«Πού είναι ο Παύλος σου, τώρα;». Αυτή την ανατριχιαστική φράση εκστόμισαν χθες στο δικαστήριο, όπου γίνεται η δίκη της Χρυσής Αυγής, οπαδοί της οργάνωσης, απευθυνόμενοι προς τη Μάγδα Φύσσα. Φράση τρομερή, καθώς συνδυάζει την ύβρη, την ασέβεια προς τον νεκρό, την έμμεση αλλά σαφή απειλή. Και, μάλιστα, προς το πρόσωπο που θα έπρεπε να απολαμβάνει τον απόλυτο και καθολικό σεβασμό: τη μητέρα του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα. 

Η Μάγδα Φύσσα αντέδρασε όπως έπρεπε: δήλωσε αμέσως ότι θα καταθέσει, σήμερα, μηνυτήρια αναφορά, εναντίον κάθε υπευθύνου, για τη φράση αυτή, και όλα όσα ακούστηκαν στην αίθουσα, καθώς, για μια ακόμα φορά, οπαδοί της Χρυσής Αυγής ασχημονούσαν.

Η γυναίκα αυτή, η Μάγδα Φύσσα, είναι υπόδειγμα αξιοπρέπειας. Και μας διδάσκει το δίκιο. Γιατί ξεπερνώντας τον αβάσταχτο πόνο της (ποιος μεγαλύτερος πόνος υπάρχει από τη δολοφονία του παιδιού σου;) ήταν από την πρώτη μέρα στο δικαστήριο. Από την πρώτη μέρα, και κάθε μέρα ήταν εκεί. Και, μάλιστα, όχι μόνο όσο εκδικαζόταν η υπόθεση της δολοφονίας του γιου της, αλλά και μετά, όταν θα μπορούσε να έχει αποχωρήσει: στην υπόθεση της επίθεσης στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, στην υπόθεση της επίθεσης στο ΠΑΜΕ, στην υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης.

Έδωσε έτσι ένα μεγάλο μάθημα: ότι δεν την αφορούσε μόνο ο χαμός του παιδιού της, αλλά την ένοιαζε το δίκιο συνολικά, να αποδοθεί δικαιοσύνη. Και το δείχνει κάθε μέρα αυτό, με τη στάση της και όσα λέει: στην αίθουσα του δικαστηρίου, με τις καίριες δηλώσεις και εμφανίσεις της (όπως όταν μίλησε για την ακροδεξιά και τον νεοναζισμό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο).

Η Μάγδα Φύσσα είναι μια απλή, λαϊκή γυναίκα, χωρίς πτυχία και τίτλους. Και, όμως, αυτή η απλή γυναίκα «έβαλε τα γυαλιά» σε όλους τους σπουδαγμένους και δυνατούς, ανθρώπους με μεγάλη εξουσία και ισχύ στα χέρια τους. Γιατί μας υπενθυμίζει, έμπρακτα, με τη στάση της, τι πρέπει να κάνουμε. Ας θυμηθούμε, επίσης, ότι τα δημόσια διαβήματα της Μάγδας Φύσσα προς τον πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής και τον υπουργό Δικαιοσύνης ήταν εκείνα που συντέλεσαν καθοριστικά στη μεταφορά της δίκης από τον Κορυδαλλό στο κέντρο της πόλης, στο Εφετείο. Γιατί η γυναίκα αυτή, με το πείσμα, την αξιοπρέπεια και το δίκιο της κατάφερε ό,τι δεν είχαν καταφέρει πολλοί περισσότεροι και ισχυρότεροι. Της αξίζει κάθε σεβασμός.