Σε ένα πολυαναμενόμενο παιχνίδι, όταν οι ρόλοι του φαβορί και του αουτσάιντερ είναι (ευ)διακριτοι, οι προερχόμενοι με φόρα να λυγίσουν τον ισχυρό είναι πιο ευάλωτοι στην ατμόσφαιρα πίεσης που δημιουργείται και το αποτέλεσμα είναι (αν όλα δεν πάνε πρίμα), να  μην αντιμετωπίζει μόνο τον ορατό αντίπαλο, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους.

Διαβάστε το άρθρο του Θανάση Ασπρούλια στο sdna.gr