Ηταν μία μέρα βγαλμένη από τις ένδοξες σελίδες της διετίας του. Κι αν ο Κάιλ Χάινς πετούσε τη φανέλα με το σφυροδρέπανο, για να ανοίξει τη σωστή πόρτα των αποδυτηρίων έστω και για λίγο, θα σημειωνόταν ένα μοναδικό déjà vu.

Διαβάστε το άρθτο του Θανάση Ασπρούλια στο sdna.gr