Σε απολογιστική συνέντευξή του στη Nova ο Αντώνης Νικοπολίδης μίλησε αναλυτικά για το σήριαλ της μεταγραφής του από τον Παναθηναϊκό στον Ολυμπιακό το 2004 και παραδέχθηκε ότι ήθελε να εκδικηθεί τους πράσινους.

Αναλυτικά
 

Για τον αγώνα της Ριζούπολης: "Ήταν μία δύσκολη εμπειρία. Παρότι ρωτάει συνέχεια ο κόσμος...Πολλά παιδιά έχουν μιλήσει... Ήταν μία δύσκολη κατάσταση. Ήταν ένα παιχνίδι όπου παιζόταν ένας τίτλος. Οι οπαδοί κρέμονταν σαν να σταφύλια και πριν μπούμε στα αποδυτήρια και μετά. Ήταν μία δύσκολη περίπτωση. Μου έχει ξανασυμβεί. Δεν είναι η πρώτη φορά, που μου συνέβη αυτό το πράγμα. Καμιά φορά γυρνάμε πίσω και ξεχνάμε. Ξεχνάμε τι έχουμε κάνει εμείς οι ίδιοι.
 

Το χειρότερο πράγμα αυτό είναι. Ότι κανένας δεν κοιτάει ποτέ τον εαυτό του κοιτάει τι έχει κάνει ο άλλος. Αν είμαστε εμείς εντάξει απέναντι στις ομάδες που αντιμετωπίζουμε στο γήπεδό μας, τότε θα πρέπει να έχουμε την απαίτηση εκεί που πηγαίνουμε να είναι το ίδιο. Σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη αντιμετώπιση. Θα μου πείτε τώρα, και πολλοί μου το λένε, δεν μιλάς γιατί πέρασες από τον Ολυμπιακό κτλ. Δηλαδή θ' αλλάξει κάτι αν θα πω εγώ τώρα κάτι διαφορετικό;
 

Το θέμα είναι ένα: Ότι έχουμε φτάσει στο 2011 και γίνονται τα ίδια και χειρότερα απ' όσα έγιναν στη Ριζούπολη. Άρα που φτάνουμε; Είμαστε στο σημείο μηδέν, δεν έχει αλλάξει τίποτα και ούτε πρόκειται ν' αλλάξει έτσι όπως αντιμετωπίζουμε τα πράγματα. Αυτή είναι η απάντηση. Τώρα να σας δώσω εγώ λεπτομέρειες για το τι έγινε εκεί θ' αλλάξει κάτι; Δεν πρόκειται ν' αλλάξει κάτι.
 

Το δυστύχημα για μένα είναι ότι πήγαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι, δεν ήμασταν καλοί, χάσαμε 3-0, χάσαμε το πρωτάθλημα και ακολούθησαν αυτά που ακολούθησαν. Και πριν και μετά. Γιατί μετά είχαμε μία άλλη υποδοχή των δικών μας φιλάθλων στην Παιανία με σπάσιμο αυτοκινήτων και χαστούκι στον ίδιο τον Βαζέχα. Είδα άνθρωπο να χαστουκίζει τον Βαζέχα. Αυτός ο άνθρωπος, που ήταν σημαία της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια, δέχτηκε χαστούκι και βρίσιμο αισχρό. Αυτό να σκεφτούμε".
 

Για το πότε οδηγήθηκε σε ρήξη η σχέση του με τον Παναθηναϊκό:"Από την ημέρα που έφυγε από την προεδρία ο κύριος Φιλιππίδης, γιατί το καλοκαίρι του 2003 είχαμε συμφωνήσει και είχαμε ραντεβού τότε να υπογράψω το νέο συμβόλαιο. Την προηγούμενη μέρα ο κύριος Φιλιππίδης δήλωσε παραίτηση από την προεδρία του Παναθηναϊκού. Με ειδοποίησαν κάποια στιγμή να συζητήσουμε γιατί πλέον έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψης, είχε έρθει ο κύριος Ζάετς, που ουσιαστικά έκανε κουμάντο στην ομάδα. Επανειλημμένα μου είχαν πει ότι θα μου μιλήσουν αλλά φυσικά δεν έγινε ποτέ αυτή η κουβέντα.
 

Όπως σας είπα προηγουμένως ήμουν έτοιμος να υπογράψω στην ομάδα. Το θέμα έμεινε πίσω, πέρασαν πέντε μήνες, ώστε να φτάσουμε στον Δεκέμβριο για να κάνουμε την πρώτη κουβέντα για την ανανέωση του συμβολαίου όταν πλέον είχε διασφαλιστεί η πρόκριση της εθνικής στο EURO. Εκεί χωρίς να πούμε χρήματα, είπαμε ότι κι εγώ θέλω να μείνω και η ομάδα θέλει να με κρατήσει, οπότε ανανεώσαμε τη συνάντησή μας για μετά από ένα μήνα ώστε να μπουν στη συζήτηση και τα χρήματα.
 

Με τις απαιτήσεις που είχα, πάντα οδηγούμενος από αυτά που έβλεπα στην ομάδα, δηλαδή τα συμβόλαια που υπήρχαν, τους ποδοσφαιριστές που είχαν έρθει, που είχαν φύγει, τα συμβόλαια που έκαναν, την προσφορά που είχαν, ένας αθλητής αυτά κοιτάει, μαζί κιόλας με το αν έχει και δεύτερη πόρτα ανοιχτή. Έτσι ζήτησα κάποια χρήματα, νομίζω δεν παίζει ρόλο να τα αναφέρω. Ο Παναθηναϊκός αρνήθηκε αυτή την πρόταση, λέγοντας ότι δεν υπάρχουν χρήματα και η ομάδα είναι χρεωμένη. Τους είπα "δεν ξέρω γιατί μόνο σε εμένα συμβαίνει αυτό το πράγμα, γιατί πάντα η ομάδα είναι χρεωμένη κάθε φορά που εγώ ζητάω χρήματα".
 

Τέλος πάντων, μου είπαν "αυτά είναι τα λεφτά αν θες υπογράφεις". Είπα "ευχαριστώ πολύ, δεν είναι το συμβόλαιο, το οποίο ζητάω". Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα, δεν μπήκαμε ποτέ σε καμία διαδικασία περίεργη. Το πρόβλημα ήταν μετά πια. Με το που αρνήθηκα το συμβόλαιο που μου πρότειναν. Εγώ έκρινα πως ήταν ένα συμβόλαιο συνταξιοδοτικό, δηλαδή πίστευαν ότι ο Νικοπολίδης έχει τελειώσει πλέον σαν τερματοφύλακας, ότι είναι έτοιμος να συνταξιοδοτηθεί και του είπαν "πάρε και αυτά τα χρήματα και χατιρικά στα δίνουμε".
 

Με αυτή την έννοια. Το χειρότερο που με πείραξε ήταν όταν μου πρότειναν ένα χαρτί. Ο κύριος Ζάετς μου πρότεινε ένα χαρτί, μου είπε "αυτά είναι τα χρήματα, υπέγραψε το συμβόλαιο, πάρε το συμβόλαιο στα χέρια εσύ-βέβαια λέω λεπτομέρειες, αλλά καμιά φορά πρέπει να λέμε και τις λεπτομέρειες, έτσι; Μου λέει λοιπόν "πάρε τα συμβόλαια κι αν βρεις ομάδα στο εξωτερικό να σου δίνει τα διπλάσια, τότε σκίσε τα συμβόλαια, δεν θα ισχύουν πλέον και πήγαινε στην ευχή του Θεού.
 

Από σένα-λέει-το μόνο που ζητάμε είναι να μας δώσεις ένα χαρτί που θα λες ότι δεν θα πας σε άλλη ελληνική ομάδα. Ξέρετε, όταν θες έναν αθλητή να τον κρατήσεις, του λες σε πιστεύω και θέλω να πορευτώ μαζί σου και του κάνεις μία τέτοια πρόταση, καταλαβαίνει πλέον ότι έχει τελειώσει από την ομάδα. Ότι οι άνθρωποι, οι οποίοι αποφασίζουν ποιος θα μείνει, ποιος θα φύγει, έχουν αποφασίσει ότι έχεις τελειώσει από την ομάδα. Φυσικά δεν μπορούσα να δεχτώ μία τέτοια πρόταση και του είπα "ευχαριστώ πολύ, δεν υπογράφω κανένα χαρτί και συνεχίζουμε όπως είμαστε".
 

Αυτό είναι όλο το στόρι της κουβέντας, πάνω- κάτω. Μετά άρχισαν βέβαια τα γνωστά παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας του Παναθηναϊκού, που άρχισαν ακριβώς μετά την άρνησή μου να γράφουν ότι ήδη είχα συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό, ότι ήδη είχα συμβόλαιο και γι' αυτό αρνήθηκα την υπερπροσφορά του Παναθηναϊκού. Ε, φυσικά δεν ίσχυε αυτό, αλλά συστηματικά άρχισα να βγαίνω από ενδεκάδα, σιγά-σιγά να βγαίνω εκτός ομάδας, με αποτέλεσμα να βρεθώ εκτός Παναθηναϊκού".
 

Για το πότε έγινε η πρόταση από τον Ολυμπιακό: "Με τον Ολυμπιακό μίλησα τον Μάιο. Λίγο πριν τη φιέστα ήρθε σε επαφή ο μάνατζέρ μου, όχι εγώ. Μου είπε ότι έχω προσφορά από τον Ολυμπιακό και με ρώτησε αν το σκέφτομαι. Γιατί, ξέρετε, ο μάνατζερ μπορεί να σου πει αυτό το πράγμα, αλλά καταλαβαίνει ότι η κατάσταση δεν είναι εύκολη. Δεν ξέρεις πως θα το δεχτεί ο άλλος, θα πάει, δεν θα πάει, μήπως πρέπει να το ξαναδούμε, θα περάσεις δύσκολα;
 

Δεν είναι εύκολες οι μετακινήσεις. Του είπα " να το συζητήσεις. Κάνε επαφές και θα το συζητήσουμε". Εκεί ήταν η πρώτη κουβέντα. Βρήκαμε κι ένα σημείο επαφής στο οικονομικό. Η αλήθεια είναι ότι είχα μία συζήτηση και με τη γυναίκα μου, της είπα ότι ενδέχεται να περάσουμε και κάπως δύσκολα και πήρα και από εκεί το οκέι. Γιατί ξέρετε με την οικογένεια είσαι κάτι ενιαίο. Δεν είσαι μόνος σου σε αυτή τη ζωή. Η απάντηση από τη γυναίκα μου ήταν "είμαι μαζί σου σε ό,τι αποφασίσεις" κι έτσι αποφασίσαμε να πάω στον Ολυμπιακό".
 

Για το αν λειτούργησε και εκδικητικά στην απόφασή του: "Ναι, λειτούργησα εκδικητικά. Ήθελα ν' αποδείξω σε αυτούς, οι οποίοι με υποτίμησαν και σαν αθλητή, αλλά και σαν άνθρωπο-γιατί ποτέ τους δεν προσπάθησαν να με γνωρίσουν σαν άνθρωπο, αυτή είναι η πραγματικότητα-πως ούτε τελειωμένος είμαι, ούτε ήθελα αυτά τα χρήματα για να κάνω τη συνταξιοδότησή μου. Εγώ είμαι ένας αθλητής έτοιμος για τα επόμενα τρία χρόνια να προσφέρω τα μέγιστα. Ήμουν πλέον έτοιμος απ' όλες τις απόψεις και ψυχικά και σε φυσική κατάσταση και τεχνικά και τα πάντα, εκείνη την εποχή ήμουν στην καλύτερή μου κατάσταση. Αυτοί πίστεψαν κάτι διαφορετικό με αποτέλεσμα κι εγώ μέσα μου να θέλω ν' αποδείξω ότι εγώ έχω το δίκιο και κακώς έγιναν αυτά που έγιναν".

Πηγή: Contra.gr