«Μότσαρτ» του παγκόσμιου μπάσκετ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που κυριάρχησε στο ΝΒΑ. Βήμα-βήμα από το μικρό γυμναστήριο της Σιμπένικ, έγινε το σύμβολο της Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, ο ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας, το αστέρι της Ρεάλ, ο «ξένος» των Μπλέιζερς, ο «βιρτουόζος» των Νετς. «Ήταν ένας ερημίτης του μπάσκετ. Δεν είχε κοινωνική ζωή εκτός μπάσκετ» τόνισε ο Κένι Γκραντ, ο Αμερικάνος ατζέντης που τον έφερε στις ΗΠΑ. «Πίστευε ότι μπορούσε να τα καταφέρει κι ήθελε πραγματικά να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία» εξήγησε.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 75 «διεθνείς» παίκτες στο ΝΒΑ, οι οποίοι ακολούθησαν το παράδειγμα του «Μότσαρτ». Περπάτησαν το δρόμο που ο ίδιος διέσχισε με πολύ κόπο.


«Ζούσε στον απέναντι δρόμο από το γήπεδο και παρότι η ομάδα του έκανε διπλές προπονήσεις, εκείνος βρισκόταν στο παρκέ αρκετή ώρα πριν κι είχε κάνει 500 σουτ πριν έρθουν οι συμπαίκτες του» προσθέτει ο Γκραντ.

«Το μπάσκετ ήταν ότι είχε στον κόσμο. Είχε εκπληκτικά ρεκόρ σκοραρίσματος, παρότι αντιμετώπιζε συνεχώς νταμπλ-τιμ ή σύνθετες άμυνες όπως η 1-4» θυμάται ο διάσημος ατζέντης, που θυμήθηκε τα λόγια του Πέτροβιτς, όταν αυτός "μετακόμισε" στο ΝΒΑ. "Είμαι τόσο χαρούμενος που δεν θα δω ξανά το 4 ζώνη κι 1 man-to-man"...


Το 1989 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Την επόμενη χρονιά γνώρισε για πρώτη φορά το ρόλο του "παγκίτη" στους Μπλέιζερς. Όταν, ωστόσο, έγινε ανταλλαγή στους Νετς έγινε και πάλι κυρίαρχος. Την πρώτη του "γεμάτη" χρονιά στο Νιου Τζέρσεϊ είχε 20.6 πόντους, ενώ την τελευταία πριν το θάνατο του σκόραρε 22.3 ποντους.

«Δεν γεννήθηκε σουτέρ, έγινε... Κι αυτό γιατί σούταρε τόσες πολλές φορές. Δεν ήταν από αυτούς που τον βλέπεις να σουτάρει και λες 'τι ώραιος παλμός'. Δεν πίστευες ότι η μπάλα θα μπει στο καλάθι, επειδή έτσι φαινόταν. Έμπαινε μέσα γιατί έχει παίξει πολύ. Ήταν πολύ σκληρός, ανταγωνιστικός και δουλευταράς» καταλήγει ο Κένι Γκραντ.

πηγή: sport24