Όχι. Η Αθήνα και η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι στο οποίο μπαινοβγαίνουν τρομοκράτες, εγκληματίες και παραβατικοί πάσης φύσεως…

Ναι. Ο,τι συμβαίνει σήμερα (Εξάρχεια, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα ) συνέβαινε και στο παρελθόν. Και, βέβαια, οι κλοπές, οι ληστείες, οι δολοφονίες και τα συναφή θα συνεχίσουν να υπάρχουν στη χώρα μας και παντού στον κόσμο.

Ναι. Η «κινηματική λογική» του ΣΥΡΙΖΑ απέτρεπε την απερίφραστη καταδίκη σειράς παραβατικών ενεργειών από οργανώσεις του αντιεξουσιαστικού χώρου, ακόμη και όταν καίγονταν ή καταστρέφονταν γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Όχι. Δεν συμμερίζομαι την άποψη οτι το θέμα της ασφάλειας και της εν γένει παραβατικότητος αφορά και ενδιαφέρει μονάχα τους συντηρητικούς πολίτες. Μας ενδιαφέρει όλους. Δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια στο πάρτι της Παρασκευής στα Εξάρχεια ούτε στους τραμπουκισμούς στην ΑΣΟΕΕ και στο Πάντειο. Πόσω μάλλον σε τρομοκρατικές ενέργειες (περίπτωση Παπαδήμου κ.α.) και υποκατάσταση του νόμου από οργανώσεις εξεγερμένων, τύπου Ρουβίκωνα. Αλλά δεν είναι δυνατόν, δηλαδή λογικό και σοβαρό, να μιλάς για γενικευμένη ανομία με αφορμή τα γεγονότα αυτά.

Ναι. Όταν εμπλέκεται το όνομα σου σε επιλήψιμες συνάφειες, παραιτείσαι για να διευκολύνεις τον αρχηγό του κόμματός σου. Δεν είναι σοβαρό το επιχείρημα ότι αγνοείς με ποιόν μιλάς και ποιόν εξυπηρετείς. Ρωτάς, μαθαίνεις και ενεργείς αναλόγως… Αν βγείς άμωμος από την Δικαιοσύνη, επανέρχεσαι θριαμβευτής. Και τότε αντιμετωπίζουν την Δικαιοσύνη οι συκοφάντες. Πάντως, επι Κώστα Καραμανλή είχαν παραιτηθεί υπουργοί (Ρουσόπουλος, Τσιτουρίδης ), ενώ αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει ο Ζαχόπουλος…

Το 1990, στο σπίτι του Δημήτρη Χόρν, ήταν μαζεμένοι άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου. Συζητούσαν κυρίως για την αθώωση του αστυνομικού Μελίστα που είχε πυροβολήσει και σκοτώσει τον 15χρονο Μιχάλη Καλτεζά. Το δείπνο είχε ξεκινήσει ,αλλά ενας από τους προσκεκλημένους είχε καθυστερήσει. Ηταν ο Μάνος Χατζιδάκις.

Κάποια στιγμή έφτασε και αυτός, μπήκε στην κουβέντα και διαφωνώντας με τους υπόλοιπους που θεωρούσαν σωστή την αθώωση του Μελίστα, είπε:

«Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ΄ένα παιδί 15 χρόνων που πετάει μολότωφ, κι ένα τριαντάρη αστυνομικό που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω και αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότωφ (…) Θεωρώ τραγικό λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό το μήνυμα που στέλνουμε στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς».

Την μαρτυρία αυτή καταχωρίζει στο βιβλίο του ο γνωστός δημοσιογράφος και μετέπειτα βουλευτής της ΝΔ, Πάνος Λουκάκος, παρών εκείνο το βράδυ στο σπίτι του Δημήτρη Χόρν. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Αθέατη Οψη-Τύπος και πολιτική στη Μεταπολίτευση», εκδόσεις «Εστία».