VOICES

Τα πατίνια της οργής (part II)

του Χρήστου Ξανθάκη - Δημοσίευση 21 Αυγούστου 2019, 12:00 / Ανανεώθηκε 21 Αυγούστου 2019, 12:22
Facebook Twitter Whatsapp

Στο Μιλάνο απαγορεύουν τα πατίνια και στην Αθήνα ξύνουμε πατσές

Πριν από κάτι εβδομάδες ήταν που είχα γράψει για τη φρέσκια κατάρα των ελληνικών δρόμων (κυρίως των αθηναϊκών δρόμων, για να λέμε την αλήθεια), τα ηλεκτρικά πατίνια. Πού έδωσαν τη δυνατότητα σε κάθε κόπανο να αποκτήσει τροχούς κάτω απ’ τα ποδάρια του και να σουλατσάρει με τριάντα χιλιόμετρα την ώρα στην άσφαλτο. Το οποίο δεν ακούγεται και πολύ περίεργο σε πρώτη φάση, ο Γιουσέϊν Μπολτ πρέπει να έπιανε κοντά στα σαράντα χιλιόμετρα την ώρα στις μαγικές του κούρσες, σιγά την ταχύτητα οι πατινέρ δηλαδή, τσούκου τσούκου πάνε, μια βολτίτσα τα παιδιά. Ως την ώρα που ένα από αυτά τα παιδιά θα σε κοπανήσει στη μούρη ή στο παρμπρίζ…

Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες, στοίχημα το έβαλα. Γύρισα και είπα στον εαυτό μου (γιατί σχετικό κουπόνι δεν έχει βγει), «ρε μαλάκα Ξανθάκη, θα δώσεις εκατό ευρώ σε φιλανθρωπίες, έτσι και δεις έναν, έστω έναν πατινέρ να μην πηγαίνει ανάποδα σε μονόδρομο». Σας πληροφορώ λοιπόν κυρίες και κύριοι, ότι οι φιλανθρωπίες δεν θα πάρουν ούτε εικοσάλεπτο από εμένα, μιας και τόσους μήνες που οδηγάω στους δρόμους και στις λεωφόρους του κλεινού άστεως, οι πατινέρ τον γράφουν τον ΚΟΚ εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Εκεί που δεν φωτάει ο ήλιος. Στα παπάρια τους ρε φίλε, γιατί να λογοκρίνομαι δηλαδή; Στα παπάρια τους τον γράφουν τον ΚΟΚ, στα παπάρια τους τη γράφουν και την ασφάλεια των πεζών και των εποχουμένων!

Και θυμάμαι πολύ καλά ότι ο δήμαρχος Καμίνης (όταν ήταν ακόμη δήμαρχος Καμίνης) είχε ξεκινήσει μια διαβούλευση με τις εταιρείες εισαγωγής πατινιών για το πώς θα βρεθεί μια λύση στο πρόβήμα. Για να μπουν κανόνες βρε αδερφέ, να μην κυκλοφορεί ο άλλος χωρίς κράνος, χωρίς επιγονατίδες, χωρίς να σέβεται τίποτε και κανέναν. Είχα μάλιστα τότε γράψει και καλά λόγια για τον Καμίναρο, πόντο του είχα δώσει μέσα στη βλακεία μου. Μέσα στην απέραντη βλακεία μου, μιας και η συγκεκριμένη πρωτοβουλία έμεινε, φυσικά, μισή, όπως όλες οι πρωτοβουλίες του μπάρμπα Γιώργου. Εκτός από τη ρόδα την παινεμένη, που κόντεψε να κάνει μπουρδελάκι το Σύνταγμα…

Ας μην μείνουμε όμως στο λάγνο παρελθόν. Έχει κι αλλού πορτοκαλιές και πορτοκαλάδες. Όπως διάβασα στην Εφημερίδα των Συντακτών, οι δημοτικές αρχές του Μιλάνου είχαν δώσει διορία ως την περασμένη Δευτέρα στις εταιρείες που νοικιάζουν ηλεκτρικά πατίνια «για να τα απομακρύνουν από τους δρόμους και τα πεζοδρόμια της πόλης, μέχρι να γίνει διαγωνισμός για την ανάθεση της ενοικίασής τους και να τοποθετηθούν οι απαραίτητες επιγραφές με τις οδηγίες χρήσης και τις απαγορεύσεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία». Την ίδια ώρα στην Γαλλία εξετάζεται η επιβολή περιορισμών στα πατίνια, για παράδειγμα στην ταχύτητά τους, στους χώρους χρήσης και στους χώρους στάθμευσης κλπ. κλπ.

Στις πολιτισμένες χώρες αυτά. Στη χώρα που ανθεί η εκπροσώπηση τάφων, δεν κουνιέται φύλλο. Ως την ώρα, το ‘γραψα και πιο πάνω, που θα τρέχουνε την πρώτη γριά στα επείγοντα γιατί έσκασε πάνω της σαν τα καρπούζια ο γάτος ο πατινέρ. Επειδή λοιπόν αλλάζουμε δήμαρχο κι ο καινούριος ο δήμαρχος άμα του πεις πατίνι θα καταλάβει αυτό που τους είπε και όχι κάτι άλλο, καλώ τον Κώστα Μπακογιάννη να βάλει μια τάξη στο όχι και τόσο μίνι πρόβλημα. Για να μην θρηνήσουμε θύματα και να μην ψάχνουμε ύστερα να βρούμε ποιος φταίει και ποιος έπρεπε να λάβει μέτρα…