Του Θοδ. Παπαδόπουλου

Πριν από λίγες μέρες με αφορμή το άρθρο «Και ο Γκαγκάτσης θέλει «μεταγραφή» στον ΠΑΟΚ!» ο φίλος μου ο Μπενάκης μου έκανε την εξής εύλογη ερώτηση «γιατί ο Σαββίδης να πάρει στις πλάτες του το παρελθόν του Γκαγκάτση;» αναφερόμενος φυσικά στο «κόστος» που θα είχε μια συμφωνία των δύο για την επιστροφή του παλιού προέδρου της ΕΠΟ στο προσκήνιο με τα «χρώματα» του ΠΑΟΚ φυσικά.

Την ίδια ώρα πάντως πολλοί είναι οι όψιμοι υποστηρικτές του Γκαγκάτση οι οποίοι και υποστηρίζουν ότι «ο Βασίλης έχει αλλάξει και μπορεί να προσφέρει πολλά». Μάλιστα σε συνομιλίες με ορκισμένους μέχρι πρότινος εχθρούς του βλέπει κανείς μια θεαματική μεταστροφή που προκαλεί αλγεινή εντύπωση για αυτούς τους όψιμους υποστηρικτές του.

Το δυστύχημα για την ΕΠΟ και το ελληνικό ποδόσφαιρο ευρύτερα είναι η «φτώχεια» των επιλογών μιας και πολύ απλά δεν υπάρχουν άνθρωποι για να βγουν μπροστά και να προσπαθήσουν να αλλάξουν όλα αυτά που όλοι βλέπουν, πολλοί τα λένε, άλλα ουδείς τα αλλάζει.

Η κατάρα της ΕΠΟ τα τελευταία χρόνια είναι να διοικείται είτε από «κομάντο» είτε από «αχυράνθρωπους». Δεν υπάρχει όραμα, σχέδιο και στόχευση για να γίνει καλύτερο ένα άθλημα το οποίο όλοι ξέρουμε ότι έχει σοβαρά προβλήματα.

Αν σκεφτεί κανείς τα προβλήματα, άμεσα έρχονται στο νου του λέξεις όπως βία, διαιτησία, ισονομία, αξιοπιστία, προσέλευση κόσμου και άλλα πολλά. Όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά είναι γνωστά και χρόνια προβλήματα. Όμως όλοι οι πρόεδροι της ΕΠΟ ως θεσμικοί παράγοντες του ποδοσφαίρου δεν έχουν προσφέρει τίποτα σε αυτά και τονίζω την λέξη «τίποτα» γιατί επί της ουσίας αυτή είναι η προσφορά τους στα μεγάλα προβλήματα του ποδοσφαίρου.

Βέβαια οι ίδιοι έχουν να πουν διάφορα, όπως άλλωστε και οι υφυπουργοί Αθλητισμού οι οποίοι επίσης όταν μιλάνε για το έργο τους νομίζεις ότι έχουν φτιάξει ο ένας την ελληνική Πρέμιερ Λιγκ και ο άλλος το ελληνικό Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν θα ξεχάσω μάλιστα να αναφέρω ότι ο κάθε υπουργός κάνει τον δικό του νόμο – είναι ένα είδος φετίχ θα μπορούσα να πω- ο οποίος μάλιστα είναι και ο καλύτερος ever και αυτός που θα μείνει στην ιστορία. Τώρα βέβαια αν ακόμα στην ΕΠΟ ψηφίζουν οι ίδιοι πρόεδροι με τα εμπριμέ πουκάμισα και τα σταυροκουμπωτά σακάκια αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Η ουσία βρίσκεται στο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί από τους ισχυρούς παράγοντες του ποδοσφαίρου και διατυπώνεται ως εξής: «θα παίρνατε στις επιχειρήσεις γενικό διευθυντή τον εκάστοτε πρόεδρο της ΕΠΟ

Αυτή η ερώτηση μπορεί να αποτελέσει την βάση για να διαμορφωθεί το προφίλ του ιδανικού προέδρου της ΕΠΟ. Βέβαια ιδανικός πρόεδρος για κάποιους μπορεί να είναι ο «κομάντο», μπορεί να είναι ο «αχυράνθρωπος» όμως σίγουρα δεν είναι ιδανικός για τον απλό κόσμο, το φίλαθλο κόσμο ο οποίος αναγκάζεται να κάθεται στην τηλεόραση να δει το αγαπημένο του άθλημα και να απολαύσει τους διαιτητές, τα επεισόδια και όλα τα υπόλοιπα «επιτεύγματα» των μεγαλόσχημων του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Πηγή: commadd.wordpress.com