηση του Πειραιά δεν έγινε.

7. Το μικρό εκτόπισμα στα ευρωπαϊκά όργανα. Ο Ολυμπιακός σαφώς και δεν φέρει ακόμη το brand name άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, που εξίσου «σφαγιάζονται» ανά τακτά διαστήματα, για χάρη των πιο εμπορικών αντιπάλων. Όμως, στη δική μας περίπτωση έχουμε να λέμε για τη μικρομεσαία ισπανική ομάδα από τη Βαλένθια και γειτόνισσα του Βαλβέρδε, Λεβάντε. Αυτό είναι πρόβλημα, διότι αντικατοπτρίζει την… απόμακρη σχέση των πρωταθλητών με τα κέντρα εξουσίας. Σε πλήρη αντίθεση με ό,τι συμβαίνει «εντός έδρας».

Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης, είπε μετά τον αγώνα της Πέμπτης ότι ο κόσμος της ομάδας έχει δίκιο (σ.σ. λίγο-πολύ για όλα τα παραπάνω διαμαρτύρεται) και πως ο ίδιος πρώτος απ’ όλους έχει οραματιστεί διαφορετικά την παιδική του αγάπη. Μένει, λοιπόν, να δούμε αν η εφετινή επανάληψη του χιλιοπαιγμένου έργου αποτελέσει την αφετηρία για νέα… σκηνοθεσία. Που θα έχει τα φόντα να περπατήσει στο κόκκινο χαλί της μπάλας.

Christiano