Η μήνυση εναντίον της Σώτης Τριανταφύλλου στηρίζεται στον αντιρατσιστικό νόμο. Ο μηνυτής Παναγιώτης Δημητράς διατείνεται ότι το κείμενο της συγγραφέως τρέφει  το μίσος εναντίον των μουσουλμάνων και, επομένως, υποκινεί την ισλαμοφοβική βία.

Μείζον το θέμα  και αναπόφευκτο το ερώτημα: Είναι δυνατόν στην ελεύθερη και δημοκρατική Ευρώπη να διώκονται οι απόψεις και να φιμώνεται η ελευθερία του λόγου; Και συναφώς: Νιώθει τόσο αδύναμη η Δημοκρατία ώστε να μην αρκείται στην αντίκρουση των απόψεων ,αλλά να επιστρατεύει την φίμωση και τις διώξεις για να τις αντιμετωπίσει;

Η άποψη λειτουργεί παιδευτικά. Δεν συνιστά προτροπή για πράξεις. Αν συνέβαινε το αντίθετο, αν δηλαδή η άποψη θεωρείται ηθικός αυτουργός για ρατσιστικά εγκλήματα, τότε θα ανατρεπόταν το σύμπαν των ιδεών και θα οδηγούμασταν σε έναν γενικό παραλογισμό καθαρότητος φασιστικού τύπου.

Επί παραδείγματι, πλήθος φιλοσόφων ,από τον Πλάτωνα μέχρι τον Νίτσε κ.α., θα μπορούσαν να θεωρηθούν ηθικοί αυτουργοί αντιδημοκρατικών  πράξεων και εγκλημάτων. Το ίδιο και ορισμένες  θέσεις θρησκευτικών δογμάτων, στίχοι ποιητών, θεατρικά έργα, καλλιτεχνικές εκφράσεις κλπ.

Δυστυχώς, ο πυρήνας των  αντιρατσιστικών νόμων στην Ευρώπη είναι φοβικός, δυναστικός και αυταρχικός. Δηλαδή  φασιστικός. Σε μια ανοιχτή κοινωνία, ο πάσα εις έχει το δικαίωμα να εκφράζεται απολύτως ελεύθερα. Να λέει ό,τι θέλει. Ακόμη και να υπάρχει ως  αχρείος υβριστής δογμάτων και θρησκειών, ιστορικών γεγονότων και προσώπων που διαμόρφωσαν την ιστορία του κόσμου.

Η δύναμη της πραγματικότητος είναι πολύ μεγαλύτερη από τις προσωπικές απόψεις οιουδήποτε. Η πραγματικότητα, δηλαδή η  ακρίβεια στοιχείων της Ιστορίας, είναι σαν τον χρυσό. Δεν χάνει ποτέ την αξία του, ακόμη κι αν τον κρύψεις βαθιά στο χώμα. Για παράδειγμα, υπάρχουν κάποιοι  ιστορικοί, δημοσιολόγοι κ.α. που διατείνονται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν σφαγέας. Τι πρέπει να γίνει; Να απαγορευτούν τα βιβλία των εν λόγω ιστορικών και να διώκονται όσοι τους επικαλούνται;

Άλλο παράδειγμα: τα βιβλία και τα δόγματα που αναφέρονται στην θέση των γυναικών πρέπει να απαγορευτούν; Οι ισχυρισμοί για επιλήψιμη συμπεριφορά των Χριστιανών (π.χ. Σταυροφορίες), καθώς και  για ορισμένα εγκλήματα (π.χ. Υπατία), πρέπει να επισύρουν διώξεις και ποινές; Επίσης, οι ισχυρισμοί για τον αριθμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος ή ακόμη και η άρνηση του στυγερού ναζιστικού εγκλήματος, πρέπει να διώκονται;

Δυστυχώς, συμβαίνει. Και δεν καταλαβαίνουν όσοι, καλή τη προθέσει, ποινικοποιούν τέτοιες απόψεις-ναι, βλάσφημες και ανόητες- ότι όχι μόνο δεν αναχαιτίζουν την φαιά προπαγάνδα, αλλά την ενισχύουν. Διότι έτσι, οι υβριστές φαντάζουν θύματα και ηρωοποιούνται στα μάτια μέρους της κοινωνίας.

Ο σπουδαίος Μαρσέλ Προύστ έχει πει ότι πίσω από τον μεγάλο πλούτο κρύβεται ένα μεγάλο έγκλημα. Μήπως πρέπει να διωχθούν όσοι  επικαλούνται την  άποψη αυτή; Κι ακόμη: αν κάποιος θεωρεί ότι η Δύση είναι εγκληματική, διότι υπήρξε και είναι ιμπεριαλιστική, απομυζώντας τον πλούτο φτωχών χωρών, πρέπει διωχθεί;

Το ίδιο και ένας εργάτης που εκφράζεται αρνητικά για τους εργοδότες που καρπώνονται την υπεραξία της εργασίας του: πρέπει να διωχθεί για υποκίνηση μίσους;

Οι συκοφαντίες εναντίον προσώπων και οι παντοειδείς προσβολές αντιμετωπίζονταν  αποτελεσματικά από το υφιστάμενο ποινικό δίκαιο. Αντιθέτως, ο αντιρατσιστικός νόμος και οι  σχετικές διώξεις διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό καθεστώς ανελευθερίας που παράγει τέρατα. Κατά τούτο, ουδόλως αποκλείεται στο μέλλον να δούμε απαγορευτικά για κόμματα και πολιτικές απόψεις (ήδη  έχει απαγορευτεί το Κ.Κ. σε χώρες της Βαλτικής), και να διώκονται δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, συνδικαλιστές, πολιτικοί , ιστορικοί κ.α. για τις θέσεις και τις απόψεις τους. Δηλαδή, σήμερα η Σώτη Τριανταφύλλου, αύριο εσείς…

Επιμύθιον: η ελευθερία της έκφρασης ή θα είναι απόλυτη ή δεν θα υπάρχει. Τελεία και παύλα.