Ο Τσίπρας και τα περίεργα παιχνίδια Σόιμπλε - ΔΝΤ

Ο Τσίπρας και τα περίεργα παιχνίδια Σόιμπλε - ΔΝΤ

Ήταν ξαφνική η κρίση στις σχέσεις της κυβέρνησης με Σόιμπλε; Καθόλου είναι η απάντηση για όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο και φυσικά συνδέεται με το ΔΝΤ και την ενδεχόμενη εμπλοκή του στο ελληνικό πρόγραμμα μετά την πρώτη αξιολόγηση.    

Ο μοναδικός λόγος που ο Αλέξης Τσίπρας επιθυμούσε τη συμμετοχή του ΔΝΤ είναι οι θέσεις του για το χρέος, επομένως τι μπορεί να άλλαξε και πλέον η ελληνική κυβέρνηση να εμφανίζεται αντίθετη στην εμπλοκή του;        
Οι συζητήσεις για τον αν έχει σκοπιμότητα ή όχι η επιστροφή του ΔΝΤ έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό στον πολύ κλειστό κύκλο των συνεργατών του πρωθυπουργού. 

Σύμφωνά, λοιπόν, με αυτές τις συζητήσεις η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έγινε γρηγορότερα από το αναμενόμενο και με πολύ λιγότερο κόστος ενώ παράλληλα μέχρι τον Μάιο θα έχει ψηφιστεί το 80% των μέτρων του Μνημονίου, όλα αυτά καθιστούν τη οικονομική συμμετοχή του ΔΝΤ αχρείαστη. Ναι αλλά με το χρέος τι θα γίνει; Ποιος θα είναι ο σύμμαχος απέναντι στον Σόιμπλε; Αναρωτιούνται αρκετοί. Η απάντηση βρίσκεται τη στάση του Γάλλου προέδρου Ολάντ, ο οποίος, θεωρούν στην κυβέρνηση ότι θα είναι ο νέος ισχυρός σύμμαχος καθώς έχει δεσμευτεί ότι μετά την αξιολόγηση θα ανοίξει η συζήτηση για το χρέος. Παράλληλα και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς έχει έρθει κοντά στις απόψεις της ελληνικής κυβέρνησης για το χρέος ενώ παίρνει αποστάσεις από τον Σόιμπλε επιθυμώντας μεγαλύτερη εμπλοκή του ευρωκοινοβουλίου στα προγράμματα διάσωσης ενώ δεν κρύβει και τις φιλοδοξίες του για ρόλο στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Γερμανίας.     

Υπάρχει ένας επιπλέον και σοβαρότερος λόγος που κάνει τον Αλέξη Τσίπρα να μην επιθυμεί τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και αυτός δεν είναι άλλος από την «περίεργη» σχέση Σόιμπλε-Τόμσεν. Το ΔΝΤ μπορεί να εμφανίζεται σκληρό για το χρέους κάτι που δεν θέλει να ακούει ο Σόιμπλε αλλά στο τέλος κάθε διαπραγμάτευσης ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών συνδέει τη βιωσιμότητα του με επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα. 

Μήπως τελικά ο Σόιμπλε και το ΔΝΤ συμμαχούν από αντίθετα αφετηρίες ώστε να επιβάλλονται σε κάθε αξιολόγηση νέα μέτρα με το «σπρώξιμο» της υπόθεσης του χρέους για το μέλλον ή συνδέοντας το με άπιαστους στόχους δημοσιονομικού χαρακτήρα;
 Στο κυβερνητικό επιτελείο έχουν καταλάβει από την αρχή ότι το ίδιο σχεδιάζουν να συμβεί με το ασφαλιστικό και την αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος. 

Για το ασφαλιστικό ο Πρωθυπουργός προωθεί την αύξηση των ασφαλιστικών εργοδοτικών εισφορών. Εδώ όμως  το ΔΝΤ λέει όχι, υποστηρίζοντας ότι δημιουργούνται προβλήματα ανταγωνιστικότητας στις επιχειρήσεις. Η κυβέρνηση όμως ποντάρει στην ενεργοποίηση της Επιτροπή Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ώστε να παίξει ρόλο «διαιτητή» στη διαπραγμάτευση κυβέρνησης - τρόικας για το Ασφαλιστικό με στόχο να επηρεάσει σαφώς την Κομισιόν.
 
Η κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα της από νωρίς με στόχο να εκθέσει το Σόιμπλε καθώς είναι τακτική του να χρησιμοποιεί ως άλλοθι του ΔΝΤ για να προκαλέσει νέα εμπλοκή ή ατύχημα στις διαπραγματεύσεις. Γιατί πολύ απλά το έχουν ξαναδεί το έργο με το Ταμείο στο τέλος να ανταλλάσσει  και πάλι την αναδιάρθρωση με πρόσθετα μέτρα λιτότητας που, θεωρητικά, θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν την απουσία κουρέματος και να διασφαλίσουν την βιωσιμότητα του χρέους. Δηλαδή ο λογαριασμός ξανά στους φορολογούμενους μισθωτούς, συνταξιούχους και επιχειρήσεις. 

Αυτός ήταν και ο λόγος που η ελληνική κυβέρνηση έβγαλε στο ξέφωτο τον Σόιμπλε και τον εμφάνισε ως προστάτη του ΔΝΤ. Αυτή η εμμονή του αρχίζει να ενοχλεί και ευρωπαϊκούς κύκλους που βλέπουν τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών να επιχειρεί με εργαλείο το ΔΝΤ να παρακάμπτει τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς εξυπηρετώντας τα δικά του συμφέροντα και επιδιώξεις.   
Ο Αλέξης Τσίπρας θα επιδιώξει να μην βρεθεί ξανά η Ελλάδα  όμηρος στα παιχνίδια εσωτερικής πολιτικής ισχύος  του κυρίου Σόιμπλε. Σύντομα θα γνωρίζουμε αν  θα τα καταφέρει… 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο