Στη Βραζιλία ήρθα και... μάνα στείλε λεφτά - «Τρέλα» σε όλο τον ελληνισμό

Στη Βραζιλία ήρθα και... μάνα στείλε λεφτά - «Τρέλα» σε όλο τον ελληνισμό

Γράφει ο Christiano

«Φέρτε μας, φέρτε μας τη Βραζιλία» τραγουδούσαμε δέκα χρόνια πριν, τότε που το ελληνικό πειρατικό ταξίδευε στις θάλασσες της Ευρώπης και σήκωνε τo Εuro στην Πορτογαλία.

Τώρα η τύχη και η ποδοσφαιρική ζωή τα έφερε έτσι, που μας πήγε... στη Βραζιλία για τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μια διοργάνωση που η «γαλανόλευκη» ταξίδεψε με στόχο να παλέψει για τη δεύτερη θέση -κυρίως- του ομίλου, τη θέση που θα την οδηγήσει στις 16 καλύτερες ομάδες.

Και τα κατάφερε. Δύσκολα, με άγχος, με γκρίνια και μουρμούρα, με οξεία -και σκληρή σε ορισμένες περιπτώσεις- κριτική, με αντιξοότητες και ατυχίες, αλλά τα κατάφερε και την Κυριακή δίνει άλλον ένα «τελικό», κόντρα στην Κόστα Ρίκα του γνωστού μας Τζόελ Κάμπελ, που αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό. Και ποιος ξέρει τι μπορεί να γίνει σε αυτόν τον αγώνα; Κατά τα γνωστά κλισέ, πλην αποδεδειγμένα και... αναγνωρισμένα από τον ποδοσφαιρικό κόσμο, μπάλα είναι και γυρίζει. Όλα μπαίνουν και όλα γίνονται, ειδικά από αυτή την ομάδα που απέδειξε ότι έχει DNA νικήτριας.

Διότι εκεί ακριβώς είναι η ουσία. Στις βάσεις που έχει αυτή η ομάδα και στο υποσεινήδητο νίκης που της φύτεψε ο Ότο Ρεχάγκελ εκείνα τα μακρινά -πλέον- και δοξασμένα χρόνια που η Εθνική στέφθηκε πρωταθλήτρια στη Λισαβώνα. Τη σκυτάλη πήρε ο Φερνάτο Σάντος, ο οποίος απεδείχθη «έντιμος» και εργατικός. Και σοβαρός. Έκλεισε τα αυτιά όποτε χρειάστηκε, αν και μερικές φορές το παράκανε. Έδωσε ευκαιρίες σε όσους το άξιζαν, έστω κι αν μερικοί έχουν παράπονα. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο. Σκεφτείτε πόσοι παγκόσμιοι σούπερ σταρ βλέπουν τη γιορτή από την τηλεόραση ή από την εξέδρα.

Ο Πορτογάλος τεχνικός προχώρησε. Έφτιαξε μια ομάδα με συνοχή και εξαιρετικό κλίμα μεταξύ των διεθνών. Μια ομάδα με πάθος και ένταση που πολλές φορές επισκιάζει τη «δεύτερη» ταχύτητα με την οποία κινείται, ακόμα και τα ίδια τα... εσωκομματικά (σ.σ. Μανιάτης-Τζαβέλλας).

Αυτά είναι τα μυστικά του. Η ψύχραιμη στάση και η καθαρή ματιά. Ακόμη και τώρα που έχει δημιουργηθεί ολόκληρο κίνημα στα social media για τη μη συμμετοχή του Κώστα Κατσουράνη στο μεγάλο ματς της Κυριακής, ο 59χρονος προπονητής δηλώνει άγνοια και τονίζει αφοπλιστικά, αλλά και με πάσα ειλικρίνεια: «Αυτούς έχω, αυτούς δουλεύω, με αυτούς παίζω. Αν είχα Νεϊμάρ και Μέσι θα έπαιζα πιο επιθετικά και πιο θεαματικά».

Γνωρίζει, άλλωστε, ότι αν «ανοιχτεί» και κυνηγήσει τα αποτελέσματα με υπεροψία, κινδυνεύει να εκτεθεί. Δεν το κρύβει: «Αυτή τη στιγμή γράφουμε ιστορία» είπε χθες στη συνέντευξη Τύπου, «αλλά δεν μπορούμε να παίζουμε όπως η Μπαρτσελόνα και η Βραζιλία» παραδέχθηκε. Τα ατού του, λοιπόν, είναι το οικογενειακό κλίμα και η μαχητικότητα που έχει εμφυτεύσει στους ποιοτικούς -για να τα λέμε όλα- ποδοσφαιριστές του.

Αυτούς που ανάγκασαν τον πλανήτη να ασχολείται μαζί τους, να τους αποθεώσει και να περιγράψει σε 10 διαφορετικές γλώσσες το νικητήριο γκολ του Σαμαρά. Το πέναλτι που σε πρώτο χρόνο φάνηκε να μην στοιχειοθετείται. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά αποδεικνύει ότι ο Sam γκρεμίζεται από τον Σίο.

Όπως και να έχει, ακόμα και στο Αρακαζού το αεροπλάνο της Εθνικής υποδέχθηκε... αψίδα νερού από τους ανθρώπους του αεροδρομίου. Για το τι έγινε σε όλη τη χώρα, τα γνωρίζετε από πρώτο χέρι και διαβάσατε αναλυτικά στο newpost πώς γιορτάστηκε σε όλες τις πόλεις η πρόκριση όπως και για το πάρτι που έστησαν οι διεθνείς μας στο πούλμαν καθοδόν για την πτήση της επιστροφής.

Τώρα το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα που ανάγκασε ακόμα και τα «σκληρά» δελτία ειδήσεων να παίζουν πρώτο θέμα την ιστορική στιγμή της Φορταλέζα, που μας ανάγκασε να μην κομηθούμε από χαρά, έχει μπροστά του τον Κάμπελ και την παρέα του. Και μέχρι την Κυριακή είναι σίγουρο ότι όλοι οι Έλληνες, όπως είπε και ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, θα βλέπουν αυτές τις στιγμές στον ύπνο τους.

Η ώρα έρχεται. Κυριακή κοντή γιορτή...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο