Γράφει ο... Christiano

Σε ρυθμούς... παγκοσμίου ρεκόρ στα 100 μέτρα κινούνται οι αποκαλύψεις για τους ντοπέ αθλητές στο στίβο. Έπρεπε, όμως, να εκπλαγούμε από τις ειδήσεις που έπεσαν σαν βόμβα στα δημοσιογραφικά γραφεία;

Προσωπικά, θεωρώ πως όχι. Λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουμε πως οι ανθρώπινες αντοχές δεν είναι "ικανές" να ξεπεράσουν το χρονόμετρο, ούτε να πιάσουν διαστημικές επιδόσεις. Ο Γιουσέιν Μπολτ κοντεύει να πιάσει επίδοση της τάξεως του ενός δευτερολέπτου για κάθε 1,5 μέτρο και να κόψει το νήμα του πιο θεαματικού σπριντ σε 9,5 δευτερόλεπτα.

Πότε θα μείνουμε, δηλαδή, με ανοιχτό το στόμα; Οταν κατέβει στα 8,5; Οχι βέβαια, αρκεί να βάλουμε λίγο το μυαλό μας να δουλέψει. Ακόμα και ο θρυλικός Καρλ Λιούις το παραδέχτηκε -κατόπιν εορτής- δημόσια. Ο Μπεν Τζόνσον, η Μάριον Τζόουνς, τόσοι άλλοι...

Τι χρειαζόμαστε για να το εμπεδώσουμε; Πρωταθλητισμός και θέαμα αυτού του επιπέδου χωρίς την υποβοήθηση διεγερτικών φαρμάκων, δεν γίνεται.

Τελικά, ξέρετε τι νομίζω; Μας αρέσει. Και όχι μόνο μας αρέσει, αλλά απογοητευόμαστε όταν μαθαίνουμε τα μαντάτα. Και απογοητευόμαστε διότι θέλουμε... αίμα για να κάτσουμε να δούμε στίβο, ώστε μετά να πουλάμε γνώση και άποψη.

Για αυτό, ας μην κοροϊδευόμαστε και ας το απολαύσουμε, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Για θέαμα μιλάμε και για χρήμα. Πολύ χρήμα, που υπερκαλύπτει τη δήλωση του Πάουελ ότι θα δεχτεί την ποινή του σαν άντρας. Με τέτοιο τραπεζικό λογαριασμό έβαζα και τα κλάματα μπροστά στον κόσμο. Τι... Christiano είμαι;