VOICES

Αριστερό «ηθικό πλεονέκτημα» - Μια (λογοτεχνική) Επιθεώρηση

του Γιώργου Δ. Ευθυμίου - Δημοσίευση 10 Ιανουαρίου 2019, 08:48 / Ανανεώθηκε 10 Ιανουαρίου 2019, 08:14
Facebook Twitter Whatsapp

Η ρητορική του «ηθικού πλεονεκτήματος» βασίστηκε στο γεγονός ότι μέχρι τo 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κυβέρνησε ποτέ τη χώρα και δεν είχε, δήθεν, αναμειχθεί σε σκάνδαλα και σπατάλες.

Για το δήθεν «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς», έχουν γραφτεί σελίδες και σελίδες. Η Αριστερά μετά την Μεταπολίτευση, έχει αντιμετωπιστεί ως το μοναδικό ιδεώδες και οτιδήποτε αριστερό θεωρούνταν αυτομάτως σωστό. Πριν τις εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός από τις υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα για κατάργηση των μνημονίων με ένα άρθρο, διαγραφή του χρέους κλπ, το χρησιμοποίησε για να χτίσει το πολιτικό αφήγημα που τον έφερε στην εξουσία.

Η ηθική άλλωστε, τέμνει κάθε κοινωνία, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Είναι ένα σύνολο κανόνων, ένας κώδικας αξιών που μελετά και ενδεχομένως καθορίζει τη συμπεριφορά των μελών της κοινωνίας αυτής, με κριτήριο τι είναι αποδεκτό και τι όχι. Σε μια απλούστερη προσέγγιση: τι είναι «καλό» και τι «κακό». Η ρητορική του «ηθικού πλεονεκτήματος» βασίστηκε στο γεγονός ότι μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κυβέρνησε ποτέ τη χώρα και δεν είχε, δήθεν, αναμειχθεί σε σκάνδαλα και σπατάλες.

Αυτά μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Γνήσιος εκφραστής της νέας αντίληψης περί πολιτικής ηθικής έγινε ο Παύλος Πολάκης, που έφτασε χωρίς κανένα φραγμό να επιτίθεται ανοικτά στη Δικαιοσύνη και να στοχοποιεί δημόσια δικαστικούς λειτουργούς, μη σεβόμενος τη διάκριση των εξουσιών.

Στο στόχαστρο μπήκαν φυσικά και τα ΜΜΕ, αλλά και όποιος ασκεί κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης ή στα κυβερνητικά στελέχη, με το δόγμα «ή αυτοί ή εμείς» να γίνεται πράξη. Και τα σκάνδαλα, να δεχτούμε ότι αποκαλύπτονται μετά την απομάκρυνση από την κυβέρνηση, αν και ορισμένες υποθέσεις είναι δύσοσμες ήδη. Η πολιτική συμπεριφορά όμως, η απόκρυψη ή η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οι συκοφαντίες και οι επιθέσεις στο πρότυπο του απολυταρχισμού του κομμουνιστικού δόγματος Χόνεκερ, εναντίον όσων γίνονται «ενοχλητικοί», είναι εδώ και καιρό καθημερινότητα.

Το πρόβλημα είναι ότι κάποιες από τις πρακτικές αυτές δεν εφαρμόζονται μόνο από πρόσωπα, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, αλλά και από άλλους που θεωρούνται πιο πολιτικά συγκροτημένοι και δημόσια αποφεύγουν αντιπαραθέσεις αγοραίου τύπου. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι αυτό του τέως υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, ο οποίος είχε κάνει αγωγή στην επιθεώρηση Athens Review of Books για τη δημοσίευση ενός άρθρου που τον χαρακτήριζε «γκαουλάιτερ του Σταλινισμού», την οποία κέρδισε στο δικαστήριο.  

Ως συνέχεια ήρθε η δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών της εκδότριας της ARB Μαρίας Βασιλάκη και η κατάσχεση των εσόδων από το πρακτορείο διανομής «Άργος», που προφανώς απέβλεπε στο κλείσιμο του περιοδικού. Ωστόσο η επιθεώρηση χθες κατέθεσε αίτηση αναψηλάφησης της δίκης στο Εφετείο Αθηνών, με αφορμή την πρόσφατη «δημόσια ομολογία Κοτζιά ότι εθήτευσε στον σταλινισμό, πράγμα που το αρνούνταν υποκρινόμενος ότι δήθεν αποτελούσε βαριά συκοφαντία».

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η δίκη της αναψηλάφησης θα γίνει στις 21 Φεβρουαρίου 2019. Όπως αναφέρεται, «Επί της επαράτου υπουργίας Κοτζιά υποστήκαμε από «δικαστές-εργαλεία», όπως τους χαρακτήρισε η Neue Zürcher Zeitung, δύο άδικες δίκες-παρωδία και δύο αντίστοιχες τρομοκρατικές δικαστικές αποφάσεις. Οι «δικαστές-εργαλεία» αποφάνθηκαν ότι... «αποδείχθηκε» πως αποτελεί συκοφαντική δυσφήμηση η αξιολογική κρίση φανατικός σταλινικός («γκαουλάιτερ του σταλινισμού»)».

«Τώρα με τη δημόσια ομολογία του τους εκθέτει ανεπανόρθωτα. Μας άσκησε πρωτοφανή εκβιασμό, πρωτοφανή βία, χρησιμοποιώντας καταχρηστικά το ΥΠΕΞ και τον κρατικό μηχανισμό, με στόχο το κλείσιμο της Athens Review of Books. Εδώ και 16 μήνες, με το ημερομηνίας 18 Ιουλίου2017 Κατασχετήριο, έχει δεσμεύσει τους λογαριασμούς μας και τα έσοδά μας από το πρακτορείο διανομής τύπου. Δεν θα υποκύψαμε στον εκβιασμό τού εν λόγω σταλινοπαράφρονα» καταλήγει η ανακοίνωση της ARB.

Μια λεπτομέρεια: στη διαμάχη μεταξύ της λογοτεχνικής επιθεώρησης και του τέως υπουργού Εξωτερικών είχαν πάρει θέση ο Μανώλης Γλέζος και ο Περικλής Κοροβέσης. Με κοινή δήλωσή τους, οι δυο συμβολικές μορφές της αντίστασης, στη Γερμανική Κατοχή και την Απριλιανή Δικτατορία, κατηγόρησαν τον κ. Κοτζιά ότι θέλει να κλείσει το έντυπο, ενώ εγκάλεσαν τους δικαστές που «δεν γνωρίζουν πως η λέξη Γκαουλάιτερ έχει χάσει την αρχική σημασία της και ότι σημαίνει πια φανατικός».