Επί μέρους παρατηρήσεις, εν αναμονή των τελικών διαπραγματεύσεων για το Μακεδονικό, της συζητήσεως στη Βουλή για το Πολυνομοσχέδιο και της οριστικής λίστας των υποψηφίων για τις επτά τηλεοπτικές άδειες.

1) Τουλάχιστον ατυχής και επιεικώς απαράδεκτη η απόπειρα «κύκλων» του υπουργείου Εξωτερικών να ταυτίσουν την θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος για το Μακεδονικό με την Χρυσή Αυγή. Αιδώς Αργείοι! Και δεν χρειάζονται καν επιχειρήματα για να καταδειχθεί το καταφανές ολίσθημα.

2) Να το ξαναπούμε; Ούτε καταργείται ούτε περιορίζεται το δικαίωμα στην απεργία με το 50+1 για την απαρτία γενικής συνέλευσης. Εκείνο που ισχύει τώρα είναι παράλογο και αντιδημοκρατικό. Δηλαδή, να γίνεται συνέλευση με το 1/3 ή με το ¼ ή ακόμη και με το 1/5 (!) των μελών του σωματείου… Υπενθυμίζεται ότι το 50+1 αφορά στα πρωτοβάθμια σωματεία που δεν είναι ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης και όχι τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις.

3) Με δυσθυμία αντιμετωπίζουν κάποια στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ το 50+1. Αντί να δούν κατάματα την πραγματικότητα και ευθαρσώς να παραδεχτούν ότι το προηγούμενο καθεστώς ευνοούσε την συνδικαλιστική αυθαιρεσία -καθεστώς που είχε την πλήρη υποστήριξή τους-, λένε μισοκακόμοιρα ότι διαφωνούν αλλά αναγκάζονται να συναινέσουν και να το ψηφίσουν.

4) Αν αληθεύει ότι οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, όταν εισέβαλαν στο γραφείο της κυρίας Αχτσιόγλου, άρχισαν τις διαμαρτυρίες και τα λοιπά μόνο όταν έφθασαν εκεί οι κάμερες, τότε η δυναμική που αναπτύσσει το ΠΑΜΕ προσλαμβάνει άλλες διαστάσεις. Ελάχιστα κολακευτικές για το ίδιο και για το ΚΚΕ…

5) Δυστυχώς, Mega τέλος. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ευθέως τους μετόχους (αλλά και την κυβέρνηση), ενώ οι μέτοχοι επιρρίπτουν ευθύνες στην κυβέρνηση και στο ΕΣΡ (βλ. σχετικά ρεπορτάζ στο Newpost)… Δραστικές αλλαγές στο τηλεοπτικό τοπίο, αλλά κυρίως δραματικές στιγμές για τους συναδέλφους του Mega. Όπως παλιότερα για τους δημοσιογράφους της «Απογευματινής», του «Alter» και της «Ελευθεροτυπίας»…