Για την Κεντροαριστερά, τα είπαν όλα ο Καλούδης και ο Ξανθάκης. Κάτι λίγα, επομένως, εν είδει σημειώσεων :

.Η δεύτερη έφοδος του σημιτισμού για την άλωση του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι αποτυγχάνει. Οι κ.Καμίνης και Θεοδωράκης ηττήθηκαν κατά κράτος και εφεξής ο ρόλος τους περιορίζεται σημαντικά. Ο Καμίνης ήταν αντιμέτωπος με την μετριότητά του και ο Θεοδωράκης με μια καταλυτικά αντίφαση: ως ηγέτης του Ποταμιού ξιφουλκούσε εναντίον του παλιού συστήματος, στο οποίο ένας πυλώνας ήταν το ΠΑΣΟΚ. Όμως η βαθμηδόν φθίση του κόμματός του τον οδήγησε στα ύδατα εκείνων που εγκαλούσε. Μοιραία επιλογή και αναπόφευκτη ήττα.

. Αν οι ψηφοφόροι των δύο «εκσυγχρονιστών» και του Μανιάτη προσέλθουν στις κάλπες την επόμενη Κυριακή, δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι θα επικρατήσει η κυρία Γεννηματά. Προβάλλει –και είναι-μεγάλο φαβορί, αλλά οι ηττημένοι σημιτικοί (μαζί με Βενιζέλο κ.α.) θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα για να ηττηθεί.

. Οι αντιδράσεις εναντίον του Σταύρου Θεοδωράκη-κατόπιν εορτής ,και επομένως ακατανόητες- προϊδεάζουν για περαιτέρω αναταράξεις στον υπό σύστασιν νέο φορέα. Κλειδί οι μετεκλογικές συνεργασίες , που είναι πολύ πιθανό να επιφέρουν διχοστασία και ρήξεις.

. Θετικό στοιχείο η ικανοποιητική συμμετοχή, αλλά η κραυγαλέα απουσία νέων ψηφοφόρων προβληματίζει.

Υ.Γ. Τι συμβαίνει με τα Σαουδαραβικά; Τόσο δύσκολο είναι να ζητηθεί (από τον κ.Καμμένο) μια συγκεκριμένη απάντηση από την Σαουδική

Αραβία, ώστε να φωτιστούν οι σκοτεινές και γκρίζες πτυχές και να ξεκαθαριστεί το τοπίο; Εκτός κι αν κάποιο λάκκο έχει η φάβα…

Υ.Γ. Την παρελθούσα Πέμπτη είχε συγκέντρωση το ΠΑΜΕ στο κέντρο της Αθήνας. Εννοείται ότι πόλη παρέλυσε. Από την Συγγρού (ύψος της Στέγης ) μέχρι το Παγκράτι μας πήρε μιάμιση ώρα! Μια πανεργατική συγκέντρωση ή συλλαλητήριο με συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων είναι κατανοητή. Και χαλάλι η ταλαιπωρία. Αλλά οι κινητοποιήσεις συλλόγων ή οργανώσεων κάθε τρείς και λίγο ουδέν προσφέρουν. Αντιθέτως, γίνονται μπούμερανγκ για τους διοργανωτές και τα κόμματα που τις στηρίζουν. Κι όποιος δεν καταλαβαίνει…