Όσοι βλέπουν ηθικούς αυτουργούς πίσω από την τρομοκρατική επίθεση εναντίον του κ. Παπαδήμου δεν πλανώνται  απλώς. Παραπλανούν ασυνειδήτως ή συνειδητά.

.Πρώτον, γιατί επιδοτούν την σύγχυση μεταξύ θεμιτής-έστω και οριακής-πολιτικής κριτικής και δολοφονικής συμπεριφοράς. Οι χαρακτηρισμοί «ιμάντες του συστήματος», «κλέφτες», «υπηρέτες της διαπλοκής», «ολετήρες της πατρίδος» και άλλοι παρεμφερείς συνιστούν πολιτική κριτική. Οξύτατη και ενδεχομένως ιδεοληπτική και άδικη. Αλλά κριτική… Οι σφαίρες και τα τρομοδέματα συνιστούν εγκληματική συμπεριφορά. Και αποτυπώνουν νηπιακή πολιτική αντίληψη.

-Στην ίδια κατηγορία των πολιτικών χαρακτηρισμών εντάσσονται και οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί «προδότες», «γερμανοτσολιάδες» κ.α. Κακοήθεις χαρακτηρισμοί, υπόδειγμα καταγγελτικής ευκολίας και νοσηρής ιδεοληψίας. Όμως και χωρίς αυτούς  τους χαρακτηρισμούς ως μέρος της καταγγελτικής αλφαβήτου ,οι επίδοξοι δολοφόνοι κατά τον ίδιο τρόπο θα λειτουργούσαν. Νηπιακά και εγκληματικά. Γιατί αυτή είναι η αντίληψή τους για πρόσωπα, γεγονότα και εξελίξεις. Πάσχουν από «πολιτικό αναλφαβητισμό» και πολιτική αμβλυωπία.

.Δεύτερον, όσοι μιλούν για ηθικούς αυτουργούς στην περίπτωση Παπαδήμου- εγκαλώντας τους Αγανακτισμένους (!) και εν γένει τους αντιμνημονιακούς-, ας δουν τα δικά τους γραπτά. Τις δικές τους δηλώσεις. Τους δικούς τους βαρείς χαρακτηρισμούς για εθνικολαϊκιστές, ψεύτες, ανίκανους, Γκαίμπελς, χυδαίους κ.α. Πρόκειται, φυσικά, για πολιτική κριτική. Αλλά, αν αύριο ένας αφηνιασμένος χειροδικήσει εναντίον  υπουργού  του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ ή τον προπηλακίσει ή τον πυροβολήσει, θα θεωρηθούν ηθικοί αυτουργοί όσοι μιλούν για ψεύτες, εθνικολαϊκιστές κλπ; Έλεος πια με τις πομφόλυγες της σπουδαιοφάνειας.

. Τρίτον και έσχατον:  Από καταβολής κόσμου, οι απόψεις, οι δηλώσεις,  τα ιερά κείμενα, τα μανιφέστα, οι πολιτικές συγκρούσεις, οι ρητορείες, οι ιδεολογικές εκστρατείες διαμορφώνουν κλίμα. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε κοινωνική έκρηξη ή κάποια τρομοκρατική ενέργεια οφείλεται στο κλίμα που έχει δημιουργηθεί εναντίον  προσώπων, κομμάτων, θρησκειών κλπ ;Όχι, βέβαια.

Διότι το κλίμα κάθε εποχής δημιουργείται πρωτίστως από γεγονότα, όπως η ένδεια και η κατάρρευση μιας χώρας. Από συγκεκριμένες επιλογές, όπως το Μνημόνιο. Τα γεγονότα δημιουργούν αναταράξεις και εκρήξεις κοινωνικές , όχι τα πύρινα λόγια και οι χαρακτηρισμοί. Και πάντως, δεν οπλίζουν το χέρι της ανοησίας που νομίζει ότι θα αλλάξει  τον κόσμο με απεχθείς ενέργειες και δολοφονική συμπεριφορά.

Τέλος, προβάλλει εξίσου ανόητο και παραληρηματικό να μην καταδικάζονται τρομοκρατικές ενέργειες ,επειδή η κοινωνία υφίσταται την βία των Μνημονίων. Κι όποιος δεν καταλαβαίνει…