Κλαούντιο Ρανιέρι: «Γυρολόγος», δημιουργός και πρωτάρης σε Εθνική

Κλαούντιο Ρανιέρι: «Γυρολόγος», δημιουργός και πρωτάρης σε Εθνική

Γράφει ο Christiano 

Διάδοχος του Φερνάντο Σάντος, από τη στιγμή που ο Πορτογάλος τεχνικός αποφάσισε να μην συνεχίσει στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας, είναι ο Κλαούντιο Ρανιέρι. Ο Ιταλός προπονητής έχει «προίκα» τις παραστάσεις του από τα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, σε αντίθεση με τον νυν ομοσπονδιακό μας τεχνικό, και περισσότερες στάσεις στην πολυετή καριέρα του, αν και μόλις τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος σε ηλικία. 

Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1951 στη Ρώμη και ξεκίνησε την καριέρα του ως αμυντικός. Ο πρώτος του επαγγελματικός σύλλογος ήταν η ομάδα της γενέτειράς του, η Ρόμα, της οποίας φόρεσε τη φανέλα 6 φορές τη σεζόν 1973-74. Ακολούθησε μια οκταετία στην Κατάντζαρο και από δύο σεζόν στις Κατάνια (1982-84), Παλέρμο (1984-86) για να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια σε ηλικία 35 ετών. 

Όπως θα φύγει από τον αγωνιστικό χώρο, έτσι θα καθίσει στον πάγκο. Πρώτη του προπονητική εμπειρία είναι η Λαμετίνι και στη συνέχεια η Πουτεολάνα, μια μικρή ομάδα της περιοχής Ποτσουόλι. Από εκεί το 1988 βρέθηκε στην Κάλιαρι, στον... εκτοξευτήρα της καριέρας του, διότι αυτό που δεν έχει ειπωθεί έως τώρα είναι πως πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους τεχνικούς της γείτονας και όχι μόνο. 

Κύριο χαρατηριστικό του, όπως θα διαπιστώσετε, είναι το... συμμάζεμα μιας ομάδας και η ανάδειξη ποδοσφαιριστών. Ένα άλλο «χούι» του είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν δέχθηκε παρεμβολές στο έργο του και γι' αυτό τα «έσπασε» με ορισμένους εργοδότες του. 

Όταν ανέλαβε την Κάλιαρι, η ομάδα βρισκόταν στην τρίτη κατηγορία και μέσα σε δύο σεζόν κατάφερε να την ανεβάσει στην πρώτη. Τότε, το 1991, αποφάσισε να κάνει το άλμα και ανέλαβε την Νάπολι, την οποίαοδήγησε στην τέταρτη θέση. Επί των ημερών του, μάλιστα, ο Ντιέγκο Μαραντόνα αντικαταστάθηκε από τον Τζιανφράκο Τζόλα. 

Το 1993 θα πάει στη Φιορεντίνα. Θα την ανεβάσει κι αυτήν και θα φτιάξει μια αξιόλογη ομάδα με παίκτες όπως ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Το 1996 θα πάρει το κύπελλο Ιταλίας με τους βιόλα. 

Έναν χρόνο αργότερα θα μεταναστεύσει για την Ισπανία και τη Βαλένθια. Εκεί θα μείνει ως το 1999 και θα ζήσει το δύο πιο επιτυχημένα χρόνια της προπονητικής του καριέρας, αφού θα κατακτήσει το κύπελλο, ενώ κατά τη διάρκεια της θητείας του στο «Μεστάγια» θα αναδείξει Μεντιέτα, Ανγκούλο, Φαρινός. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ένα σύντομο πέρασμά του από την Ατλέτικο Μαδρίτης και έτσι θα κλείσει ο πρώτος του κύκλος στη χώρα του φλαμένγκο. 

Η συνέχεια στην Αγγλία 

Ο Ρανιέρι θα αφήσει τον ευρωπαϊκό νότο για την Αγγλία και την Τσέλσι. Εκεί είχε πρόβλημα προσαρμογής, διότι δεν μιλάει καθόλου αγγλικά, αλλά παρόλα αυτά θα... βρει την άκρη. Η εντολή που έχει είναι να φτιαχτεί ομάδα με νέους ποδοσφαιριστές. Θα δημιουργήσει, λοιπόν, μια νέα μεσαία γραμμή, με Λάμπαρντ, Πετί, Ζέντεν και Γκρόνκερ, ενώ θα πάρει τον Γκαλάς από την Μαρσέιγ. 

