Θα μπορούσε να πανηγυρίζει η χώρα μας για την Συμφωνία: δυό βασικά στοιχεία ( μέρος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού οι Μακεδόνες/αναχαίτιση του αλυτρωτισμού) εμπεριέχονται στα συμφωνηθέντα.

Όμως η λέξη «Μακεδόνες», την οποία πέτυχαν να διατηρήσουν οι γείτονες, ως προσδιοριστικό  ιθαγένειας  των κατοίκων της, ναρκοθετεί τα θετικά στοιχεία της Συμφωνίας και αφήνει εν δυνάμει αλώβητο το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού.

Αναπόφευκτα τα ερωτήματα:

1)Αφού μιλάμε πλέον για κατοίκους της Βόρειας Μακεδονίας, γιατί ονομάζονται Μακεδόνες και όχι Βορειομακεδόνες (π.χ. κατά το Νοτιοαφρικανοί) ;

2)Αφού πρόκειται για γλώσσα σλαβικής προέλευσης, όπως συνομολογούν και οι ίδιοι οι γείτονες, γιατί ονομάζεται Μακεδονική και όχι Σλαβομακεδονική;

3)Κατόπιν αυτών, τι νόημα έχουν οι διευκρινιστικές διατυπώσεις για την  ιθαγένεια (πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας μετά την λέξη Μακεδόνες) και για την γλώσσα, σχετικά με την σλαβική προέλευσή της;

Δεν είναι τυχαίο το ότι ο Ζόραν Ζάεφ δήλωσε προχθές οτι με την Συμφωνία θωρακίζεται η «μακεδονική ταυτότητα, η γλώσσα και η πολιτιστική κληρονομιά» της χώρας του.

4)Ένα σημείο της Συμφωνίας αναφέρει ότι οι Ελληνες μπορούν να αποκαλούν τους γείτονες «κατοίκους της Βόρειας Μακεδονίας» και όχι «Μακεδόνες/κατοίκους της Βόρειας Μακεδονίας».

Όμως είναι προφανές ότι όλοι, για λόγους ευκολίας, θα τους αποκαλούν Μακεδόνες, όπως και μέχρι τώρα, κάτι που- δυστυχώς για μας-έχει διασφαλίσει για τους γείτονες η Συμφωνία.

5)Το  εξαιρετικά θετικό στοιχείο της Συμφωνίας  για την ιστορία των αρχαίων Μακεδόνων και την σχέση τους μες τον ελληνικό πολιτισμό, πως θα διασφαλιστεί;

Θα αναθεωρηθεί πλήρως η ιστορία, όπως διδάσκεται σήμερα στα σχολεία της γείτονος; Και, βέβαια, θα υποχρεωθούν  να αποσύρουν τους τόμους της ιστορίας που έχουν διανείμει σε ξένες βιβλιοθήκες και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Πρόκειται για ιστορία που τους παρουσιάζει απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων…

…Για περαιτέρω σημεία (εμπορικά σήματα, χρονοδιάγραμμα κ.α. ), καθώς και για λεπτομέρειες της Συμφωνίας θα πούμε μόλις την διαβάσουμε ολόκληρη… Όμως ένα τελευταίο ερώτημα προβάλλει εξίσου αναπόφευκτο με τα προεκτεθέντα:

Γιατί η κυβέρνηση δεν θέτει τη Συμφωνία στην κρίση της κοινωνίας; Γιατί, δηλαδή, δεν διενεργεί Δημοψήφισμα, από τη στιγμή μάλιστα που θεωρεί ότι τα συμπεφωνημένα είναι επωφελή για τη χώρα;