Στην Κίνα οι μεγάλοι αθλητές ζουν σαν βασιλιάδες. Οι λιγότερο καλοί πάλι περνούν δύσκολα και ένας εξ αυτών αναγκάστηκε να ζητιανεύει στους δρόμους για να έχει κάτι να φάει.
Ο Κινέζος πρώην πρωταθλητής των κρίκων, Ζανγκ Σανγκγού με δύο χρυσά μετάλλια στην πανεπιστημιάδα του Πεκίνο και συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς στη Γάνδη, βρέθηκε στη φυλακή και βγήκε στη ζητιανιά.

Πριν από μία εβδομάδα εντοπίστηκε από φανατικό φίλαθλο της γυμναστικής να ζητιανεύει στους δρόμους του Πεκίνο. Η ιστορία του έφτασε μέχρι τις σελίδες των εφημερίδων και σήμερα ο Ζανγκ είναι ένας... περιζήτητος άνδρας στο Πεκίνο.

Το 2001 και ενώ ήταν μόλις 17 χρονών τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να σταματήσει τη γυμναστική. Ως... προϊόν του κινεζικού συστήματος αθλητισμού είχε απομακρυνθεί από το σπίτι του, όταν ήταν πέντε χρονών.

Με... ανύπαρκτη μόρφωση και μικρή τύχη σε ένα σύστημα που ξεχνάει τους "όχι καλούς", έπρεπε να βρει μόνος του τρόπο να ζήσει. Εργάστηκε προσωρινά ως σερβιτόρος και ως φύλακας, ωστόσο το γεγονός ότι δεν μπορούσε να μένει όρθιος για πολλές ώρες λόγω των σοβαρών τραυματισμών που είχε υποστεί, έμεινε γρήγορα χωρίς δουλειά.

Εκμεταλλευόμενος την ευλυγισία του, αναγκάστηκε να κάνει μικροκλοπές για να επιβιώσει στην αφιλόξενη πρωτεύουσα. Σύντομα συνελήφθη από την αστυνομία και δίχως να υπάρχουν χρήματα για τη νομική υποστήριξη του, αφέθηκε στην τύχη των αρχών.

Φυλακίστηκε για πέντε χρόνια και έμεινε ελεύθερος τον Απρίλιο. Άφραγκος, αμόρφωτος και τέως φυλακισμένος δεν είχε μεγάλη τύχη για να βρει δουλειά. Άρχισε να ζητιανεύει για να έχει κάτι να φάει, εκτελώντας ρόδες, κατακόρυφους κτλ. Μέχρι πριν από μία εβδομάδα που του χαμογέλασε επιτέλους η τύχη.

"Στην Κίνα υπάρχουν αρκετοί αθλητές που πέρασαν τα ίδια με μένα. Εγώ είμαι ένας από τους τυχερούς, καθώς τα ΜΜΕ και η κοινωνία ανακάλυψαν τη κατάντια μου", σχολίασε ο 27χρονος άνδρας που προσεγγίστηκε από έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Κίνα για να δουλέψει κοντά του.

Πλέον, ορισμένα μέσα ενημέρωσης στην Κίνα αναρωτιούνται για το "εργοστάσιο" παραγωγής Ολυμπιονικών και το γιατί δεν φροντίζει κάποιος για την αποκατάσταση των αθλητών μετά το τέλος της καριέρας τους.

Υπάρχει και το τραγικό παράδειγμα του Κάι Λι, ενός αρσιβαρίστα που νίκησε στους πανασιατικούς αγώνες το 1990 και μπόρεσε να βρει δουλειά ως νυχτοφύλακας. Ο εξασθενημένος οργανισμός του δεν άντεξε το ξενύχτι και άφησε την τελευταία πνοή του το 2003.

Πηγή: sport24.gr