Δηλαδή, τι περισσότερο από την σημερινή κυβέρνηση θα έκανε στα ελληνοτουρκικά μια κυβέρνηση της ΝΔ;

Σχεδόν τίποτε διαφορετικό. Γιατί το περιθώριο χειρισμών δεν εξαρτάται τόσο από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, όσο από την δυναμική και τους συσχετισμούς της συγκυρίας, που χρόνια τώρα ευνοούν την Τουρκία.

Και πως θα φερόταν ο ΣΥΡΙΖΑ αν βρισκόταν σήμερα στην αντιπολίτευση και η χώρα αντιμετώπιζε την αφηνιασμένη Τουρκία;

Όπως φέρεται σήμερα η ΝΔ. Θα εγκαλούσε τον πρωθυπουργό για αδιαφορία και ανικανότητα στο θέμα των δύο στρατιωτικών μας, θα χαρακτήριζε αποτυχημένες τις προσπάθειες για την προσέγγιση Αθηνών-Αγκυρας και, πολύ πιθανό, θα καταφερόταν εναντίον του ΝΑΤΟ (κάτι που δεν κάνει σήμερα ως κυβέρνηση).

Δεν αυθαιρετεί η στήλη. Ούτε προβαίνει σε δίκη προθέσεων. Κατέληξε στα εισαγωγικά συμπεράσματα με υλικό από το πρόσφατο παρελθόν των δύο μεγάλων κομμάτων.

Δυστυχώς, η μικροπολιτική λογική ενδημεί σχεδόν σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, εγκλωβίζοντας τα πολιτικά κόμματα στο πεδίο μιάς άγονης και βαρετής αντιπαράθεσης.

Πρόκειται για μια ραπτομηχανή που κόβει και ράβει ανοησίες, ελαφρότητες και υπερβολές, μισές αλήθειες και ολοκληρωμένα ψεύδη.

Ειδικά στο θέμα της Τουρκίας, όλοι οφείλουν να είναι ιδιαιτέρως φειδωλοί και προσεκτικοί. Οι ηγέτες της χώρας αυτής-και προπάντων ο Ερντογάν- δεν ορρωδούν προ ουδενός.

Υψίστης γεωπολιτικής σημασίας η θέση της Τουρκίας, δίνει το δικαίωμα στην εκάστοτε ηγεσία της να ασκεί επιθετική πολιτική εκτατικής φύσεως, να διαμορφώνει νέες συμμαχίες, να τις αναιρεί, και να ξιφουλκεί ακόμη και εναντίον των μεγάλων δυνάμεων.

Ξέρει ότι την χρειάζονται οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι και οι Ευρωπαίοι. Διότι, πέραν του κομβικού γεωγραφικού σημείου, η Τουρκία αγορά σωρηδόν όπλα, σχεδιάζει και υλοποιεί μεγαλεπήβολες επενδύσεις και, φυσικά πρόκειται για μια μεγάλη αγορά, που ενδιαφέρει άμεσα τους πάντες.

Παραδείγματα; Απειρα. Χώρα του ΝΑΤΟ η Τουρκία, αλλά συζητεί με την Ρωσία για αγορά οπλικών συστημάτων, ενώ ταυτόχρονα κλείνει συμφωνίες για πυρηνικά εργοστάσια και κατασκευές. Ναι, με την Ρωσία, με την οποία ήταν στα μαχαίρια πριν έναν χρόνο.

Επίσης, την ώρα που βρίσκεται σε διένεξη με την Γερμανία, ο Γιλντιρίμ επισκέπτεται το Βερολίνο και συζητεί με την Μέρκελ για συμπαραγωγή τάνκς κλπ. Αλλά μήπως το ίδιο δεν κάνει κατά καιρούς με το Ισραήλ και με χώρες της Ευρώπης;

Και εμείς; Λίγα πράγματα. Ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η περίφημη Ενωση στην οποία ανήκουμε μας προστατεύουν

αποτελεσματικά. Ρητορείες και τυπικές καταδικαστικές δηλώσεις χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Κλασικό δείγμα τέτοιας συμπεριφοράς είναι η δήλωση του εκπροσώπου της Κομισιόν, μετά την πρόκληση στα Ιμια, ότι το ελληνικό σκάφος που χτυπήθηκε, έχει κατασκευαστεί με χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων! Λές και αυτό ήταν το θέμα και όχι η ωμή πρόκληση των Τούρκων έναντι της Ελλάδος και της Ενωσης.

Με φειδώ, λοιπόν, με προσοχή και την αρμόζουσα σοβαρότητα, ειδικά για τα ελληνοτουρκικά. Ας παύσει επιτέλους να λειτουργεί νυχθημερόν η ραπτομηχανή της μικροπολιτικής ιδιοτέλειας και της τυφλής αντιπαράθεσης.

Αυτό ισχύει κυρίως για τις πολιτικές δυνάμεις, αλλά και για τα ΜΜΕ. Τουλάχιστον για όσα δεν είναι ιμάντες κομματικής προπαγάνδας και εξάρτησης από την εκάστοτε κεντρική εξουσία.