Όταν η «αποτυχία» γίνεται το ζητούμενο

Όταν η «αποτυχία» γίνεται το ζητούμενο

«Δεν κάνω για αυτή τη δουλειά, δεν πιστεύω στο προϊόν, το έκανα μόνο για τα χρήματα» μου εκμυστηρεύτηκε με αποστομωτική ειλικρίνεια ο πρόσφατα παραιτηθείς υπεύθυνος πωλήσεων ενός υποκαταστήματος που θα έκλεινε εντός ολίγων ημερών.

Το περιστατικό διαδραματίσθηκε αρκετά χρόνια πριν και είναι πραγματικό.

Το αντικείμενο πωλήσεων δίκυκλα, το κατάστημα μέρος μιας αλυσίδας καταστημάτων δικύκλων και αξεσουάρ και εγώ ένας αποσβολωμένος και έκπληκτος εμπορικός διευθυντής που δε πίστευα στα αυτιά μου.

Οι λεπτομέρειες είναι σημαντικές για την κατανόηση του άρθρου.

«Θεωρώ ότι τα δίκυκλα είναι επικίνδυνα για τους ανθρώπους» μου είπε και παραδέχθηκε ότι προσπαθούσε να τους πείσει να πάρουν ένα μικρό αυτοκινητάκι για να είναι ασφαλείς. «Όταν δε, επέμειναν έκανα την πώληση με μαύρη καρδιά»  παραδέχθηκε ο κατά τα άλλα ειλικρινέστατος «υπεύθυνος πωλήσεων».

«Το είδαμε και αυτό», σκέφτηκα από μέσα μου, κοιτώντας με αμηχανία τον μέχρι πρότινος συνάδελφο μου.

Βέβαια δεν διανοήθηκα ποτέ μου ότι θα άκουγα τα ίδια ακριβώς λόγια, μα τα ίδια ακριβώς, αρκετά χρόνια αργότερα από στόματα υπουργών όσον αφορά την διακυβέρνηση μιας ολόκληρης χώρας.

Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι «όταν δεν πιστεύεις και δεν θέλεις να κάνεις μια δουλειά, δεν θα την κάνεις ποτέ σωστά». Και αυτό για δύο βασικούς λόγους.

Πρώτον, δεν θα βάλεις ποτέ όλη σου την ενέργεια να κάνεις κάτι που δεν πιστεύεις, άρα και κατά συνέπεια δεν θέλεις. Δεύτερον και πιο τραγικό, όταν πιστεύεις αντίθετα πράγματα, τουλάχιστον υποσυνείδητα “σαμποτάρεις” τον εαυτόν σου έτσι ώστε να εκπληρώνεις τους αρχικούς σου πόθους και να αποδεικνύεις προς όλους την ορθότητα των πρότερων σου θέσεων.

Αν το κάνεις συνειδητά ή υποσυνείδητα, σκοπίμως ή όχι, με θρησκευτική  ευλάβεια ή χωρίς, λίγη σημασία έχει.

Σκεφθείτε τώρα το σενάριο αυτό να ισχύει όταν υπουργοί και κυβερνητικά στελέχη “κλαίγοντας” υλοποιούν προγράμματα που δεν πιστεύουν, δρομολογώντας έτσι για την χώρα εξελίξεις ανάλογες με την τύχη που είχε το προαναφερθέν υποκατάστημα.

Σκεφθείτε ότι μπορεί πράγματι να σαμποτάρουν τους ίδιους τους εαυτούς τους, άρα και τη χώρα προκειμένου να επιβεβαιώσουν τις αρχικές τους θέσεις.

«Είδατε δεν βγαίνει το πρόγραμμα και σας το λέγαμε» θα πουν κάποιοι, ξεχνώντας σκοπίμως ότι ο βασικός λόγος της αποτυχίας είναι η δικιά τους εμπλοκή σε κάτι που δεν ήθελαν και δεν πίστευαν από την αρχή.

Και ακούγεται τρομακτικό και είναι. Μια ολόκληρη χώρα μπορεί να πάει, κυριολεκτικά στα βράχια, μόνο και μόνο για να «αποδειχθούν» σωστές κάποιες ιδεοληψίες και κάποιες θεωρίες συνομωσίας.

Υπάρχει βέβαια μία τεράστια διαφορά μεταξύ του «υπεύθυνου πωλήσεων» και των υπουργών της συγκυβέρνησης Σύριζα-Ανεξαρτήτων Ελλήνων.

Εκείνος παραιτήθηκε.

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο