Ως αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στον μαυροπίνακα τις Σκουριές και το Ελληνικό. Ως κυβέρνηση υπαναχώρησε πλήρως στο θέμα του Ελληνικού, αλλά στο θέμα της Ελντοράντο έκανε το πάν –τον πρώτο καιρό- να διατηρεί την υπόθεση σε εκκρεμότητα, και αργότερα κατέφυγε στη λύση της Διαιτησίας, η οποία θεσμικώς είναι σωστή.

Τα εκατέρωθεν επιχειρήματα για την επένδυση αυτή είναι σοβαρά και δεν επιτρέπουν ασφαλή συμπεράσματα  σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Τουλάχιστον η στήλη –ομολογεί ότι- δεν έχει πειστεί απολύτως για το βλαπτικόν ή το επωφελές της επένδυσης. Όμως ως  γενική αρχή προέχει το περιβάλλον.

Πριν από δεκαετίες στην Ισπανία αναγγέλθηκε και υλοποιήθηκε τάχιστα ένα σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης, με ανέγερση συγκροτημάτων σε ολόκληρη την ανατολική ακτή της χώρας. Φαραωνικά κτήρια  και τσιμέντο παντού. Απέδωσε οικονομικά το σχέδιο, αλλά σήμερα οι Ισπανοί διαπιστώνουν ότι το «τουριστικό θαύμα» στην περιοχή πνέει τα λοίσθια, και πάντως δεν αποδίδει  όσο παλιότερα. Το οικολογικό έγκλημα συνοδεύεται πια και από απτό οικονομικό πρόβλημα.

Στη χώρα μας κυριαρχούσε επι δεκαετίες , με αποκορύφωμα την εποχή της χούντας, το «μπάτε σκύλοι, αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε». Καμία πρόνοια για το περιβάλλον, καμία μέριμνα για την στοιχειώδη προστασία του. Όμως αργότερα η χώρα έζησε και ζει στον αντίποδα της λογικής αυτής: με φτωχά, αστεία ή ανύπαρκτα επιχειρήματα εμποδίζονται  ακόμη και επενδύσεις φιλικές προς το περιβάλλον (π.χ. ανεμογεννήτριες).

Κάπως έτσι, ιδεοληπτικά και ανορθολογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ και ορισμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις εξέφραζαν την αντίθεσή τους στην αξιοποίηση του Ελληνικού. Κατανοητές κάποιες ενστάσεις (π.χ. για κυριαρχία του τσιμέντου κλπ), αλλά ακατανόητη και ανέφικτη η εναλλακτική πρότασή τους για μετατροπή του χώρου αποκλειστικώς σε πάρκο.

Ποτέ δεν απάντησαν πως θα συντηρηθεί το πάρκο αυτό, ώσπου ήρθε ο καιρός του κυβερνάν και ο ΣΥΡΙΖΑ υπαναχώρησε. Και καλά έκανε… Η αντιπολίτευση καταγγέλλει τους κυβερνώντες για παρελκυστική τακτική στο θέμα του Ελληνικού, αλλά δεν έχει δίκιο. Δεν μπορεί η κυβέρνηση- και κάθε κυβέρνηση- να παρακάμψει το ΚΑΣ για τα αρχαιολογικά ευρήματα ουτε την ένσταση του δασάρχη για το πράσινο. Μπορεί να φαίνεται υπερβολική ή αστεία η ένσταση αυτή, αλλά θεσμικά πρέπει να εξεταστεί. Κι αυτό κοστίζει σε χρόνο.

Κατά τούτο, εκείνη που θα κρίνει την επένδυση της Ελντοράντο είναι η Διαιτησία, την απόφαση της οποίας όλοι οφείλουν να σεβαστούν. Και πρώτη, η Καναδική εταιρεία. Η χώρα μας, όσο κι αν χρειάζεται τις επενδύσεις, δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.

Υ.Γ.(1) Καλά, εκεί στο Μαξίμου δεν καταλαβαίνουν την τοξική παρουσία του κ. Καρανίκα; Αν όχι, κακό του κεφαλιού τους.

Υ.Γ.(2) Η Ελντοράντο δικαιούται να εγκαλεί τους κυβερνώντες για παρελκυστική πολιτική τον πρώτο καιρό. Όμως, η σπουδή της να αναγγείλει την αναστολή της επένδυσης, ενώ εκκρεμεί η απόφαση της Διαιτησίας, δημιουργεί ερωτηματικά για το θεσμικώς συμβατόν της συμπεριφοράς της. Οσο για την ημέρα της αναγγελίας, είναι ηλίου φαεινότερον το αντικυβερνητικό μήνυμα που θέλησε να εκπέμψει.