Μετά την οικονομική... η υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης

Μετά την οικονομική... η υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης

Τις τελευταίες μέρες πέρα από τις κραυγές και τα σύνδρομα δικαίωσης που πλέον παίρνουν γραφική διάσταση έχουμε κάποια σημάδια που μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε αλλά όχι να πανηγυρίζουμε.

Έστω και οι μισές αποφάσεις της συνόδου κορυφής για το προσφυγικό κινήθηκαν σε ένα πλαίσιο ρεαλιστικό και στο πνεύμα της δημοκρατικής Ευρώπης και όχι στο σκοτεινό των ακροδεξιών κραυγών που ακούμε κυρίως από της χώρες της ομάδας Βίσεγκραντ και την Αυστρία αλλά και εντός των συνόρων της χώρας μας.     

Κάποιοι επιδιώκουν την πολιτική ταυτότητα της Ευρώπης να την ορίζουν ξενοφοβικοί και ακροδεξιοί αλλά θα πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όσους ενδιαφέρονται για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και το μέλλον του, ότι το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα είναι πρωτίστως πολιτικό και αν δεν δοθούν πολιτικές απαντήσεις, κινδυνεύει η συνοχή της Ευρώπης.

Η οικονομική και η προσφυγική κρίση συνιστούν μια υπαρξιακή κρίση για την Ευρώπη και από την αντιμετώπιση τους θα εξαρτηθεί η ίδια η ύπαρξη της.
Η συμμετοχή του ΔΝΤ αλλά και του ΝΑΤΟ στις δυο αυτές κρίσεις αποδεικνύουν την αδυναμία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις αλλά και να προχωρήσει στην εμβάθυνση σε πολιτικά-οικονομικά και γεωπολιτικά ζητήματα.

Το ξεμπλοκάρισμα των διαπραγματεύσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση είναι γεγονός, αν και καθυστέρησε την ώρα που η χώρα δοκιμάζεται και από το προσφυγικό.

Στην Ευρώπη θα πρέπει να αντιληφθούν-οι περισσότεροι το έχουν- ότι η Ελλάδα για να ξεπεράσει την κρίση χρειάζεται πολιτική σταθερότητα και όχι αβεβαιότητα, ασφαλές οικονομικό περιβάλλον χωρίς τις κατά καιρούς «τορπίλες» Τόμσεν που θολώνουν τα νερά και προκαλούν επικίνδυνους κυματισμούς για την πορεία της χώρας.

Η δικαίωση του Τόμσεν και των τοπικών οπαδών του για τις λανθασμένες βασικές επιλογές της συνταγής που επέλεξαν και εφάρμοσαν και οδήγησε σε τερατώδη ύφεση, ανεργία που κοκκίνησαν τον ιδιωτικό δανεισμό δημιουργώντας πρόβλημα και στις τράπεζες δεν μπορεί να λειτουργούν ως ανάχωμα για την ολοκλήρωση της πορείας ενός προγράμματος που μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση.

Το μεταναστευτικό για κάποιους στην αρχή, που με επιμονή της ελληνική κυβέρνηση το αντιμετώπιζε από την αρχή ως προσφυγικό έχει προκαλέσει αναστάτωση στα υψηλά ευρωπαϊκά σαλόνια που αναθεωρούν αργά αλλά σταθερά τη στάση τους στην αντιμετώπιση των κρίσεων.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ εξαιτίας της αδυναμίας των ευρωπαϊκών ηγεσιών έγινε μόνιμο πρόβλημα της Ευρώπης. Ο πόλεμος στη Συρία και οι ανταγωνισμοί των «μεγάλων» στη Μέση Ανατολή έγινε προσφυγικό για την Ευρώπη.  

Στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα πρέπει να σταματήσουν να ρίχνουν τις ευθύνες στις πιο αδύναμες χώρες και να λαμβάνουν αποφάσεις με την πολιτική ισχύ που αντιστοιχεί στην Ε.Ε. Μέχρι πότε θα σύρεται και θα πληρώνει τους ανταγωνισμούς άλλων μεγάλων παγκόσμιων παικτών και σίγουρα αν αποφασίσει να μπει δυνατά σε αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να αντιμετωπίζει με αλληλεγγύη τις εσωτερικές πληγές γιατί διαφορετικά κακοφορμίζουν και δυνητικά μπορούν προκαλέσουν «σηψαιμικό» σοκ και ανήκεστο βλάβη στο ευρωπαϊκό σώμα. Θα πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις από μια ισχυρή Ένωση και όχι από μια ισχυρή χώρα με στόχο το εθνικό συμφέρον της αλλά για το ευρωπαϊκό συμφέρον.  

Ας ευχηθούμε ότι από τις τελευταίες αποφάσεις οι ευρωπαϊκές ηγεσίες έχουν αντιληφθεί και ερμηνεύσει σωστά τις οικονομικές και διεθνείς εξελίξεις με επίκεντρο την Ευρώπη για να μπορούμε να αισιοδοξούμε.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο