Ας υποθέσουμε ότι θα υπερψηφιστεί η κυβερνητική πρόταση στη Βουλή για το Μακεδονικό και ότι οι ΑΝΕΛ θα απέχουν, ενώ ταυτόχρονα θα φύγουν μεν από την κυβέρνηση, αλλά δεν θα παύσουν να την  στηρίζουν μέχρι το τέλος.

Σε πρώτη ανάγνωση η πιθανότης αυτή φαντάζει-και τυπικά είναι –πολιτικά νόμιμη. Όμως επί της ουσίας πάσχει. Και εκθέτει τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ. Τους αφήνει στίγμα ανεξίτηλο. Ιδού γιατί:

Ένας νόμος, π.χ. για την Παιδεία , για ένα κοινωνικό θέμα κλπ, ενδέχεται να αλλάξει με πρωτοβουλία της επόμενης κυβέρνησης. Όμως ένα Σύμφωνο που θα αποτελέσει Διεθνή Συμφωνία, δεν αλλάζει. Παράγει αποτελέσματα από την υπογραφή της και μετά, επιτηρείται από τον διεθνή παράγοντα και επισύρει ποινή για εκείνο από τα μέρη που ήθελε παραβιάσει το περιεχόμενο της.

Επομένως-και πολύ απλά- μια Συμφωνία , την οποία οι ΑΝΕΛ θα θεωρήσουν καταστροφική για τη χώρα, θα ισχύει εσαεί με την υπογραφή μιας κυβέρνησης την οποία έχουν στηρίξει οι ΑΝΕΛ! Πρόκειται για δραματική αντίφαση που θα κυνηγά για πάντα τον Πάνο Καμμένο και το κόμμα του.

Κατά τούτο, οι προσδοκίες του κυβερνητικού εταίρου για εκλογική ενίσχυσή του, λόγω αντίθεσης στην πρόταση που εμπεριέχει τη λέξη Μακεδονία, είναι πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθούν, εκτός κι αν οι ΑΝΕΛ αποφασίσουν να ρίξουν την κυβέρνηση. Όμως, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ο κ. Καμμένος διαβεβαιώνει ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Όσο για την πιθανότητα να παραμείνει στη θέση του ο σημερινός υπουργός Άμυνας, αλλά να μην πάει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου ενδέχεται να δοθεί το πράσινο φώς για την εισδοχή της γείτονος στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο:

Πρώτον, αυτό αγγίζει το όριο της αστειότητος και, δεύτερον, ουδόλως ακυρώνει τα προαναφερθέντα περί δραματικής αντίφασης των ΑΝΕΛ.

Υ.Γ.  Η απαράδεκτη αντισυγκέντρωση, δύο ώρες πριν από το συλλαλητήριο,  η αύξουσα κινδυνολογία περί πιθανών επεισοδίων, και  βέβαια οι χυδαιότητες της φασιστικής δράκας περί «γυφτοσκοπιανών» και προδοτών ενδέχεται να προβληματίσουν αρκετό κόσμο, που σκέπτεται να μετάσχει στο συλλαλητήριο της Κυριακής. Ίδωμεν.