Η Ελλάδα σε σύγχυση για την παρά-Παιδεία του... 23%

Η Ελλάδα σε σύγχυση για την παρά-Παιδεία του... 23%

Χαμός λοιπόν για το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση... «Κλαυθμοί και οδυρμοί»! 

Σε μια χώρα που φωνάζει παγκοσμίως για την ανθρωπιστική κρίση, για την ανεργία και τη φτωχοποίηση, που διεκδικεί οικονομική βοήθεια ξαφνικά γίνεται μείζον θέμα το 23% στα ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια. Τέτοια συζήτηση δεν έγινε ποτέ για τη δημόσια παιδεία! Οι δανειστές ψάχνονται να καταλάβουν τι γίνεται στην Ελλάδα. Είναι η χώρα που τρώει από τους κάδους και στέλνει σε τέτοιο ποσοστό τα παιδιά της σε ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια την ώρα που προσφέρει δημόσια και δωρεάν παιδεία;

Δυστυχώς η συζήτηση αλλά και η πολύ σκληρή κριτική στην κυβέρνηση αλλά και στο Υπουργείο Παιδείας θα έπρεπε να είναι στο γεγονός ότι δεν εξασφάλισε τη λειτουργία των δημοσίων σχολείων της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Αρκετά σχολεία της χώρας μας (Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια) δεν άνοιξαν και άλλα δεν είχαν όλο το προβλεπόμενο και απαραίτητο προσωπικό (νηπιαγωγούς, δασκάλους, καθηγητές), προσωπικό καθαριότητας, φύλακες κ.ά. για να λειτουργήσουν... Ο ξεσηκωμός έγινε για το 23% στα ιδιωτικά και τα φροντιστήρια, την ώρα που μπαίνει ο χειμώνας και πολλά δημόσια σχολεία δεν έχουν προμηθευτεί πετρέλαιο... 

Η απαξίωση και η υποβάθμιση της δημόσιας Παιδείας φαίνεται σε κάθε στενό γειτονιάς που υπάρχει ένα φροντιστήριο για να κάνει αυτό που δεν κάνει το δημόσιο σχολείο με έναν εξευτελιστικό και αναχρονιστικό σύστημα εξετάσεων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που εξέθρεψε και γιγάντωσε την παραπαιδεία που «ξεζουμίζει» την ελληνική οικογένεια. Αλήθεια κανείς δεν σκέφτηκε ότι εδώ και πολλά χρόνια και οι δυο γονείς εργάζονται και πολλοί από αυτούς δεν έχουν κάποιον να κρατήσει τα παιδία μετά το σχολείο και ενώ αυτοί είναι στη δουλειά τους. Ή έτσι δημιουργούσαν την κατάλληλη αγορά για τα ιδιωτικά σχολεία; Βέβαια πρέπει να διαχωρίσουμε τα ιδιωτικά σχολεία ως επιλογή από την «εκβιαστική» φροντιστηριακή ανάγκη ενός συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Στην Ελλάδα το μόνο που έκαναν οι κυβερνήσεις στο χώρο της παιδείας είναι να αλλάζουν τα ονόματα των Υπουργείων, να κάνουν μεταρρυθμίσεις στα χαρτιά και να τσακώνονται για το πανεπιστημιακό άσυλο. 

Αν και η αυτογνωσία είναι πολύτιμη αρετή στη χώρα μας δεν ευδοκιμεί. Στο όνομα της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας στήθηκε μια «φάμπρικα» που έβγαζε πολύ χρήμα... 

Έψαξα, λοιπόν, να βρω στοιχεία γιατί τέτοιος πανικός με το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση; Τέτοιο κλάμα ούτε όταν έσφαζαν στο «γόνατο» τις συντάξεις και τους μισθούς εκατομμυρίων ανθρώπων...  

Έχουμε και λέμε, είναι πολλά τα λεφτά... Βέβαια η ερεύνα που βρήκα είναι των προηγούμενων χρόνων ωστόσο με τις απαραίτητες προσαρμογές γίνεται αντιληπτό το οικονομικό μέγεθος. 

Δημόσια και δωρεάν παιδεία μόνο στα λόγια γιατί πολύ ακριβά πληρώνουν οι ελληνικές οικογένειες το όνειρο της μόρφωσης του παιδιού και των σπουδών του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών και προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις, σε ιδιαίτερα μαθήματα, σε ωδεία, γυμναστήρια και άλλες εκπαιδευτικές υπηρεσίες, οι Έλληνες γονείς έδιναν ετησίως περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Εάν στα 2 δισ. ευρώ προστεθούν τα δίδακτρα για ιδιωτικά σχολεία, τα έξοδα για σπουδές σε ΑΕΙ «εκτός έδρας» και τα δίδακτρα για τις -απαραίτητες πλέον- μεταπτυχιακές σπουδές, το ποσό εκτοξεύεται στα 5,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Ουσιαστικά, σε υπηρεσίες που δεν παρέχει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι σχεδόν το 40% τα συνολικής ιδιωτικής εκπαιδευτικής δαπάνης. Αυτά προκύπτουν από την τελευταία (του 2011) έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ με τα οικονομικά στοιχεία να αναφέρονται στο 2008.  

Ενώ όλα αυτά θα έπρεπε να τα προσφέρει το δημόσιο σχολείο, ο οικογενειακός προϋπολογισμός επιβαρύνεται μηνιαίως με σημαντικά ποσά για το αυτονόητο. 

Ένα δημόσιο σχολείο σχεδιασμένο για ζει ένα παράλληλο σύστημα που τζιράρει σχεδόν τον προϋπολογισμό του Υπουργείου παιδείας.  

Έτσι, η παιδεία από δημόσιο και δωρεάν αγαθό μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο αντικείμενο, που μπορούν να την αγοράσουν όσοι έχουν χρήματα. Για αυτό θα συζητήσουμε;  Διαφορετικά με το δεδομένο της οικονομικής κρίσης αυτό το πρόβλημα θα μεγεθύνεται με γεωμετρική πρόοδο με ταξικές διαστάσεις. Και φυσικά η παιδεία θα γίνεται είδος πολυτελείας για πολύ λίγους και επομένως θα χρεώνεται με 23%... 

«Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως την ικανότητα να ζουν καλά.»

Αριστοτέλης

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο