Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός ή Εισαγγελέας...

Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός ή Εισαγγελέας...

Με το «δεν είναι καιρός για δημαγωγία….» άρχισε το λόγο του ο Αλέξης στη Βουλή εχθές, την 26/1/2016, στην πρώτη επίσημη αντιπαράθεση για το ασφαλιστικό. Προσπαθώ ακόμα να καταλάβω αν αυτοσαρκαζόταν, έκανε αστειάκια η μίλαγε σοβαρά. Έχω την εντύπωση ότι μάλλον σοβαρά το έλεγε, πράγμα το οποίο βέβαια τον κάνει ακόμα ποιο αξιοθρήνητο από ότι ήταν μέχρι τώρα.

Στην διάρκεια της ομιλίας του, πρόλαβα και συγκράτησα κάποια σημεία, που θεωρώ ότι είναι ενδεικτικά της νοοτροπίας του ανθρώπου. Μιας νοοτροπίας, σημείο αναφοράς της παθογένειας της κοινωνίας των τελευταίων δεκαετιών. Λίγο αν έχεις παρακολουθήσει τα δρώμενα των τελευταίων ετών, καταλαβαίνεις και το είδος των ανθρώπων που ελπίζουν ακόμα σε αυτόν.

Στην διάρκεια της ομιλίας του, σε περισσότερο από τον μισό χρόνο, προσπάθησε να μας πείσει πως δεν φταίει αυτός για τίποτα και όλοι οι προηγούμενοι έχουν την συνολική ευθύνη για όλα τα δεινά της χώρας. Κάποιος να του πει ότι ο λαός δεν τον ψήφισε για Εισαγγελέα, αλλά για Πρωθυπουργό, που είχε λύσεις για όλα, για όλους και για πάντα.

«Έχουμε την δυνατότητα να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αλλά δεν θα το κάνουμε όπως οι προηγούμενοι….» είπε κάποια στιγμή.

Η αλήθεια είναι ότι οι προηγούμενοι πράγματι το έκαναν αυτό, κάτω από την πίεση των συνδικάτων του λαού βέβαια, αλλά εσύ δεν έχεις την δυνατότητα να το κάνεις αυτό για έναν πάρα πολύ απλό λόγο. Οι κρατικές επιδοτήσεις του ασφαλιστικού είναι στο μικροσκόπιο των δανειστών και ο εξορθολογισμός του συστήματος είναι μέρος των απαιτουμένων για να συνεχίσεις να συνομιλείς μαζί τους. Τόσο απλά.

Άρα άσε τις γενναίες φιλοφρονήσεις προς τον εαυτόν σου η κράτα τες για το στενό σου περιβάλλον και κοίτα να δεις πως θα βγεις από τα αδιέξοδα που έχεις δημιουργήσει στον εαυτόν σου και στην χώρα.

Το γεγονός της ευθύνης των προηγουμένων σίγουρα έχει και μία δόση αλήθειας, ο τρόπος όμως που γίνεται αυτή η προσπάθεια να πεισθεί η κοινωνία, παραποιώντας κάθε ιστορική αναδρομή, είναι τουλάχιστον υποτιμητικό για την νοημοσύνη μας.

Αλλά για να είμαστε συγκεκριμένοι και σωστοί πρέπει να πούμε ότι ενώ για τα μέχρι τώρα αδιέξοδα του ασφαλιστικού συστήματος έχει ευθύνη το σύνολο του πολιτικού συστήματος, για την σημερινή κατάσταση η ευθύνη είναι ολόκληρη δικιά σου Αλέξη. Το λέμε δε αυτό γιατί δύο είναι τα ιστορικά σημεία που θυμόμαστε όλοι. Όταν η «δεξιά» έδινε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις του 2 και 3 %, η «αριστερά» έβγαινε στους δρόμους για μεγαλύτερες, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι όλο αυτό ήταν δανειζόμενο χρήμα. Και όταν κάποιοι «τύπου Γιαννίτση» προσπάθησαν να κάνουν κάτι διορθωτικό αρκετά χρόνια πριν, ολόκληρο το σύστημα και ο λαός τάχθηκε απέναντι τους.

Για την σημερινή δε κατάσταση η ευθύνη είναι όλη δικιά του για έναν πάρα πολύ απλό λόγο.

Όλα τα συστήματα κρίνονται για την αποτελεσματικότητά τους και την βιωσιμότητά τους από δύο παράγοντες, από τα ιστορικά στοιχεία και από τις προβλέψεις του μέλλοντος. Τον Δεκέμβριο του 2014, μετά από μία επόμενη μικρή μείωση των συντάξεων της τάξεως του 4,5 % και συνάμα με τις θετικές προβλέψεις για την οικονομία, οι «σοφοί» του πλανήτη μας είπαν ότι το ασφαλιστικό μας θα ήταν βιώσιμο μέχρι το 2060. Μετά όμως από την αλλαγή της κυβέρνησης τον Ιανουάριο του 2015, την γνωστή διαπραγματευτική πορεία και την συνολική καθίζηση της οικονομίας, οι ίδιοι «σοφοί» μας είπαν ότι η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος πήγε περίπατο.

«Έχασαν τα ταμεία 13,5 δις από το PSI του 2012» είπε ο πρωθυπουργός στην αγωνία του για να βρει ενόχους, κρύβοντας επιμελώς να μας πει ότι το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 100 περίπου δις στην ίδια πράξη. Και χωρίς βέβαια να αναφέρει ότι οι συντάξεις επιδοτούνται με 18 περίπου δις κάθε χρόνο από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να καταλάβουμε την αναλογία των μεγεθών.

«Επιλέγουμε ένα δύσκολο δρόμο για να λύσουμε το πρόβλημα….» είπε λίγο αργότερα ο νεαρός ακτιβιστής. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, παρόλο ότι υπονοούσε το αντίθετο ένα χρόνο πριν. Εάν το ασφαλιστικό ήταν πάντα προβληματικό, όπως ισχυρίζεται, τότε έλεγε συνειδητά ψέματα όταν έταζε την 13η σύνταξη. Εάν είχε ισορροπήσει το 2014, όπως ισχυρίζονται οι άλλοι, τότε καλά έκανε και έταξε την 13η σύνταξη, αλλά η καταστροφή από τότε μέχρι σήμερα είναι όλη δικιά του. Ας διαλέξει ποιο από τα δύο σενάρια του κάνει, γιατί ένα από τα δύο ισχύει σίγουρα.

Όπως και να το δει ο Αλέξης χαμένος είναι και μαζί με αυτόν και η χώρα.

Αν είμαστε τόσο καλοί στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την ανάπτυξη της οικονομίας, όσο είμαστε στο να βρίσκομαι πάντα ενόχους να δείχνουμε για όλα τα κακώς κείμενα, τότε η οικονομία μας θα είχε απογειωθεί και τώρα δεν θα μιλάγαμε για αυτά.

Κώστας Αγγελάκης
Διεθνείς σχέσεις, Μηχανικός Παραγωγής  (University of South Florida)
MBA     (Kingston University)

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο