VOICES

Αφήστε τους νεκρούς να αναπαυθούν εν ειρήνη!

του Σωτήρη Τζούμα - Δημοσίευση 9 Μαΐου 2019, 19:00 / Ανανεώθηκε 16 Μαΐου 2019, 17:22
Facebook Twitter Whatsapp

Οι πολιτικοί μας ηγέτες, προφανώς ελλείψει πολιτικών επιχειρημάτων το έχουν ρίξει στην τυμβωρυχία. Ανακατεύουν στις ομιλίες τους τους τεθνεώτες γονείς τους, εκσφενδονίζοντας στη μνήμη τους απομεινάρια φημών.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει!

Οι πολιτικοί μας ηγέτες, προφανώς ελλείψει πολιτικών επιχειρημάτων το έχουν ρίξει στην τυμβωρυχία.

Ανακατεύουν στις ομιλίες τους τους τεθνεώτες γονείς τους, εκσφενδονίζοντας στη μνήμη τους απομεινάρια φημών.

Το σκηνικό που έχει δημιουργηθεί είναι κατώτερο των περιστάσεων ή ταιριάζει απόλυτα με την παρακμή που ζούμε;

«Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω». Δεν ξέρω ποιός ήρξατο πρώτος χειρών αδίκων και ούτε ποιός είπε τα χειρότερα εναντίον του άλλου ! Και ούτε μας ενφιαφέρει αυτό.

Το σίγουρο είναι ότι δεν θέλουμε να πέφτουν οι ηγέτες μας τόσο χαμηλά και να συναγωνίζονται σε ύβρεις και κατηγορίες - αληθείς ή όχι, αδιάφορο- κατά των νεκρών γονέων τους, οι οποίοι σαφώς και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς των και να αποσείσουν εκ των λιπαρών ώμων τους τις ρετσινιές που με ευκολία τους έχουν προσάψει κάποιοι σε ανύποπτο χρόνο.  Το παράδειγμα που δίνουν στις νέες γενιές  είναι τραγικό και δεν απέχει από τους οικογενειακούς καβγάδες που άναβαν το παρελθόν, την δεκαετία του 60, στις λαϊκές γειτονιές και γίνονταν οι άνθρωποι που λογομαχούσαν  «θέατρο ανθρώποις και αγγέλοις».

Την εποχή εκείνη τέτοια φαινόμενα ήταν συνήθη και η κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα τα αιτιολογούσε, αφού αποτελούσαν και ένα είδος ψυχαγωγίας για την τότε στενόκαρδη και φτωχική Ελλάδα. Σήμερα όμως, όλα αυτά είναι επιεικώς απαράδεκτα.

Και εξηγούμαι: Είναι  απαράδεκτο να εκστομίζει  ο Πρωθυπουργός της χώρας  κ. Τσίπρας   υπονοούμενα  που δεν συνάδουν με το αξίωμα που κατέχει, τα οποία ασφαλώς προσβάλλουν τη μνήμη του αειμνήστου  Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη- ενός πολιτικού ηγέτη που είχε προβλέψει την οικονομική μας υπερχρέωση αλλά δεν τον άφησαν οι συντεχνίες και τα συμφέροντα της εποχής να υλοποιήσει τα σχέδιά του.

Με όσα λέγει ο Πρωθυπουργός  κατά του Κώστα Μητσοτάκη ασφαλώς και φέρνει σε δύσκολη θέση τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς και τα άλλα του παιδιά, τα οποία έχουν κάθε δικαίωμα να απαντήσουν και να βάλουν στη θέση τους τους υβριστές όποιοι και αν είναι. Επομένως ο κ. Τσίπρας να είναι έτοιμος να δεχτεί τα πυρά και των τεσσάρων παιδιών του αειμνήστου Κώστα Μητσοτάκη.

Πρωτίστως, όμως, είναι απαράδεκτο να γίνεται αυτό διότι ο αείμνηστος Πρωθυπουργός υπήρξε προκάτοχος του κ. Τσίπρα στη θέση του.

Δεν μπορείς να εκσφενδονίζεις μύδρους εναντίον ενός ανθρώπου που έφυγε από τη ζωή και εκτός από την ιστορία που τον έκρινε, τον κρίνει τώρα  και η δίκαιη κρίση του Θεού, από την οποία δεν θα γλιτώσει κανείς- πιστεύοντες αλλά και άθεοι.

Τηρουμένων των αναλογιών ας φαντασθεί ο κ. Τσίπρας τί θα έχει να ακούσει εκείνος  από τους διαδόχους του όταν τα χρόνια του περάσουν.

Το αυτό ασφαλώς ισχύει και για τον αείμνηστο πατέρα του κ. Τσίπρα. Μπορεί να μην υπήρξε Πρωθυπουργός της χώρας, αλλά οι συγκυρίες  της ζωής τον αξίωσαν έστω και μετά θάνατο να ακουστεί και να δοξαστεί το όνομα του,  λόγω του γιού του που είναι εκλεγμένος Πρωθυπουργός της χώρας. Αλλά αυτό έχει και τις αρνητικές του συνέπειες. Αν δεν ήταν πατέρας του Πρωθυπουργού, ποιός θα έδινε σημασία σήμερα  για τα έργα και τις ημέρες του όσο ζούσε;

Και ασφαλώς δεν θα χρειαζόταν ο Πρωθυπουργός να απαντήσει με αυτό το απολογητικό ύφος ούτε χθες στη Βουλή,  ούτε και σήμερα με την ανάρτησή του. Είδατε τί έγραψε;

«Το χρωστώ αυτό στη μνήμη του πατέρα μου», είπε. Και πολύ σωστά έπραξε και απάντησε. Μα αυτά που έγραψε ισχύουν και για την αντίπερα όχθη. Και δεν θα χρειαζόταν να συμβεί όλο αυτό,  αν δεν τα έβαζε πρώτος  εκείνος, με τον πατέρα του συνομιλητή του.

Επομένως καλό θα ήταν να αφήσουν οι πολιτικοί ηγέτες μας τους νεκρούς να ησυχάσουν εν ειρήνη  και να μην τους ανακατεύουν  στις πολιτικές διαμάχες τους.

Το ερώτημα που πλανάται είναι ένα:

Τι θέλουν  οι πολιτικοί μας ηγέτες  και χρησιμοποιούν τους νεκρούς στις ομιλίες τους;

Η απάντηση είναι απλή: Μέσω αυτών κάνουν  επίδειξη δύναμης.

Δείχνουν ξανά και ξανά  ποιός  είναι ο ηγέτης.

Ο Γάλλος ανθρωπολόγος Λουί Βινσέντ Τόμας λέει : «Αν ξέρετε να χρησιμοποιήσετε, έναν νεκρό σωστά   είναι ένα πολύ αποτελεσματικό όχημα».

Και οι ηγέτες ξέρουν πάντα  την δύναμη των νεκρών.

- Όταν πεθαίνουν οι γονείς «μεγαλώνουν» τα παιδιά, γράφει κάπου εύστοχα ο Νίκος Καζαντζάκης.

Εμείς αλήθεια πότε θα «μεγαλώσουμε;»