Το πιστόλι πάνω στο τραπέζι για την Ελλάδα και χωρίς σιγαστήρα

Το πιστόλι πάνω στο τραπέζι για την Ελλάδα και χωρίς σιγαστήρα

Είναι γνωστή φράση «Το πιστόλι πάνω στο τραπέζι» που την είχε χρησιμοποιήσει ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ανεπιτυχώς καθώς κάθε φορά που το «έβγαζε» είχαμε και μια «κατάρα» για την Ελλάδα.  

Την πρώτη φορά μας έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και στην Ευρώπη... Τη δεύτερη το κούρεμα του χρέους που διέλυσε τις Τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. 

Αυτή τη φορά βγαίνει ξανά στο τραπέζι με ευθύνη του Σόιμπλε και των συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης κατά της Ελλάδας. Για το αν είναι μπλόφα ή όχι θα το γνωρίζουμε σύντομα. 

Διαβάζω και ακούω με ενδιαφέρον διαφορετικές απόψεις για τη διαπραγμάτευση αλλά και τις επιθέσεις που δέχεται η κυβέρνηση από την αντιπολίτευση. Το νόημα αποτυπώνεται σε μια πρόταση, «παραδοθείτε, κάντε ότι σας ζητήσουν για να μην μας χρεοκοπήσουν». 

Το σημερινό Eurogroup θα δώσει το κλίμα. Οι περισσότεροι εκτιμούν ότι πιθανότατα δεν θα καταλήξει σε συμφωνία Ελλάδας – δανειστών ή σε μια απόφαση για εκταμίευση των δόσεων.  

Στην καλύτερη των περιπτώσεων να υπάρξει μία κοινή ανακοίνωση στην οποία θα αποτυπώνεται η πρόοδος που έχει σημειωθεί το τελευταίο δεκαήμερο και η οποία αναγνωρίζεται πλέον και δημοσίως από τους συνήθως φειδωλούς σε καλά σχόλια θεσμούς. 

Το καλό σενάριο όπως το περιγράφουν κυβερνητικές πηγές είναι μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου να έχει κλειδώσει η συμφωνία. Δηλαδή η συνολική συμφωνία που θα εξασφαλίσει ρευστότητα σε βάθος χρόνου για τη χώρα, λύνοντας τα χέρια της κυβέρνησης και επιτρέποντας στον Τσίπρα να κυβερνήσει...  

Από την άλλη υπάρχουν και αυτοί που λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας από τη στιγμή που η συμφωνία θα κλειδώσει, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τμήμα του εσωτερικού του κόμματός του. Ποιο θα είναι το μέγεθος της αντίδρασης; Θα εξαρτηθεί από τη συμφωνία και τις κόκκινες γραμμές που θα... πατήσει.  

Και μέχρι να έχουμε συμφωνία ή ρήξη, καθημερινά ζούμε με το σενάριο της καταστροφής την οποία ο καθένας την προσδιορίζει από τη δική του θέση. Προφανώς οι μακροχρόνια άνεργοι είναι ήδη κατεστραμμένοι, οι επιχειρήσεις που κλείσανε και αυτές καταστράφηκαν και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που δεν έχουν δουλεία ελπίζουν ότι δεν θα παραμείνουν στην καταστροφή. Και επειδή ακούω με προσοχή αυτούς που λένε ότι αυτά δεν ήταν αποτελέσματα του μνημονίου αλλά της χρεοκοπίας ίσως θα πρέπει να τα βάλουμε σε μια σειρά.  

Η χρεοκοπία ήταν το σύμπτωμα της αρρωστημένης οικονομίας και των γιατρών(Ε.Ε) που δεν έκαναν σωστή παρακολούθηση και το μνημόνιο η χειρουργική επέμβαση αλλά και θεραπεία που μας επέβαλαν οι «καλύτεροι» γιατροί(ΔΝΤ-ΕΚΤ-Κομισιόν). Αλήθεια γιατί επί πέντε χρόνια είμαστε ακόμα στην εντατική; Για αυτό δεν πρέπει να απαντήσουν; Μήπως θα πρέπει να αλλάξουν τη θεραπεία πριν ξεχάσουμε να «αναπνέουμε και να περπατάμε»; Εκτός και αν για το υπόλοιπο της ζωή μας θα πρέπει να παραμείνουμε συνδεδεμένοι με την παροχή οξυγόνου για τις βασικές λειτουργίες ενώ παράλληλα θα συνεχίζεται η αφαίμαξη. Και να χρειαστεί να πουλήσουμε και κανένα νεφρό για την αμοιβή του...γιατρού.

Αυτά είναι ψιλά γράμματα για κάποιους που κατηγορούν την κυβέρνηση γιατί θα κάνει κωλοτούμπα αλλά και για την καθυστέρηση στη διαπραγμάτευση  αλλά και γιατί άργησε να συμφωνήσει αν και ακόμα δεν έχει συμφωνήσει. Να συμφωνήσει σε τι; Σε όλα τα προηγούμενα;

Την κατηγορούν γιατί βάζει κόκκινες γραμμές αλλά και γιατί τις παραβιάζει!  Ταυτόχρονα, ούτε ο Χάρι Πότερ... 

Στη συνέχεια φωνάζουν ότι η χώρα πήγαινε στα βράχια. Αυτοί που Δευτέρα Τετάρτη, Παρασκευή κατηγορούν τον κ. Τσίπρα ότι οδηγεί την χώρα στη χρεοκοπία την Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο ότι ετοιμάζεται να υπογράψει μνημόνια. 

Ναι. Κάνεις δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι στις 100 ημέρες της νέας διακυβέρνησης έγιναν λάθη και αστοχίες. Ναι, χάθηκε χρόνος, υπήρχε ελλιπής προετοιμασία και υπήρχε απειρία. Αυτοί είναι όμως οι λόγοι που δεν κλείνει η συμφωνία; 

Μήπως οι συντηρητικοί κύκλοι της Ευρώπης δεν βλέπουν με καλό μάτι την  πολιτική κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και μήπως φοβούνται την εξάπλωση διεκδικήσεων και στην υπόλοιπη Ευρώπη; 

Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και πολύ περισσότερο η ευρωζώνη δεν είναι ανεξάρτητη πολιτική οντότητα και κανένα κράτος-μέλος δε μπορείτε έχει τη δική του πολιτική. 

Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται κάτω από μια ιδεολογική οικονομική και πολιτική κυριαρχία του παγκόσμιου κεφαλαίου με βασικό εκφραστή και τοποτηρητή τη Γερμανία. Αυτός είναι και ο λόγος που παραμένει στάσιμα ως μια οικονομική ένωση και έχει ως ένας παγκόσμιος παίκτης. Ζούμε σε μια ευρωζώνη  υποταγμένη σε ομοιόμορφες κυβερνήσεις που δεν παρεκκλίνουν από τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού. Όποια χώρα προτείνει άλλον δρόμο, αλλαγή πολιτικής βρίσκεται στο στόχαστρο και φυσικά η ελίτ των Βρυξελλών και του Βερολίνου δεν θα επέτρεπαν σε καμία περίπτωση αυτήν την εξέλιξη. Συντηρητικοί και Σοσιαλδημοκράτες έχουν γίνει ένας κοινός πολιτικός χώρος άσκησης οικονομικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  

Το πρόβλημα λοιπόν  είναι πολιτικό, αν δεν υποταχθούμε θα επιχειρήσουν να μας συντρίψουν.  Υπάρχει, λοιπόν, σε αυτό πλαίσιο περιθώριο για έντιμο συμβιβασμό;  

Αν μιλήσουμε επιχειρηματικά και με το νόμο της αγοράς τότε ακόμα και αυτοί που αισθάνονται ισχυροί θα ήθελαν να ελαχιστοποιήσουν το ρίσκο μιας συνολικής κατάρρευσης. Το οικοδόμημα της ευρωζώνης όπως είναι χτισμένο αποδείχτηκε με σαθρά θεμέλια και είναι θέμα χρόνου για το πότε θα καταρρεύσει. Κι εδώ είναι το διαφορετικό χαρτί της Ελλάδας. Ένα μικρό ατύχημα στην περιφέρεια του νότου σε μια πολύ μικρή οικονομία θα μπορούσα δημιουργήσει συνθήκες και προϋποθέσεις δυστυχήματος για την υπόλοιπη ευρωζώνη. Οι κυρίαρχες δυνάμεις θεωρούν ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο αλλά άμα ανοίξει τα φτερά της η πεταλούδα...ο τυφώνας έρχεται...       

Το φαινόμενο του ντόμινο εκτός από γεωφυσικό είναι και πολιτικό και οικονομικό. Άλλωστε όλοι αυτοί οι τεχνοκράτες των αριθμών μας επαναλαμβάνουν ότι στην οικονομία πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι η ψυχολογία.

Το πολιτικό θέμα το προσδιόρισε με ακρίβεια ο κ. Τσίπρας στην «Ώρα του πρωθυπουργού», είναι θέμα πολιτικής βούλησης« αν η Ευρώπη θα ανεχθεί όχι την αριστερή κυβέρνηση αλλά τη δημοκρατία στη χώρα που γεννήθηκε. Όλοι αναγνωρίζουν την ανάγκη να προστατεύσουν τη δημοκρατία. Αλλιώς ο αδικημένος δεν θα είναι η ελληνική κυβέρνηση αλλά η Ευρώπη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει λιγότερη δημοκρατία. Κανείς δεν θα βάλει σιγαστήρα αν κάποιοι δολοφονήσουν την δημοκρατία». 

Μπορεί η χρεοκοπία της Ελλάδας να μην τους νοιάζει αλλά η πολιτική ασυμβατότητα; Με το να τιμωρείς κάποια χώρα για τη διαφορετική πολιτική-ιδεολογική προσέγγιση των προβλημάτων, να την απομονώνεις και να την αποβάλεις που οδηγεί; Και μάλιστα μια κυβέρνηση που δεν έχει ευθύνη για όσα οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Θα διώξεις και την επόμενη χώρα, και την επόμενη... 

Το πιστόλι το κρατούν στα χέρια τους Μέρκελ και Σόιμπλε, σιγαστήρα δεν έχει και οι πάντες γνωρίζουν. Ας μην σκοτώσουν τη διαφορετική φωνή αλλά ας συμφωνήσουν και ας συνεργαστούν με αμοιβαίες υποχωρήσεις κάτι το οποίο  θα είναι καλό και για την Ευρώπη που μετά τις βρετανικές εκλογές θα δοκιμαστεί και θα αντιμετωπίσει προκλήσεις. Άλλωστε ο Ευρωσκεπτικισμός θα είναι ο μεγάλος αντίπαλος και η απάντηση είναι απλή: 

Η φύση είναι πιο σοφή από εμάς , για αυτό πρέπει να διατηρήσουμε την ποικιλία των γονιδίων , που έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν διαφορετικές φυλές , διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες , διαφορετικοί πολιτισμοί και διαφορετικές κοινωνίες . Μόνο χάρη στη διαφορετικότητα η ανθρωπότητα επέζησε τόσα χρόνια σε αυτό τον πλανήτη . Έρικ Βίσχαους , Νόμπελ Ιατρικής 1995 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο