Πείτε μου. Εγινε κανείς σοφότερος από τη «συζήτηση» στη Βουλή για το σκάνδαλο Novartis και τα συναφή; Ενας κυκεώνας οξύχολου καταγγελτισμού και κοινότοπης επιχειρηματολογίας ένθεν και ένθεν ήταν η εν λόγω πολύωρη διαδικασία.

Κατά τούτο η στήλη απαξιοί να παραθέσει αξιολογικές κρίσεις και αρκείται σε επιμέρους επισημάνσεις:

- Οι μαρτυρίες είναι σημαντικές ως αφετηρία για τη διερεύνηση μιας υποθέσεως. Από μόνες τους δεν αρκούν. Κανένα δικαστήριο δεν θα τις λάβεις υπόψιν. Και συνήθως γίνονται μπούμερανγκ για όσους επικαλούνται μόνες αυτές.

- Όποιος μιλάει για σκευωρία, υποχρεούται να την αποδείξει. Με στοιχεία.

- Όποιος δίνει βάρος κυρίως σε διαδικαστικά θέματα μιας δυσώδους υποθέσεως, έστω κι αυτά δεν είναι αμελητέα, αδυνατίζει την υπερασπιστική του γραμμή σχετικά με τον πυρήνα της υποθέσεως.

- Όσοι φέρονται εμπλεκόμενοι στην υπόθεση, δεν διαθέτουν απλώς το τεκμήριο της αθωότητος, αλλά δικαιούνται να είναι υπερβολικοί στις αντιδράσεις τους. Όταν θεωρείς ότι σε πνίγει το δίκιο, το μυαλό θολώνει. Και σμπαραλιάζει κάθε κανόνα επικοινωνιακής ευπρέπειας και αυτοσυγκράτησης. Δεν είναι λίγο να θεωρείς- ή όντως να ισχύει- ότι σπιλώνεσαι… Όμως αν προκύψουν επιβαρυντικά στοιχεία, τότε οι οριακές αντιδράσεις θα καταστούν οδυνηρό αυτεπίστροφο.

- Αντιπαραθέσεις και «συζητήσεις» σαν αυτές στη Βουλή -ανεξαρτήτως που κείται το δίκιο- ευνοούν τα μάλα τον ολοκληρωτισμό της ευκολίας. Δηλαδή, την Χρυσή Αυγή.

- Τίποτε δεν θα είναι ίδιο στο προεκλογικό σκηνικό, μετά τις εξελίξεις στη Novartis και στο Μακεδονικό. Όσο και να πρυτανεύει το Οικονομικό στα κριτήρια της κοινωνίας, τα δύο αυτά σοβαρά θέματα θα λειτουργήσουν σωρευτικά στην προεκλογική δυναμική.

Τελικά, ευτυχώς που είχε ματς το βράδυ της Τετάρτης και αποφύγαμε οι πιστοί την αφόρητη νυχτωδία της Βουλής.