Η ακροδεξιά εκμετάλλευση του προσφυγικού και το χρέος της Ελλάδας

Η ακροδεξιά εκμετάλλευση του προσφυγικού και το χρέος της Ελλάδας

Πλημμυρίσαμε με πρόσφυγες αλλά και με πόνο, εικόνες που αποτυπώνουν το δράμα αυτών των ανθρώπων, αλλά και με μια ακροδεξιά ρητορεία. Την ώρα που οι περισσότεροι εμφανίζονται συμπάσχοντες βάζουν ένα αλλά... Για τις ευθύνες της κυβέρνησης που δεν απέτρεψε αυτήν την «μολυσματική ασθένεια» που παίρνει διαστάσεις επιδημίας. 

Κάποιοι ευρωπαίοι ηγέτες κλαίνε αντικρύζοντας τις εικόνες των προσφύγων στην Ειδομένη και την ίδια ώρα σπεύδουν να επικροτήσουν το κλείσιμο των συνόρων ή κάποιοι άλλοι στο εσωτερικό που λένε γιατί δεν το κάναμε εμείς γρηγορότερα. Και φυσικά δεν μιλάμε μόνο για όσους με ξεκάθαρη ακροδεξιά ρητορεία βγαίνουν και τοποθετούνται με ακραίο ξενοφοβικό τρόπο αλλά όλους αυτούς που με προβιά συμπόνιας μιλάνε ακριβώς με την ίδια επιχειρηματολογία. 

Το προσφυγικό δεν είναι ένα πρόβλημα ελληνικής διαχείρισης αλλά μεγάλη παγκόσμια κρίση που έσκασε στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πηγάζει από τη σπαρασσόμενη Συρία, αλλά και από την ευρύτερη Μέση Ανατολή, και από πολλές αφρικανικές χώρες. Αν το προσφυγικό είχε αντιμετωπιστεί από την Ευρώπη με τον τρόπο που περιγράφουν οι συμφωνίες δεν θα είχε γίνει απειλή στα χέρια των ακροδεξιών που εξισώνουν την εισροή ανθρώπων διαφορετικού χρώματος και θρησκείας με μια επικίνδυνη μολυσματική ασθένεια.  

Στην Ελλάδα το ρατσιστικό μέτωπο διευρύνεται και εκφράζεται πλέον και από φωνές μέσα σε κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου. Ακούμε με έντονο τρόπο την έννοια της εθνικής κυριαρχίας αλλά και την εξίσωση ακραίων ισλαμιστών του ISIS με το ευρύτερο Ισλάμ και επιχειρηματολογούν για μια Ελλάδα – φρούριο με κλειστά σύνορα και φυλακές για μετανάστες.  

Είναι εντελώς παράλογο κάποιοι να αναζητούν πολιτικά κέρδη και να χρεώνουν τον λογαριασμό σε μια χώρα όταν οι αιτίες είναι το αποτέλεσμα περιφερειακών συγκρούσεων στο όνομα του ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων για εξασφάλιση σφαιρών επιρροής, εξόρυξη και εκμετάλλευση πρώτων υλών και η πώληση όπλων.  

Είναι δεδομένο ότι περνάμε πολύ δύσκολες μέρες και θα πρέπει να αγωνιστούμε για περισσότερη δημοκρατική και ανθρώπινη Ευρώπη κόντρα στα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Σλοβενία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, και η Γαλλία. Η προσφυγική κρίση δεν πρέπει να γίνει εσωτερική μάχη με χαρακτηριστικά εθνικού θέματος γιατί ο μόνος κερδισμένος θα είναι η ΧΑ.  

Βρισκόμαστε ανάμεσα σε μια Τουρκία που κερδίζει από τη δράση των διακινητών και οικονομικά και πολιτικά και από την άλλη κάποια κράτη της Ευρώπης αρνούνται να  μοιραστούν το φορτίο της προσωρινής φιλοξενίας των προσφύγων αντιδρώντας με ένα ντόμινο μονομερών περιορισμών στα σύνορα. Απλώς θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι ότι ο αριθμός που αναλογεί στις χώρες αυτές της ανατολικής Ε.Ε είναι λίγες χιλιάδες αρκεί όλοι να δεχτούν τις συμφωνηθέντες ποσοστώσεις. Η ψηφοθηρία και η προπαγάνδα της ακροδεξιάς δηλητηριάζουν τη Ευρώπη και την οδηγούν σε αδιέξοδα μίσους που τα έχει ξαναζήσει στο παρελθόν με καταστροφικές συνέπειες.  

Ποια είναι η ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης σε όλο αυτό το σύνθετο πρόβλημα; Αλήθεια η Ελλάδα φταίει για τα όσα συμβαίνουν στη Συρία;   

Είναι αληθές ότι στη Συρία γίνεται πόλεμος εδώ και χρόνια, για αυτό και μαζεύτηκαν στην Τουρκία 2,5 εκατομμύρια πρόσφυγες. Παραγνωρίζουν κάποιοι ότι από το 2015 τα δεδομένα άλλαξαν. Ενώ όλοι στοιχημάτιζαν ότι  ο Άσαντ  είναι θέμα χρόνου πέσει η αποκάλυψη της δράσης του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού κράτους ανέτρεψε τα δεδομένα αλλά και η Ρωσική επέμβαση άλλαξε όλη την εικόνα. Παράλληλα κάποιοι ξεχνούν την Ρωσοτουρκική κρίση που οδήγησε τους γείτονες σε πολιτική εργαλειοποίηση των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη ως μοχλό πίεσης.  

