Η ζυγοστάθμιση αποτελεί σημαντικό κομμάτι στον τομέα των ελαστικών. Ενας τροχός που δεν είναι σωστά ζυγοσταθμισμένος μπορεί να προκαλέσει έντονους κραδασμούς, να εμποδίσει την ομαλή κίνηση του αυτοκινήτου, να κουράζει τον οδηγό κατά τη διάρκεια της οδήγησης, δίνοντας την αίσθηση ότι το όχημα θα φύγει από το δρόμο του κυρίως στις στροφές. Όλα αυτά επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την κατευθυντήρια ικανότητα του αυτοκινήτου, ακόμη και στις χαμηλές ταχύτητες. Οι τροχοί, τα λάστιχα και οι αεροθάλαμοι ελέγχονται από τους κατασκευαστές λίγο πριν βγουν από το εργοστάσιο, ώστε να διαπιστωθεί η ακεραιότητά τους και τα πιθανά ελαττώματα, καθώς αυτά μπορούν να αποβούν θανατηφόρα, όταν το αυτοκίνητο βρίσκεται σε κίνηση σε υψηλές ταχύτητες. Αυτό τουλάχιστον γίνεται στα πιστοποιημένα και επώνυμα ελαστικά, σε αντίθεση με τα «no name», που όλα είναι ρευστά ως προς την ασφάλεια, την ποιότητα του ελαστικού και τη διάρκεια ζωής του.

Η στατική ζυγοστάθμιση μπορεί να γίνει με τον τροχό σχεδόν ακίνητο. Μικρά μολυβένια αντίβαρα κολλούν στο χείλος της στεφάνης για να εξισορροπήσουν κάθε τοπικό βάρος της στεφάνης ή του ελαστικού στην αντίθετη πλευρά του τροχού. Τα αντίβαρα σπάνια έχουν βάρος πάνω από 85 γραμμάρια ανά τροχό. Αποτελούνται από κομμάτια μολύβδου 15 γραμμαρίων, τα οποία προστίθενται ανάλογα με την περίπτωση. Το σημείο που θα μπει το ειδικό βαρίδιο το επιλέγει ειδικό μηχάνημα που εντοπίζει την φυγόκεντρο δύναμη. Ενας στατικά ζυγοσταθμισμένος τροχός μπορεί να χρειάζεται και δυναμική ζυγοστάθμιση. Το μειονέκτημα ενός μη δυναμικά ζυγοσταθμισμένου ελαστικού είναι ότι, επειδή μπορεί να έχει μία συγκέντρωση βάρους στη μία πλευρά της στεφάνης του, καθώς περιστρέφεται γρήγορα, ταλαντεύεται από πλευρά σε πλευρά. Οσο φαρδύτερη είναι η στεφάνη, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να εμφανιστεί αυτό το πρόβλημα.

Οταν τοποθετείται ένα καινούριο λάστιχο στον τροχό, χρειάζεται απαραίτητα ζυγοστάθμιση προτού τοποθετηθεί και πρέπει να ζυγοσταθμιστεί μετά από 800 με 1000 χιλιόμετρα, δεδομένου ότι ο τροχός έχει μετακινηθεί σε μία άλλη θέση, ενώ παράλληλα έχει πατηθεί το ελαστικό βρίσκοντας την τελική θέση του. Αν και ορισμένοι δεν πηγαίνουν μετά από 1000 χιλιόμετρα από την τοποθέτηση των ελαστικών στο συνεργείο, εντούτοις είναι καθοριστικής σημασίας ο επανέλεγχος. Ο τεχνικός ελέγχει αν έχουν φύγει τα βαρίδια ή αν έχει μετατοπιστεί το κέντρο βάρους του ελαστικού μετά από την χρήση του. Παράλληλα οπτικά αποκλείει την περίπτωση του ελαττωματικού προϊόντος που θα έχει απρόσμενες επιπτώσεις κυρίως κατά τη διάρκεια ταξιδιού με μεγάλες ταχύτητες.