Ανεκλήθη εσπευσμένα  η απόφαση της κυρίας Κονιόρδου  για τα διατηρητέα του Ελληνικού. Και με ποια αιτιολογία! Πρόκειται για μνημείο που αποτυπώνει κυβερνητική προχειρότητα και ανευθυνότητα.

Με τη σειρά, στα γεγονότα:

Ορισμένα κτίρια του Ελληνικού δεν είχαν κριθεί διατηρητέα, γεγονός που διευκόλυνε την έναρξη των έργων και έθετε τέλος στην εκκρεμότητα. Τότε, υπεβλήθη ένσταση από την «Επιτροπή Αγώνα» , με αποτέλεσμα η υπουργός Πολιτισμού να αναπέμψει το θέμα στο Κεντρικό Συμβούλιο Νέων Μνημείων, προκειμένου να αποφανθεί εκ νέου.

Μόλις έγινε γνωστό το γεγονός της αναπομπής και της αναπόφευκτης, νέας καθυστέρησης (σχετικό δημοσίευμα της «Καθημερινής»), ξέσπασε σάλος. Και αμέσως η κυρία Κονιόρδου ανακάλεσε την απόφαση για αναπομπή… Θαυμάστε το σκεπτικό της ανάκλησης:

«Η ανάκληση έγινε ύστερα από ενδελεχή έλεγχο του σχετικού φακέλου, κατά τον οποίο διαπιστώθηκε πως δεν υπάρχουν νέα στοιχεία, τα οποία δεν συνεκτιμήθηκαν στην αρχική εξέταση ώστε να αιτιολογείται η αναπομπή του θέματος».

Αυτό πάει να πει, πρώτον, ότι η πρώτη εξέταση των στοιχείων ήταν επιπόλαιη ή μεροληπτική . Και, δεύτερον, ότι μετά τον σάλο η επιτροπή ελέγχου βρήκε σε χρόνο ρεκόρ ότι ήταν λανθασμένη η πρώτη εξέταση! Αλήθεια, ποιοι καρεκλοκένταυροι είχαν εισηγηθεί την αναπομπή; Ποιοί, δηλαδή, εξέθεσαν την υπουργό, η οποία  με τη σειρά της δεν βρήκε μια λέξη αυτοκριτικής να πει για το θέμα που δημιουργήθηκε.

Επί της ουσίας ,τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ υπαναχώρησε και στο θέμα του Ελληνικού. Υπακούοντας τυφλά στις οριακές θέσεις ορισμένων στελεχών του, απέκρουε την αξιοποίηση όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση και ζητούσε να γίνει Μητροπολιτικό Πάρκο το Ελληνικό. Ανεδαφικό αίτημα: το κόστος για να δημιουργηθεί και κυρίως για  να συντηρηθεί τέτοιο πάρκο-μεγαλύτερο από το Σέντραλ Πάρκ της Νέας Υόρκης- είναι ιλιγγιώδες. Ουδεμία πρόταση οικονομικής βιωσιμότητος υπήρξε από τους ενιστάμενους. Λεπτομέρειες, προφανώς…

Τελικά, η κυβέρνηση συμφώνησε με την αξιοποίηση του Ελληνικού, προβάλλοντας όσα παρέκαμπτε κατά το παρελθόν (χιλιάδες θέσεις εργασίας, χρήματα στο κρατικό ταμείο, πράσινο και αναβάθμιση της περιοχής κ.α). Προβληματισμός υπήρξε, βέβαια, καθώς και σοβαρές ενστάσεις, τόσο για το ύψος του τιμήματος, όσο και για άλλα ζητήματα . Όμως η υπόθεση έκλεισε και όλοι περίμεναν να αρχίσουν τα έργα, με όσα θετικά συνεπάγεται η επένδυση αυτή.

Έλα, όμως, που άρχισε ο χορός νέων ενστάσεων. Για διατηρητέα κτίρια, από την «Επιτροπή Αγώνα», και από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για… δασικά θέματα, με πρωτοβουλία του Δασάρχη Πειραιώς! Κωλυσιεργία και των γονέων, δηλαδή. Με την κυβέρνηση δέσμια μιας ιδεοληπτικής ομάδος, αλλά και στο έλεος της δικής της αμφιθυμίας.

Όμως, έτσι δεν γίνεται  χωριό. Το κραυγαλέο έλλειμμα σοβαρότητος είναι χειρότερο από  τις κυβιστήσεις.