Στο πολεμικό μέτωπο ο  Άσαντ άρχιζε κερδίζει έδαφος ενώ οι συγκρούσεις και οι βομβαρδισμοί αγρίεψαν δραματικά με τη συμμετοχή των Ρώσσων. Οι πρόσφυγες που είχαν βρει καταφύγιο στην Τουρκία είναι κυρίως προσκείμενοι στους αντάρτες και βλέποντας την εξέλιξη του πολέμου και χωρίς ελπίδες επιστροφής οι περισσότεροι αποφάσισαν το ταξίδι για μια νέα ζωή στην Ευρώπη.   

Το μεγάλο επιχείρημα κατά της Ελλάδας είναι η αυξημένη ροή των μεταναστών-προσφύγων και γίνεται σύγκριση με την Ιταλία. Μόνο που η Ιταλία δέχεται ροές προσφύγων που προέρχονται από την υποσαχάρια Αφρική και κυρίως από τη Σομαλία, την Αιθιοπία και την Ερυθραία. Οι περισσότεροι προωθούνται μέσω της Λιβύης ενώ όσοι Σύροι πρόσφυγες φθάνουν εκεί συνήθως αυτό έχει γίνει μέσω των Ιόνιων νησιών αφού πρώτα έχουν περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα. Επομένως το επιχείρημα ότι η Ιταλία δεν δέχεται τόση πίεση όση η Ελλάδα γιατί κάνει καλύτερα τη δουλεία δεν ισχύει.  

Το πρώτο τετράμηνο του 2015 ο αριθμός των Σύρων προσφύγων και των Αφγανών που προσπάθησαν να φτάσουν στην Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη περνώντας τα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Βουλγαρίας, ήταν κατά 16 φορές μεγαλύτερος από ότι το 2014. 

Επίσης οι περισσότεροι Συροι που έφτασαν στο Ανατολικό Αιγαίο έχουν έρθει από το λιμάνι του Mersin. Το λιμάνι αυτό έχει απευθείας σύνδεση με πλοίο από τη Συρία και το Λίβανο και χρησιμοποιείται από χιλιάδες Σύρους πρόσφυγες ως πέρασμα στη Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη μέσω του Αιγαίου. 

Η αλήθεια για τους πρόσφυγες που θέλουν εσκεμμένα να αγνοούν κάποιοι είναι ότι δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Ζητούν άσυλο σε κράτη της βόρειας ΕΕ κυρίως. Η Ελλάδα θα πρέπει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της ΕΕ να τους καταγράφει και να τους προωθεί προς τη συνέχεια της διαδρομής τους. 

Πολλά ακούγονται για το τι έκανε η κυβέρνηση το 2015 και κυρίως η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου, έκανε αυτό που θα έπρεπε να γίνεται και σήμερα να περνάνε οι πρόσφυγες στις χώρες που θέλουν. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τότε πέρασαν περίπου 1 εκατ. (μετανάστες-πρόσφυγες) από αυτούς 500.000 πρόσφυγες στη χώρα μας και στη συνέχεια «χάθηκαν» ή κατευθύνθηκαν στις χώρες που ήταν ο αρχικώς τους προορισμός.

Προωθώντας τότε τους πρόσφυγες προς τον προορισμό τους, είχαμε αποφύγει να συσσωρευτούν στην Ελλάδα. Κάτι που φυσικά είναι πέρα από τις δυνατότητες  μας και δεν είναι νόμιμο σύμφωνα με τις συνθήκες. Μπορεί  αυτή η διαδικασία να έγινε με μη οργανωμένο τρόπο και χωρίς Ευρωπαϊκό έλεγχο αλλά αλήθεια ποιος φταίει για αυτό; 

Μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση πιάστηκε στον ύπνο; Για ακόμα μια φορά χωρίς στρατηγική και με τη γραφειοκρατική καθυστέρηση τα άφησε όλα στον αέρα όπως έκανε και με την οικονομική κρίση; Άλλωστε οι Βρυξέλλες δεν αποφασίζουν τίποτα χωρίς το πράσινο φως του Βερολίνου και το Βερολίνο αρέσκεται στη δημιουργική ασάφεια προς όφελος του φυσικά όπως έγινε με την τελευταία σύνοδο κορυφής  ΕΕ-Τουρκίας που καθένας κατάλαβε ότι τον συνέφερε. 

Η συμφωνία Ρωσίας-ΗΠΑ για εκεχειρία αλλά και η ανακοίνωση των πρώτων για απόσυρση των στρατευμάτων τους είναι από τις ουσιαστικές παρεμβάσεις που μπορούν να οδηγήσουν στην εκτόνωση της κατάστασης. Παράλληλα το ΝΑΤΟ με την παρουσία του μπορεί να στείλει μήνυμα αποτροπής στους διακινητές προσφύγων μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα. Να κάνει αυτό που δεν κάνει η Τουρκία και δεν μπορούσε να κάνει η Ελλάδα με κανέναν τρόπο. 

Η Ελλάδα κάτι που δεν έκανε και θα πρέπει να κάνει είναι να τηρήσει τις δικές της υποχρεώσεις και παράλληλα να αποκρούει και να καταγγέλλει τις μονομερείς αποφάσεις κρατών. Αυτές τις δύσκολες ώρες και λίγο πριν τη σύνοδο κορυφής η Ελλάδα πρέπει να θυμίζει ότι πρέπει να ενώνουμε όλοι τις δυνάμεις μας, να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών της Ε.Ε και να ληφθούν γενναίες αποφάσεις που δεν θα μας αναγκάσουν να εγκαταλείψουμε τις αρχές μας και να μας οδηγήσουν σε μια Ευρώπη φρούριο μέσα στο οποίο θα ζουν φοβισμένοι λαοί.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο