VOICES

Ο Μακρόν, το… ουδέτερο ΝΑΤΟ και η Ελλάδα

του Γιάννη Τριάντη - Δημοσίευση 8 Νοεμβρίου 2019, 18:00 / Ανανεώθηκε 8 Νοεμβρίου 2019, 18:33
Facebook Twitter Whatsapp

Τι έχει κερδίσει μέχρι σήμερα η Ελλάδα από την πολυέξοδη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ , για το οποίο ξόδεψε 5,3 δις. δολάρια, το 2018,δηλαδή το 2,3 του ΑΕΠ;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο κεραυνός του Μακρόν εναντίον της Ατλαντικής Συμμαχίας («Ζούμε τον εγκεφαλικό θάνατο του ΝΑΤΟ»), επαναφέρει στο προσκήνιο ένα μείζον θέμα, ειδικά για τη χώρα μας: Τι έχει κερδίσει μέχρι σήμερα η Ελλάδα από την πολυέξοδη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ , για το οποίο ξόδεψε 5,3 δις. δολάρια, το 2018,δηλαδή το 2,3 του ΑΕΠ;

Αγανακτισμένος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, απέσυρε τη χώρα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, «Κατόπιν αποδείξεως της ανικανότητος της Ατλαντικής Συμμαχίας όπως αναχαιτίσει την Τουρκία από του να δημιουργήσει κατάστασιν συρράξεως μεταξύ δύο συμμάχων».

Πάμε πίσω, στο 1952. Τότε μπήκε η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, και ενώ ήδη στη Γιάλτα οι μεγάλοι είχαν μοιράσει τις σφαίρες επιρροής. Από τότε μέχρι σήμερα, πότε κινδύνευσε η χώρα μας και από ποιους; Η απάντηση είναι μία και μόνη: από την… σύμμαχο Τουρκία!

Κι όμως: Ουδέτερο το ΝΑΤΟ στην βάρβαρη εισβολή στην Κύπρο, το ’74, ουδέτερο απέναντι σε όλες προκλήσεις της Τουρκίας και τις ελληνοτουρκικές κρίσεις. Ενδεικτικώς: το 1996 με το Σισμίκ, το 1995 με τα Ιμια και τις γκρίζες ζώνες και τώρα με την κυπριακή ΑΟΖ και τις εν γένει απειλές στο Ανατολικό Αιγαίο.

Όταν κάποιος είναι ουδέτερος, δηλαδή απαθής, απέναντι σε εκείνον που απειλεί, προκαλεί και διεκδικεί, τότε αποδεικνύεται επιτήδειος ουδέτερος. Τουτέστιν, εξ αντικειμένου ευνοεί τον επιτιθέμενο.
Ξιφουλκώντας εναντίον του ΝΑΤΟ, ο Μακρόν υπενθύμισε την γύμνια της αφασικής Ευρώπης. Και πρότεινε «να αποκτήσει η Ευρώπη στρατηγική και λειτουργική αυτονομία σε στρατιωτικό επίπεδο».

Ταυτόχρονα, πρότεινε να αρχίσει «στρατηγικός διάλογος με την Ρωσία», ενώ επέκρινε την Γερμανία για την οικονομική της αντίληψη και τον ρόλο της στην Ευρωζώνη, λέγοντας ότι «η Γερμανία είναι ο μεγάλος κερδισμένος της ευρωκρίσης».
Πάμε ξανά πίσω. Το 1966, ο Ντε Γκωλ απέσυρε την Γαλλία από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, διότι, όπως είχε πει, «ο δυτικός κόσμος δεν τελεί πλέον υπο απειλήν» (η χώρα επανεντάχθηκε το 2009, επι Σαρκοζί).

Υπενθυμίζεται ότι ο Ντε Γκωλ ήταν εκείνος που έκανε σημαντικά ανοίγματα προς την Σοβιετική Ενωση και την Κίνα. Σημειωτέον ότι η Γαλλία ήταν η πρώτη δυτική χώρα που συνήψε διπλωματικές σχέσεις με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας(1964).
Ο Μακρόν δεν είναι Ντε Γκωλ. Όμως οι θέσεις του και οι δεινές επικρίσεις εναντίον του ΝΑΤΟ και της Γερμανίας, δεν στερούνται σημασίας, όσο κι αν πρωτίστως λαμβάνουν υπόψιν τα συμφέροντα της Γαλλίας.

Η σημασία τους έγκειται στο εξής: σ΄έναν μεταβαλλόμενο κόσμο, και με την Ευρωπαϊκή Ενωση αμήχανη και σχεδόν απολιθωμένη, οι μικρές χώρες, όπως η Ελλάδα, οφείλουν να αποδείξουν ότι ρεαλισμός –δηλαδή, πολιτική που συνυπολογίζει τους συσχετισμούς δυνάμεων- δεν σημαίνει να είσαι δεδομένος…