Παρόλα αυτά δεν θα καταφέρει να γευτεί επιτυχίες, ενώ στη συνέχεια ο σύλλογος του Λονδίνου θα βρεθεί σε κακή οικονομική κατάσταση. Η είσοδος του Ρομάν Αμπράμοβιτς στα διοικητικά των «μπλε» θα τον βοηθήσει και θα έχει στο Στάμφορντ Μπριτζ, ποδοσφαιριστές όπως οι Νταφ, Τ. Κόουλ, Τζόνσον, Βερόν, Κρέσπο, Μακελελέ και Μούτου. Ωστόσο, δεν πήρε τίτλο και τον Μάιο του 2004 θα αποχωρήσει για να αναλάβει στη θέση του ο Ζοσέ Μουρίνιο, προερχόμενος από την πρωταθλήτρια Ευρώπης Πόρτο. 

Ο 64χρονος σήμερα τεχνικός θα επιστρέψει στη Βαλένθια, αλλά τίποτα δεν θα είναι ίδιο. Θα έρθει στα μαχαίρια και με τον Αϊμάρ, το αστέρι της ομάδας, και θα δει την πόρτα της εξόδου. Μετά τις νυχτερίδες, νιώθει κουρασμένος και κάθεται έως το 2007, χρονιά που θα αναλάβει την Πάρμα. Θα καταφέρει να κρατήσει την ομάδα του στη μεγάλη κατηγορία εκείνη τη σεζόν και το καλοκαίρι θα δώσει τα χέρια με την Γιουβέντους για την επόμενη τριετία. 

Στην πρώτη σεζόν με τον Ρανιέρι στον πάγκο της, η Κυρία που επέστρεφε στη μεγάλη κατηγορία λόγω του σκανδάλου Μότζι με τους στημένους αγώνες, θα τερματίσει τρίτη. Στις 18 Μαΐου του 2009 η διοίκηση της «γηραιάς κυρίας», σε μια έκτακτη συνεδρίαση, θα πάρει την απόφαση να τον αντικαταστήσει λόγω του χαμένου τίτλου. 

Θα ακολουθήσει η Ρόμα, στη θέση του Λουτσιάνο Σπαλέτι, ο οποίος παραιτήθηκε από τον πάγκο των «τζιαλορόσι». Στην ομάδα της καρδιάς του, ο Ρανιέρι θα καταφέρει να κλείσει την ψαλίδα με τις ομάδες που διεκδικούσαν τον τίτλο. Τελικά στις 20 Φεβρουαρίου του 2011 θα δηλώσει την παραίτησή του μετά από μια σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων στο πρωτάθλημα. 

Η σεζόν 2011-12 θα τον βρει στην Ίντερ αλλά τα μη επιθυμητά αποτελέσματα δεν θα τον κρατήσουν στο Μιλάνο. Στις 26 Μαρτίου του 2012, μετά την ήττα από την Γιουβέντους με 2-0, θα τον... φύγουν και ένα μόλις μήνα αργότερα θα ξαναφύγει από την Ιταλία για τη Μονακό, η οποία είχε υποβιβαστεί στην β΄ κατηγορία. Στην πρώτη του σεζόν θα την οδηγήσει στην άνοδο και την επόμενη στη δεύτερη θέση του Σαμπιονά, πίσω από τη βαθύπλουτη Παρί Σεν Ζερμέν. 

Ο Ρανιέρι σε αριθμούς 

Κάλιαρι (1988-1991)

Νίκες: 23
Ισοπαλίες: 30
Ηττες: 19 

Νάπολι (1991-1993)

Νίκες: 25
Ισοπαλίες: 24
Ηττες: 19 

Φιορεντίνα (1993-1997)

Νίκες: 56
Ισοπαλίες: 50
Ήττες: 34 

Βαλένθια (1997-1999)

Νίκες: 35
Ισοπαλίες: 15
Ήττες: 26 

Ατλέτικο Μαδρίτης (1999-2000)

Νίκες: 9
Ισοπαλίες: 11
Ήττες: 18 

Τσέλσι (2000-2004)

Νίκες: 107
Ισοπαλίες: 46
Ήττες: 46 

Βαλένθια (2004-2005)

Νίκες: 15
Ισοπαλίες: 9
Ήττες: 12 

Πάρμα 2007

Νίκες: 7
Ισοπαλίες: 3
Ήττες: 6 

Γιουβέντους (2007-2009)

Νίκες: 46
Ισοπαλίες: 30
Ήττες: 18 

Ρόμα (2009-2011)

Νίκες: 50
Ισοπαλίες: 17
Ήττες: 23 

Ίντερ (2011-2012)

Νίκες: 17
Ισοπαλίες: 5
Ήττες: 13 

Μονακό (2012-2014)

Νίκες: 43
Ισοπαλίες: 23
Ήττες: 9

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο