VOICES

Συνέδριο ΚΙΝΑΛ: Η εκδίκηση του Ανδρέα Παπανδρέου έναντι τιμαριούχων, αρνητών και ολετήρων

του Γιάννη Τριάντη - Δημοσίευση 2 Απριλίου 2019, 19:00 / Ανανεώθηκε 2 Απριλίου 2019, 19:40
Facebook Twitter Whatsapp

Η πολιτική επιβίωση-πόσω μάλλον η μελλοντική, ευπρόσωπη παρουσία του ΚΙΝΑΛ- εξαρτάται μέν πρωτίστως από την επίδοση στις εθνικές εκλογές, αλλά συναρτάται άμεσα με το μετεκλογικό σκηνικό και τις σχετικές εξελίξεις…

Αυτό δεν ήταν Συνέδριο. Ηταν φεστιβάλ ξαναζεσταμένου φαγητού, μελαγχολικής ιλαρότητος και απύθμενης υποκρισίας. Προπάντων, ήταν η εκδίκηση του Ανδρέα Παπανδρέου έναντι αυτών που έθαψαν το ΠΑΣΟΚ και θεωρούσαν τον ίδιο ξεπερασμένο, τις θέσεις του σκονισμένες και τα σύμβολα του κόμματος εμπόδιο για την είσοδο στη νέα εποχή.

Ιδου ποιοί ήταν εκεί, που άκουγαν αμήχανοι και πελιδνοί την ηχώ παλαιών στιγμών («Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο» /«Τρείς του Σεπτέμβρη να περνάς») και προσπαθούσαν να κρύψουν τη θυμηδία τους :

  • Ηταν εκεί αρκετοί από εκείνους που είχαν εγκαταλείψει τον Ανδρέα Παπανδρέου το ΄89, θεωρώντας ότι έσβησε το αστέρι του μέσα στο σκοτάδι του σκανδάλου Κοσκωτά. Κορυφαίοι τον τότε αρνητών ο ίδιος ο γιός του Γιώργος Παπανδρέου και, φυσικά, ο Κ.Σημίτης.
  • Ηταν εκεί ο άνθρωπος που άκουγε το όνομα Ανδρέας (Παπανδρέου) και «τράβαγε πιστόλι». Είναι ο ίδιος , που άλλαξε δραστικά τον προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚ στο όνομα του εκσυγχρονισμού, υπό τους ύμνους και την αμέριστη συμπαράσταση της διαπλοκής. Ο λόγος, για τον Κ.Σημίτη φυσικά.
  • Ηταν εκεί τα στελέχη που είτε έφτιαξαν δικά τους κόμματα και απέτυχαν (Λοβέρδος, Γ.Παπανδρέου) είτε πρότειναν αλλαγή συμβόλων για να μη θυμίζει τίποτε την «εποχή Ανδρέα» (Χρυσοχοϊδης κ.α.), καθώς και εκείνοι που καλοβλέπουν ή δεν αποκλείουν συνεργασία με τη ΝΔ (Βενιζέλος, Λοβέρδος και αρκετοί άλλοι).
  • Ηταν αρκετοί που όχι μόνον συμφωνούν με την Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα μπορούσαν να υπερθεματίσουν αν δεν τους φρέναραν λόγοι σκοπιμότητος και απύθμενης υποκρισίας …Οσο για το απόσπασμα με Ανδρέα για την Μακεδονία, ξεχνούν ότι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ είχε αναθεωρήσει ουκ ολίγες θέσεις του, όταν βρήκε μπροστά του μια παγερή και δύσκολη πραγματικότητα. Κι αν ζούσε σήμερα, δεν αποκλείεται να έβλεπε υπο νέο πρίσμα και το αγκάθι με τους γείτονες.

Πέραν αυτών: Για ποιό «όλον» μιλάνε ενθουσιασμένοι οι ιθύνοντες του ΚΙΝΑΛ; Τι τους ενώνει εκτός από το θεμιτό στοίχημα της πολιτικής επιβίωσης, όταν κορυφαία στελέχη δεν λένε ούτε καλημέρα μεταξύ τους και, το κυριότερο, άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη;
Κάτι ως υπόμνηση επ΄αυτού: Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε διαγράψει τον Κ.Σημίτη. Ο Βενιζέλος δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστό τον Γ.Παπανδρέου (ισχύει και αντιστρόφως). Επίσης, πόσο ευτυχής μπορεί να εξελιχθεί η μετεκλογική συνύπαρξη, όταν τεθούν πραγματικά διλήμματα π.χ. για σύμπλευση με τον ΣΥΡΙΖΑ ή για συνεργασία με τη ΝΔ;

Υποτίθεται ότι ένα Συνέδριο κόμματος-και δη σε προεκλογική περίοδο- υψώνει περίοπτο το πρόγραμμά του και προσπαθεί να πείσει για τις θέσεις του. Εδω είχαμε την εξηγήσιμη, δριμύτατη επίθεση εναντίον του εκτατικού ΣΥΡΙΖΑ και «κάτι» από την παραδοσιακή ρητορεία εναντίον του σημερινού διπολισμού.
Όμως έτσι δεν ανασυστήνεται ένα κόμμα. Δεν πείθει. Διότι το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ δεν ξανασυστήθηκε με κάποιο φρέσκο πρόσωπο και ρηξικέλευθες θέσεις, ικανές να στρέψουν την κοινωνία προς το μέρος του.

Η ηγεσία του προσπαθεί απεγνωσμένα να ξανακερδίσει το απολωλός τμήμα των ψηφοφόρων που πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να αναδειχθεί τρίτο κόμμα με ρυθμιστικό ρόλο. Δύσκολο εγχείρημα, παρ ότι τον τελευταίο καιρό πήρε από τον Τσίπρα ένα ανέλπιστο δώρο: την «Γέφυρα» που έστησε το κυβερνών κόμμα με παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, και στόχο την σύμπηξη ευρείας Κεντροαριστεράς.

Το εγχείρημα αυτό, και προπάντων ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται, ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά στελεχών του χώρου, καθώς και «εν υπνώσει ψηφοφόρων ΠΑΣΟΚ», με αποτέλεσμα κάτι φεγγίσματα συσπείρωσης και αισιοδοξίας.

Εν πάση περιπτώσει, τα σημερινά δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πολιτική επιβίωση-πόσω μάλλον η μελλοντική, ευπρόσωπη παρουσία του ΚΙΝΑΛ- εξαρτάται μέν πρωτίστως από την επίδοση στις εθνικές εκλογές, αλλά συναρτάται άμεσα με το μετεκλογικό σκηνικό και τις σχετικές εξελίξεις…