VOICES

Να γίνονται και οι παρελάσεις μπροστά στον Δρομέα

του Γιάννη Αλμπάνη - Δημοσίευση 15 Μαρτίου 2019, 08:00 / Ανανεώθηκε 15 Μαρτίου 2019, 08:00
Facebook Twitter Whatsapp

Όταν είχε τοποθετηθεί ο Δρομέας στην Ομόνοια επί Έβερτ, (το μακρινό 1988) είχε πάλι «ξεσηκωθεί σάλος».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ακόμα και στα ζοφερά χρόνια του Μνημονίου αυτή η χώρα δεν απώλεσε τη διαχρονική ικανότητά της να σε αφήνει άφωνο. Κάθε φορά λες «εντάξει τώρα το τερματίσαμε», αλλά κάθε φορά συμβαίνει κάτι σε αφήνει άφωνο. Αυτό το «κάτι» είναι πάντα απρόβλεπτο. Για την ακρίβεια δεν το βάνει ο νους σου τι μπορεί να προκύψει κάθε φορά. Ούτε εκ των υστέρων μπορείς να εξηγήσεις με ορθολογικό τρόπο γιατί συνέβη αυτό το συγκεκριμένο «κάτι» και όχι ένα «κάτι άλλο».

Η υπουργός και ο γλύπτης

Το τελευταίο «κάτι» που μας προέκυψε ήταν η έκρηξη για τη μεταφορά του Δρομέα στα Σκόπια ως αντάλλαγμα για τη μεταφορά του αγάλματος που υπάρχει στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας της Βόρειας Μακεδονίας. Το άγαλμα το αναφέρω ως άγαλμα και όχι με το όνομά του γιατί το όνομά του είναι παιζόμενο. Αρχικώς όταν το έστησε ο Γκρούεφσκι (που έκανε γκράντε καριέρα με τα αγάλματα στις πλατείες), είχε το όνομα «Μέγας Αλέξανδρος». Στη συνέχεια, λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών, μετονομάστηκε σε «αρχαίο πολεμιστή». Πιθανόν πρόκειται για το πρώτο έργο τέχνης που μετονομάζεται κατόπιν διακρατικής συμφωνίας -για μια ακόμα φορά τα Βαλκάνια μαθαίνουν μπαλίτσα σε όλη την ανθρωπότητα.

Βέβαια δεν είμαστε σίγουροι αν όντως υπήρξε ποτέ θέμα ανταλλαγής γλυπτών. Ο γλύπτης Βαρώτσος λέει ότι του το είπε η υπουργός Ζορμπά, αλλά η υπουργός Ζορμπά λέει ότι δεν είπε ποτέ τίποτα σχετικό στον γλύπτη Βαρώτσο. Μπορεί κάποιος από τους δύο να λέει ψέματα. Μπορεί πάλι να έχει γίνει μεταξύ τους μια κλασική ελληνοπρεπέστατη κουβέντα παπάτζας, από αυτές που κάθε συνομιλητής καταλαβαίνει ό,τι θέλει και στο τέλος όλοι μαζί καταλήγουν στα δικαστήρια αλληλομηνυόμενοι.

Ο σάλος

Ό,τι και να διημείφθη μεταξύ της υπουργού Ζορμπά και του γλύπτη Βαρώτσου, το βέβαιο είναι ότι «ξέσπασε σάλος» στα ΜΜΕ -ως δημοσιογραφικός τίτλος, το «ξέσπασε σάλος» είναι ακόμα πιο πρωτότυπος και από το «σε λευκό κλοιό η χώρα». Το θέμα δεν ήταν ότι μας αρέσει ως γλυπτό ο Δρομέας και δεν θέλουμε να τον χάσουμε. Η μετακίνηση του Δρομέα πήρε διαστάσεις εθνικής μειοδοσίας: Μας παίρνουν οι Σκοπιανοί τα ελληνικά καλλιτεχνήματα, τα σύμβολα της πρωτευούσης. Απέναντι στο ξέσπασμα της εθνικής καλλιτεχνικής αγανάκτησης, η κυβέρνηση αναδιπλώθηκε από ένα ζήτημα που δεν θα μάθουμε αν όντως το είχε ξεδιπλώσει. Ούτε η εθνική κληρονομιά ούτε τα σύμβολα εκχωρούνται. Τελεία και παύλα.

Βεβαίως, όταν είχε τοποθετηθεί ο Δρομέας στην Ομόνοια επί Έβερτ, (το μακρινό 1988) είχε πάλι «ξεσηκωθεί σάλος». Τότε διαμαρτύρονταν γιατί αυτό το τόσο μοντέρνο γλυπτό (τα «σπασμένα τζάμια» που έλεγαν) δεν είχε σχέση με την εθνική καλλιτεχνική κληρονομιά (που είναι ο Παρθενώνας και μόνο) και δεν μπορούσε να είναι σύμβολο της πρωτευούσης. Βεβαίως τα χρόνια περνάνε, οπότε πλέον δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον Δρομέα που αρχικά θέλαμε να τον ξεπετάξουμε με συνοπτικές διαδικασίες.

Η ΠΟΕΔΗΝ

Εκεί που λέγαμε ότι εντάξει τα είδαμε όλα με τον Δρομέα (φευ!) έκανε δυναμική την εμφάνιση της η ΠΟΕΔΗΝ. Η ΠΟΕΔΗΝ αποτελεί ότι ζωντανό παράδειγμα ότι κάποιος μπορεί να επιστρέψει δριμύτερος στους αγωνιστικούς χώρους μετά από πολύ σοβαρό τραυματισμό. Για όσους δεν παρακολουθούν τα αθλητικά δρώμενα, να υπενθυμίσουμε ότι η ΠΟΕΔΗΝ στα χρόνια 2010-15, ήταν εκτός αγωνιστικών χώρων λόγω ρήξης προσαγωγών και αλλεπάλληλων χειρουργικών επεμβάσεων. Τμήμα του φίλαθλου κοινού μάλιστα είχε ξεχάσει την ύπαρξή της. Μετά όμως το 2015 αποθεραπεύτηκε κατά αναπάντεχο τρόπο κι επανήλθε alive and kicking στους αγώνες.

Η ΠΟΕΔΗΝ λοιπόν ανέβασε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά (εκεί που δεν φτάνει καν το βλέμμα των πολλών), καταθέτοντας λουλούδια στα (γυάλινα) πόδια του (γίγαντα) Δρομέα, προφανώς ως ελάχιστο φόρο τιμής στους πατριωτικούς αγώνες που συμβολίζει το γλυπτό. Όπως κάνουμε ας πούμε στον Άγνωστο Στρατιώτη.

Η ΠΟΕΔΗΝ πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία για το αυτονόητο επόμενο βήμα, δηλαδή να γίνονται στο εξής και οι παρελάσεις μπροστά στον Δρομέα.  Γνώμη μου πάντα.