Το ασφαλιστικό, οι δύο κόσμοι στην Ελλάδα και η προσφυγή στις κάλπες

Το ασφαλιστικό, οι δύο κόσμοι στην Ελλάδα και η προσφυγή στις κάλπες

Η οικονομία δεν είναι μονόδρομος, ούτε η πολιτική έχει μια ιδεολογική έκφραση.

Η λύση του ασφαλιστικού στην Ελλάδα μετά από έξι χρόνια κρίσης λαμβάνει ιδεολογικά και ταξικά χαρακτηριστικά όσο και αν κάποιοι θέλουν να κουκουλώσουν αυτά τα χαρακτηριστικά για να κρύψουν τις αντιλαϊκές απόψεις τους αλλά και τα εγκληματικά λάθη του παρελθόντος.

Η κυβέρνηση αναγκασμένη από τους δανειστές παρουσίασε ένα σχέδιο για το ασφαλιστικό διακηρύσσοντας ότι είναι δίκαιο και βιώσιμο αλλά δυστυχώς σε ένα καταρρακωμένο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη λεηλασία που επί δεκαετίες το δικομματικό σύστημα εξουσίας άφηνε ή ακόμα και συμμετείχε κατά των ασφαλιστικών ταμείων και των αποθεματικών τους.

Μερικοί από αυτούς έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο επί του «πτώματος» που δημιούργησαν με το PSI, τα δομημένα, τα άτοκα αποθεματικά και διαθέσιμα επί σειρά ετών που στήριξαν το τραπεζικό σύστημα και στη συνέχεια το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, τις «εθελούσιες» για να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις, τη μαύρη εργασία και την εισφοροδιαφυγή. Δεν συζητάμε για τις πολιτικές επιλογές που οδηγήσαν σε έκρηξη της ανεργίας ανατινάζοντας την οποιαδήποτε ελπίδα να σταθεί στα πόδια του ένα σύστημα με πήλινα πόδια.

Η κυβέρνηση με το σχέδιο που παρουσίασε επιχειρεί να μην περικοπούν κι άλλο οι καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις και να προστατευτούν οι εργαζόμενοι με χαμηλότερα εισοδήματα, οι άνεργοι και όσοι δυσκολεύονται να κολλήσουν ένσημα.

Ο «φιλοευρωπαϊκές» πολιτικές δυνάμεις του «ΝΑΙ» ξαφνικά και σχεδόν ψευδεπίγραφα θυμήθηκαν το «ΟΧΙ» σε μειώσεις συντάξεων το οποίο συμψήφισαν με μαγικό τρόπο με ένα «ΟΧΙ» και στις αυξήσεις εργοδοτικών εισφορών.

Όλα αυτά υποκριτικά γιατί και ο τελευταίος πολίτης καταλαβαίνει ότι αυτό που επιδιώκουν είναι να στριμώξουν την κυβέρνηση και μέσα σε περιβάλλον κοινωνικής έντασης να την υποχρεώσουν σε σχηματισμό οικουμενικής ή ακόμα και στην πτώση της.

Βέβαια κάποιος θα πει, «μα την πληρώνουν με το ίδιο νόμισμα», πολύ σωστά, ας το παραδεχτούν τουλάχιστον... Άλλωστε περικοπές στις συντάξεις έκαναν έντεκα φορές και στους ασφαλιστικούς νόμους που ψήφισαν έβαλαν κόφτες που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσαν σε νέες μειώσεις. Αλλά το μεγαλύτερο χτύπημα για αυτούς ήρθε από τους εργοδότες, οι οποίοι συμφώνησαν στην αύξηση των εργοδοτικών εισφορών, που τους άφησε μόνους με το ΔΝΤ και τις στρεβλές ιδεοληπτικές νεοφιλελεύθερες απόψεις τους.

Οι εργοδότες δεν αγάπησαν ξαφνικά τον Τσίπρα αλλά κατάλαβαν ότι χωρίς κοινωνική ειρήνη και πολιτική σταθερότητα δεν υπάρχει οικονομία και ανάπτυξη. Άλλωστε στην προηγούμενη μείωση εισφορών δεν πέτυχαν και τίποτα σπουδαίο στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ή στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, στο γήπεδο του ασφαλιστικού θα έχει απέναντι της τους δανειστές αλλά και το εσωτερικό μέτωπο ετερόκλητων δυνάμεων και όλα είναι ανοιχτά ακόμα και το ατύχημα που θα οδηγήσει όχι σε οικουμενική κυβέρνηση-όπως ονειρεύονται κάποιοι- αλλά στην κάλπη ακόμα και πριν το ΠΑΣΧΑ.

Οι δανειστές και οι εδώ νεοφιλελεύθεροι θέλουν ένα ασφαλιστικό σύστημα που να μοιάζει στην ιδιωτική ασφάλιση. Ότι πληρώνεις, να παίρνεις και αν χάσεις τη δουλειά σου, τα συσσίτια να είναι καλά... και αν δεν έχεις τις εισφορές που πρέπει, το μοναστήρι να είναι καλά...


Βέβαια όλοι αυτοί κρύφτηκαν όταν κατέρρευσε κεφαλαιοποιητικό σύστημα το 2007 τότε που ασφαλιστικές, τραπεζικό σύστημα σκάσανε και κλήθηκε το κράτος να πληρώσει δηλαδή ο φορολογούμενος και ο ασφαλισμένος.

Η αρχιτεκτονική του νέου συστήματος είναι σε σωστή βάση καθώς καθιερώνεται κατώτατη εθνική σύνταξη με εγγύηση του κράτους που προστατεύει το αναδιανεμητικό σύστημα. Υπάρχει το κομμάτι της αναλογικής που συνδέεται με τους μισθούς και τα χρόνια ασφάλισης με μέριμνα και φροντίδα στους ασθενέστερους. Και τέλος η επικουρική που θα είναι τα καθαρά κεφαλαιοποιητικό κομμάτι , όσα δίνεις θα παίρνεις αφού πρώτα θα πρέπει να αναμορφωθεί ο υπάρχων κουμπαράς και το ύψος των επικουρικών που ήδη δίνονται.

Δυο διαφορετικοί κόσμοι θα συγκρουσθούν στο γήπεδο του ασφαλιστικού που θα καθορίσει το εργασιακό—κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον που θα έχουμε στη χώρα για τις επόμενες γενιές. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συντάξεις θα έχουν άμεση εξάρτηση με την πορεία της οικονομίας και ότι πέρα από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι.

Αν κάποιοι πιστεύουν ότι η οικονομία είναι άλγεβρα μάλλον είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο