Το ατύχημα του Βραζιλιάνου πιλότου στη στροφή Ταμπουρέλο της Ίμολα σημάδεψε μια ολόκληρη ιστορία. Τίποτα δεν ήταν ίδιο από εκείνη τη χρονιά και για πάντα ύστερα από εκείνη τη στιγμή…
Ο 24χρονος, τότε, Σένα ξεκινούσε την καριέρα του στη Formula 1 με την άσημη Toleman, στη συνέχεια μετακόμισε στη Lotus, βγαίνοντας τέταρτος στο πρωτάθλημα για δύο συναπτά έτη, ενώ το 1987 πήρε την τρίτη θέση, ώσπου να πάει στη McLaren και να "απογειώσει" το όνομα και τη φήμη του.

Το 1994 μετακόμισε στην ομάδα που έμελε να αποτελέσει την τελευταία στην καριέρα και τη… ζωή του, τη Williams. Με τη βρετανική ομάδα έτρεξε μόλις τρεις φορές, μιας και στην Ίμολα "σκηνοθετίθηκε" ο εφιάλτης όχι μόνο για την οικογένεια του, αλλά για ένα ολόκληρο έθνος.

Τα πρώτα δύο Grand Prix ήταν αποκαρδιωτικά για τον παγκόσμιο πρωταθλητή, αφού δεν είχε καταφέρει να τερματίσει. Ο ίδιος, όμως, πάντα σίγουρος για τον εαυτό του είχε δηλώσει έτοιμος για την αντεπίθεσή του προς τον τίτλο.



Η καρό σημαία δεν έπεσε ποτέ

Ο αγώνας, τελικά, ξεκίνησε κανονικά, ο Σένα – όπως ήταν αναμενόμενο – είχε πολύ καλό ρυθμό, έχοντας κάνει τον καλύτερο χρόνο στον τρίτο γύρο. Ο Μίκαελ Σουμάχερ ήταν από πίσω του και καραδοκούσε… Ο Σένα δεν μπορούσε με τίποτα να δει τον εαυτό του να χάνει και μπήκε στη στροφή Ταμπουρέλο με 217 χλμ./ώ. Το μονοθέσιό του δεν έστριψε ποτέ και καρφώθηκε, ανάβοντας το κόκκινο φως στη ζωή του θρύλου Σένα.

Ο Σιντ Γουίτκινς μαζί με το υπόλοιπο επιτελείο της πίστας έβγαλαν τον ήδη νεκρό Σένα από τη σμπαραλιασμένη Williams. Η διακομιδή του στο νοσοκομείο της Μπολόνιας ήταν άμεση με ελικόπτερο, αλλά ήταν ήδη αργά – απλά εκεί ανακοινώθηκε ότι πέθανε ένας άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία ως κάτι παραπάνω από θρύλος.

Η είδηση του θανάτου του Σένα συγκλόνισε όλο τον κόσμο, ενώ η κυβέρνηση της Βραζιλίας έκανε λόγο για εθνική τραγωδία. Την ημέρα της… τελευταίας κούρσας 3.000.000 κόσμος βρέθηκε στους δρόμους για να δείξει την οδύνη και τη λατρεία για το πρόσωπο που τους είχε μοιράσει με περηφάνια.

Στο επόμενο Grand Prix του Μονακό οι δύο πρώτες θέσεις της pole position έμειναν κενές, με τις σημαίες της Βραζιλίας και της Αυστρίας να παίρνουν την θέση των μονοθέσιων. Άλλη μία τιμή για τον αξέχαστο Σένα από την Βραζιλία ήρθε όταν ο αυτοκινητόδρομος που συνδέει το αεροδρόμιο του Σάο Πάουλο με το τούνελ που οδηγεί στο κέντρο της πόλης πήρε το όνομά του (σ.σ. "Avenida Ayrton Senna").


-Στην ολοκλήρωση των 10 χρόνων από το θάνατό του διοργανώθηκε φιλανθρωπικός αγώνας ποδοσφαίρου, στο οποίο βρέθηκαν πάνω από 10.000 άτομα. Στον αγώνα αυτό πήραν μέρος οι πιλότοι Μίκαελ Σουμάχερ, Ρούμπενς Μπαρικέλο και Φερνάντο Αλόνσο, καθώς και μεγάλοι Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές όπως οι: Ντούγκα, Καρέκα και Ταφαρέλ (το ματς έληξε 5-5 με την αδερφή του να κάνει τη σέντρα). Η εθνική ομάδα της Βραζιλίας αφιέρωσε το Μουντιάλ του 1994 το οποίο κατέκτησε στη μνήμη του.

-Ο Ιταλός τραγουδιστής Σεζάρε Κρεμονίνι έγραψε και τραγούδησε το 2005 το τραγούδι "Marmellata#25", το ρεφρέν του οποίου λέει: "Ω! Από τότε που ο Σένα δεν τρέχει πια… δεν υπάρχει Κυριακή…"

-Μετά από τον θάνατό του έγινε γνωστό ότι είχε δώσει πάνω από 400.000.000 δολάρια σε φτωχές οικογένειες της Βραζιλίας, κάτι το οποίο δεν είχε κάνει γνωστό στον κόσμο.

-Στη Βραζιλία διατηρούσε ένα ινστιτούτο, στο οποίο είχε διαθέσει 80.000.0000 δολάρια, ώστε να μορφώνονται τα παιδιά της πατρίδας του, ενώ ταυτόχρονα λειτουργούσε ως κοινωνικό κέντρο που βοηθούσε ανθρώπους να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.

-"Οι νίκες είναι σαν ναρκωτικό. Δεν αντέχω τη 2η και την 3η θέση", είχε δηλώσει ως απόδειξη ότι η νίκη είναι στο αίμα του.



Πηγή: sport24.gr