Τι ζητούσαν  οι φοιτητές που μπήκαν στο γραφείο του υπουργού Παιδείας; Ποια ήταν τα αιτήματά τους; Παραθέτουμε τα βασικά από αυτά που ακούστηκαν:

•Διαλύονται τα πτυχία μας. Θα δουλεύουμε σερβιτόροι με πτυχία.
•Οι αλλαγές επιδιώκουν να μετατρέψουν το σχολείο σε εργοστάσιο που παράγει ανθρώπους προς κατανάλωση από την αγορά εργασίας για να καλύψει τις ανάγκες της.
•Οι αλλαγές αποκλείουν τους μαθητές από την ουσιαστική γνώση. 

Με την προσήκοντα σεβασμό προς νέους ανθρώπους που ανιδιοτελώς αγωνίζονται για κάτι που θεωρούν ουσιαστικό, θα λέγαμε τα εξής:

1) Τα πτυχία εδώ και χρόνια δεν συνιστούν διαβατήριο για εργασία συμβατή με το γνωστικό αντικείμενο του πτυχιούχου. Οι λόγοι; Υπερπαραγωγή πτυχιούχων συγκεκριμένου προσανατολισμού είτε αφορά τον δημόσιο τομέα (π.χ. εκπαιδευτικοί) είτε τον ιδιωτικό (δικηγόροι, οικονομολόγοι κ.α.). Γνωστή κατάσταση που επιδεινώνεται από την προϊούσα οικονομική κατάσταση της χώρας. Επομένως, τα πτυχία δεν διαλύονται από τις αλλαγές Γαβρόγλου-ανεξάρτητα από το αν είναι σωστές ή όχι-,αλλά από λόγους τους οποίους οφείλουν να γνωρίζουν οι φοιτητές, καθώς και οι γονείς τους.

2) Αλήθεια, σε τι χρησιμεύει το πτυχίο, αν όχι για εισδοχή στην αγορά εργασίας; Και όσο περισσότερο οπλισμένοι με γνώσεις του αντικειμένου των σπουδών τους είναι οι πτυχιούχοι, τόσο ευχερέστερο θα είναι να βρούν δουλειά, ειδικά υπο τις σημερινές, εξαιρετικά δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Εκτός κι αν δεν τους ενδιαφέρει να εργαστούν, επειδή έχουν λυμένο το βιοποριστικό. Όμως αυτό αφορά λίγους, ελάχιστους και όχι την πλειονότητα. Επομένως, η  σύνδεση των σπουδών με την αγορά εργασίας κινείται στο πλαίσιο του αυτονόητου. Γεγονός το οποίο ουδόλως εμποδίζει τους φοιτητές να διευρύνουν τον γνωστικό τους ορίζοντα, ερχόμενοι σε επαφή με την  λογοτεχνία και την ιστορία, την κοινωνιολογία και την φιλοσοφία κλπ, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των σπουδών τους. Και θα ήταν ευχής έργον, η εν λόγω διεύρυνση των οριζόντων να μην αφορά μονάχα τους φοιτητές, αλλά και τα παιδιά που έχουν επιλέξει άλλον επαγγελματικό δρόμο (ξυλουργοί, υδραυλικοί κλπ). 

3) Το ίδιο ισχύει και για τους μαθητές που-κατά την άποψη των διαμαρτυρηθέντων φοιτητών- «αποκλείονται από την ουσιαστική γνώση»… Κανένας και τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει οιονδήποτε από την «ουσιαστική γνώση». Ακόμη και να συμβαίνει αυτό που καταγγέλλουν οι φοιτητές, ως αποτέλεσμα των αλλαγών Γαβρόγλου, εκείνοι που ενδιαφέρονται για την ουσιαστική γνώση, αργά ή γρήγορα θα την ανακαλύψουν. Είτε μέσα είτε εξω από τις εγκύκλιες σπουδές.

…Αυτά. Με μια αναγκαία υπόμνηση: Αν, δεκαετίες τώρα, δεν υπήρχε η εμμονή των γονέων, εμμονή που έχει εξελιχθεί σε ψύχωση, για είσοδο των παιδιών τους στο Πανεπιστήμιο- παρ΄ότι γνωρίζουν το αβέβαιο της προοπτικής- τα πράγματα θα ήσαν καλύτερα. Για όλους. Και προπάντων για τη χώρα…