Ο διορισμός της τ. Προέδρου του Αρείου Πάγου ως άμισθη Προϊσταμένη του Νομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ενεργειών και γεγονότων που κλονίζουν την πίστη των πολιτών προς τους θεσμούς του κράτους και επιτείνουν την αβεβαιότητα.

Πέρα από την οικονομική κρίση και τις δραματικές συνέπειες αυτής, τα τελευταία χρόνια, η ελληνική κοινωνία κλήθηκε να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί διάφορες μικρές και μεγάλες κρίσεις σε όλους τους θεσμούς του κράτους. Γιατί πως να σεβαστούν οι πολίτες τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν αυτός εκβιάζεται και χρησιμοποιείται από κυβέρνηση και αντιπολίτευση για την πρόκληση εκλογών; Πως να έχουν πίστη στη Δικαιοσύνη, όταν συνεχώς αμφισβητείται η ακεραιότητα της δικαστικής εξουσίας; Πως τα Πολιτικά Κόμματα να πείσουν τους πολίτες, όταν πριν λίγο καιρό τους δίχασαν σε Μνημονιακούς και Αντιμνημονιακούς, με μια ουτοπική διαιρετική τομή στέλνοντας το μήνυμα, ότι το πολιτικό σύστημα μπροστά σε μια μείζονα εθνική κρίση αρνείται να συνεργαστεί; Πως να πιστέψουν στη δύναμη του συνδικαλισμού για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, όταν αυτός έχει απαξιωθεί στη συνείδησή τους;

Η ελληνική κοινωνία, από την εποχή της αίγλης των Ολυμπιακών Αγώνων, τον διάχυτο ενθουσιασμό για τις δυνατότητες που διαφαίνονταν να ανοίγονται στη χώρα την περίοδο εκείνη και τη διάθεση για προκοπή και δημιουργία, πέρασε στην εποχή της απογοήτευσης, του πεσιμισμού, της έλλειψης οράματος, της γενικής κατήφειας.

Πώς όμως φτάσαμε ως εδώ; Λανθασμένες οικονομικές επιλογές με γνώμονα την εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, την περίοδο 2004-2009, οικονομικά σκάνδαλα που ποτέ το πολιτικό σύστημα δεν κατάφερε να εξιχνιάσει, άλλοτε λόγω παραγραφών, άλλοτε λόγω άλλων κωλυμάτων, κατηγορίες για χρηματισμό πολιτικών προσώπων, ατασθαλίες σε δημόσιους οργανισμούς και διασπάθιση δημοσίου χρήματος, αναξιοκρατικούς διορισμούς σε όλα τα επίπεδα της Δημόσιας Διοίκησης με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός δυσκίνητου και γραφειοκρατικού κρατικού μηχανισμού που ταλαιπωρεί καθημερινά τους πολίτες και που δεν έχει την απαιτούμενη γνώση, ώστε να μπορεί να συμμετάσχει ισότιμα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Όλες οι παραπάνω μικρές και μεγάλες κρίσεις στους θεσμούς σε συνδυασμό με τις συνεχώς μεταβαλλόμενες πολιτικές των τελευταίων ετών και το κυρίαρχο αίσθημα ότι η χώρα φτάνει στο παρά πέντε για την έξοδο από την κρίση και γυρίζει πίσω, δημιουργούν το αίσθημα ότι δεν υπάρχει κράτος οργανωμένο που να στηρίξει τις ατομικές προσπάθειες των πολιτών για πρόοδο και ευημερία. Η χώρα μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι που ο καθείς αυτοσχεδιάζει για να σωθεί.

Ποια είναι η λύση; Το πολιτικό σύστημα να κατανοήσει ότι οι πολίτες έχουν ανάγκη να αισθανθούν ότι υπάρχει κράτος δικαίου και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ένα κράτος που μπορεί να τους παράσχει ασφάλεια και ηρεμία ώστε να επιτύχουν την αυτοπραγμάτωση. Οι πολίτες θέλουν να ακουμπήσουν κάπου, να νιώσουν την προστασία του κράτους, να δουν ότι οι φόροι που πληρώνουν έχουν κάποιο αντίκρυσμα στην καθημερινότητά τους, να δουν ότι οι θυσίες τους δεν πάνε χαμένες και ότι το βιοτικό τους επίπεδο και το μέλλον των παιδιών τους μπορεί να καλυτερεύσει. Γι' αυτό, άλλωστε, ζητούν, με κάθε τρόπο, από τα πολιτικά κόμματα να συμφωνήσουν σε βασικά θέματα εθνικής πολιτικής και να υπάρξει ενιαία στρατηγική. Να σταματήσει ο καταγγελτικός πολιτικός λόγος που βαθαίνει τις αποστάσεις και τους ωθεί σε ακραίες επιλογές και να κυριαρχήσει η σύνεση, η λογική και η συναίνεση. Έχουμε παραδείγματα χωρών, όπως η Πορτογαλία, που κατάφεραν αυτό που για εμάς φαίνεται ακατόρθωτο, να συνεννοηθούμε.

Μόνο μία λύση υπάρχει. Να προτάξουμε την εθνική ευθύνη έναντι των μικροκομματικών συμφερόντων και τη συναίνεση έναντι του διχασμού. Να αποδείξουμε στην πράξη ότι θέλουμε να σώσουμε την πατρίδα και όχι τις παρατάξεις μας. Το ΠΑΣΟΚ το έχει πολλές φορές αποδείξει και το έχει πληρώσει. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν όλοι, γιατί δεν κρινόμαστε για όσα κληρονομήσαμε αλλά για όσα θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές. Τα παιδιά θα μας κρίνουν.

* O κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος είναι βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.