Το «ταβάνι» του ανθρωπισμού και η ευρωπαϊκή φάρσα...

Το «ταβάνι» του ανθρωπισμού και η ευρωπαϊκή φάρσα...

Η μεγάλη κινητοποίηση από απλούς ανθρώπους που συμπαραστέκονται υλικά και βέβαια ηθικά στους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες που καταφθάνουν στη χώρας μας, είναι αναμφίβολα ένα γεγονός που έχει συγκλονίσει όλους τους (νοήμονες) πολίτες της γηραιάς ηπείρου.

Οι Έλληνες, ναι αυτοί οι πτωχευμένοι, οι αποσυνάγωγοι της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης, προκαλούν με τη στάση τους όχι μόνο τους «ορθολογιστές» της ευρωπαϊκής ελίτ, που δίνει «γη και ύδωρ» σε ακραίες φωνές, αλλά και τους ανοιχτά ακροδεξιούς και φασίστες της Ανατολικής Ευρώπης οι οποίοι μετά από ένα μακρό διάλειμμα σταλινισμού, επέστρεψαν στην πολιτική τους καταγωγή και αφετηρία.

Ποια ιστορία Δημοκρατίας έχουν να επικαλεστούν η Πολωνία ή Ουγγαρία και η Τσεχία πριν γίνουν ψηφίδες της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης; Αστεία πράγματα....Επομένως η εθνικιστική και ρατσιστική τους στάση στο Προσφυγικό, δεν εκπλήσσει όσους γνωρίζουν έστω και λίγο την πρόσφατη ιστορία...

Όλα μέχρι εδώ καλά...Όμως, αυτή η κινητοποίηση, η πολιτική του ανθρωπισμού που εκπορεύεται και ενθαρρύνεται από μια Αριστερή κυβέρνηση, και γίνεται πράξη από δεκάδες χιλιάδες εθελοντές σε όλη τη χώρα έχει δυστυχώς ταβάνι, αν καθυστερήσει μια μεσοπρόθεσμη λύση που θα ανακουφίσει μια χώρα που οι ευρωπαϊκές ηγεσίες της φόρτωσαν - με το κλείσιμο των συνόρων - το Προσφυγικό για να απαλλαγούν οι ίδιες, έστω και προσωρινά.

Αλλά ποια είναι η λύση; Και επιπλέον λύνεται το Προσφυγικό μόνο μέσω μιας ανθρωπιστικής αντιμετώπισης, ακόμα αν την υιοθετούσε όλη η Ευρώπη;

«Το ζήτημα των προσφύγων δεν είναι ανθρωπιστικό. Είναι και πολιτικό και θρησκευτικό και στρατιωτικό», λέει σε συνέντευξή του στην «Αυγή» της Κυριακής ο γνωστός Σλοβένος στοχαστής Σλαβόϊ Ζίζεκ.

Και εξηγεί: 

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω να πετάξουμε έξω τους πρόσφυγες. Ωστόσο ότι δεν είναι ανθρωπιστικό  (ως προ τη λύση του) φαίνεται και από το γεγονός ότι οι πλούσιες αραβικές χώρες δεν νοιάζονται για τους πρόσφυγες. Δεν φταίμε μόνο οι Ευρωπαίοι, υπάρχουν και χώρες όπως η Σαουδική Αραβία ή το Κατάρ και το Κουβέιτ, που υπήρξαν πάντα πρόθυμοι σύμμαχοι της Δύσης στις σφαγές των άλλων Αράβων. Είναι η ίδια μαφία του πετρελαίου που εφαρμόζει στα εδάφη της καθεστώς σκλαβιάς για τους ομόθρησκούς της μετανάστες».

Τι θα μπορούσε να γίνει;

Ως ρεαλιστής, θεωρώ ότι έπρεπε από την αρχή του εμφυλίου στη Συρία να σταλούν στρατεύματα της Ε.Ε. στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας και η ανθρωπιστική βοήθεια να διανεμόταν με αερομεταφορές. Θα ήταν λιγότερο επίπονο από αυτήν την ανούσια κατάσταση. Ξέραμε ότι θα συμβεί αυτό εδώ και ένα χρόνο και, τώρα που συνέβη, κανείς δεν διαθέτει μακροπρόθεσμη λύση. Αυτό ήταν μια αποτυχία της ενωμένης Ευρώπης και της ευρωπαϊκής Αριστεράς!

Και συνεχίζει ακάθεκτος: 

Πιστεύω ότι ως Ευρώπη συμμετέχουμε σε ανθρωπιστική φάρσα που πρέπει να σταματήσει. Δεν μπορεί να έρθουν στην Ευρώπη ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Θα αντιμετωπίσουμε επανάσταση των φτωχότερων τάξεων καθοδηγημένη από λαϊκιστές ακροδεξιούς. Οπότε χρειαζόμαστε οργάνωση. Απεχθάνομαι τη ρητορική των αριστερών που λένε ότι οι μετακινήσεις πληθυσμών είναι σύνηθες ιστορικό γεγονός. Και οι μαζικές σφαγές είναι, πρέπει λοιπόν να τις αποδεχτούμε;

«Έτσι επιμένω ότι πρέπει να οργανωθούμε ως πολίτες σε συλλογικό επίπεδο. Το προσφυγικό θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον, οπότε ας μην αφήσουμε τους πρόσφυγες μόνους στα γρανάζια του κρατικού μηχανισμού», καταλήγει ο ιδιόρρυθμος Ζίζεκ που συνήθως εκπλήσσει, θετικά ή αρνητικά, με τις παρεμβάσεις του.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο