Αηδία. Τίποτα άλλο δεν γέμιζε την καρδιά σου με όσα έγιναν στο ΣΕΦ την Τετάρτη το βράδυ, στον τρίτο τελικό της Α1 μπάσκετ, μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού.

Το χειρότερο, βέβαια, δεν είναι αυτό. Το κατάπτυστο της υπόθεσης είναι ότι το «γνωρίζαμε». Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά. Όποιος έχει σχέση με τα «αθλητικά», ενημερώνεται στοιχειωδώς ή συζητάει τα πιο απλά και καθημερινά πράγματα με δικούς του ανθρώπους, με φίλους του, έστω και με… social φίλους, το είχε ακούσει. «Αν “στραβώσει”, το παιχνίδι δεν θα τελειώσει. Ειδικά αν έρθει ο Δημητράκης» ακουγόταν, λεγόταν και αποτυπωνόταν σε πολλά «στάτους» οπαδών.

Το «σίχαμα» δε, μεγαλώνει και εξαπλώνεται αν προσέξει κανείς τις δηλώσεις των ίδιων των αθλητών. Των πρωταγωνιστών που κάποια όρθια ζώα τους κάνουν κομπάρσους.

Και σε αποτελειώνει (σ.σ. η αηδία και το σίχαμα που λέγαμε) όταν βλέπεις τις "αντιδράσεις" της κυβέρνησης, των αστυνομικών δυνάμεων και όλων όσων επιφορτίζονται την τήρηση της δημόσιας ασφάλειας ενός αγώνα. Ενός γεγονότος με μερικές χιλιάδες κόσμου στις εξέδρες, που ανάμεσά τους ζουν ανεγκέφαλοι, ακροδεξιοί και ακροαριστεροί ή δεν ξέρω και ‘γω τι άλλο.

Ερχεται, λοιπόν, η στιγμή που αναρωτιέσαι, η ώρα που κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και προσπαθείς να καταλάβεις γιατί δε γίνεται το αυτονόητο. Τι είναι αυτό που τελικά δεν καταλαβαίνεις εσύ βρε παιδί μου. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Κάποιος ή κάποιοι δεν κάνουν τη δουλειά εκεί που πρέπει με την απαιτούμενη προσήλωση.

Γιατί η αποφασιστικότητα του κράτους να εξαντλείται στην αντισυνταγματική μείωση του μισθού, στην αντικανονική περικοπή και σχεδόν εξαφάνισης της σύνταξης του παππού που δεν έχει άλλες δυνάμεις να δουλέψει;

Γιατί τόσα χρόνια δεν τους βουτάνε όλους αυτούς τους εχθρούς του αθλητισμού και δεν τους «απολύουν» από τα γήπεδα; Δεν είμαι από αυτούς που συμφωνούν και επικροτούν πρακτικές, πολιτικές τύπου… ΕΡΤ.

Να, όμως, μια χαρακτηριστική περίπτωση που η αντιδημοκρατική λογική «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι» βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Κι αυτό για το δημόσιο συμφέρον θα είναι κ. Σαμαρά.

Christiano