Και κλάμα για τον... κόφτη

Και κλάμα για τον... κόφτη

Χλαπαταγή, θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη για τον περιβόητο «κόφτη»... Μα τι είναι ο αυτός ο «κόφτης»; Από εκεί που κρατάγαμε την ανάσα μας αν πάμε στα βράχια ή στην κάλπη, αν θα ανοίξουν οι τράπεζες ή θα μας κουρέψουν τις καταθέσεις σύμφωνα με τα σενάρια και τις φήμες των τελευταίων ημερών, τελικά είχαμε για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό καλά λόγια και προοπτική για μια συμφωνία και για το χρέος μετά από ένα Eurogroup. Αλλά ο «κόφτης» έγινε το νέο «ιερό δισκοπότηρο» της αντιπολίτευσης. Δηλαδή ένας μηχανισμός περικοπής δαπανών που θα τεθεί σε εφαρμογή αν πέσουμε έξω στους στόχους. Δηλαδή χωρίς «κόφτη» αν πέσουμε έξω στους στόχους θα μας δώσουν μπόνους και αυξήσεις και δεν θα μας πάρει και θα μας σηκώσει!

Αλλά ο δημόσιος διάλογος εξαντλείται σε έναν «κόφτη» στην περίπτωση που πέσουμε έξω... λες και αν πέσουμε έξω στους στόχους και χωρίς «κόφτη», θα γλιτώσουμε. 
Το ουσιαστικό και σημαντικό θέμα είναι η συζήτηση για το χρέος, όχι απλώς μια αναφορά ή δέσμευση αλλά για πρώτη φορά τέθηκε ο οδικός χάρτης για την ελάφρυνση του. 

Η Ελλάδα χρειάζεται ελάφρυνση του χρέους προκειμένου να ξεφύγει από την «ασφυξία» ώστε να δημιουργήσει πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο και να μπορέσει έτσι να υιοθετήσει δημοσιονομικές πολιτικές ικανές να διευκολύνουν την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Και μάλιστα όταν τα ποσοστά της ανεργίας είναι πολύ υψηλά. 

Ακόμα και με συναινετική παράταση της ωρίμανσης των δανείων και της μείωσης του μέσου επιτοκίου θα υπάρξει μείωση στο ύψος των τόκων που καταβάλλονται κάθε χρόνο και επομένως θα είναι ευκολότερη η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Αλλά το θέμα μας είναι ο «κόφτης», έχουμε και λέμε για όσους δεν φοράνε αλεξίπτωτο και πέφτουν από τα σύννεφα: 

Από την 1η Ιανουαρίου 2013 το νέο Δημοσιονομικό Σύμφωνο προβλέπει ακόμη αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία ιδίως για τα κράτη -μέλη της Ευρωζώνης. Η κυριότερη διάταξη του νέου συμφώνου, το οποίο αν και δεν είναι ευρωπαϊκή συνθήκη έχει την ισχύ διεθνούς συνθήκης, είναι αυτή που ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να ενσωματώσουν στο εθνικό τους δίκαιο την υποχρέωση να παρουσιάζουν ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και σε περίπτωση μη επίτευξης των στόχων να λαμβάνουν αυτομάτως διορθωτικά μέτρα. Είναι ο λεγόμενος «χρυσός κανόνας», που ισχύει πολλά χρόνια στη Γερμανία και ο οποίος επιβλήθηκε από τη Γερμανίδα καγκελάριο κ. Ανγκελα Μέρκελ και στην Ε.Ε. Μάλιστα, μεταξύ άλλων μελών το υπέγραψε  και η Ελλάδα. 

Στην περίπτωση που ένα κράτος δεν πετυχαίνει τους στόχους του νέου Συμφώνου θα ενεργοποιούνται αυτομάτως διορθωτικά μέτρα, δηλαδή αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών, τα οποία θα αποφασίζονται από το εν λόγω κράτος μέλος με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 
Μιλάμε, λοιπόν, για τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς Six Pack και Two Pack, για την ενίσχυση του δηµοσιονοµικού συντονισµού και ελέγχου των χωρών μελών, οι οποίοι έχουν ψηφιστεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο το 2011 και 2013 αντίστοιχα.

Πέρα από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης (Stability and Growth Pact) που προβλέπει έλλειμμα έως 3% και χρέος έως 60%, το six-pack αποτελείται από πέντε Κανονισμούς και μία Οδηγία (εξ ου και ονομάζεται "six-pack") και αφορά τα κράτη-μέλη της ΕΕ που έχουν παραβιάσει είτε το κριτήριο ελλείμματος, είτε το κριτήριο χρέους. 

Το two-pack αποτελείται από δύο κανονισμούς (εξ ου και ονομάζεται "two-pack"). Ισχύει μόνο για τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και προβλέπει την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης των υπερβολικών ελλειμμάτων των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. 

Επομένως ο «κόφτης» δεν είναι κάτι καινούριο και στη δική μας περίπτωση σε σχέση με τα προληπτικά μέτρα που ζητάει το ΔΝΤ είναι μια παραλλαγή σε σχέση με το μίγμα της πολιτικής και της διαφωνίας που υπάρχει ανάμεσα στους θεσμούς. Η καχυποψία που αναπτύσσεται σε σχέση με το χρέος και τους στόχους των πλεονασμάτων οδηγούν στην απαίτηση του Ταμείου για εξασφαλίσεις και εγγυήσεις που συμπυκνώνονται σε αυτόν τον αυτόματο μηχανισμό περικοπής δαπανών. 

Κάποιοι βλέπουν το δέντρο (κόφτης) και χάνουν το δάσος (χρέος-στόχοι-προοπτική χώρας)...

Ε...αν καεί το δάσος, δεν θα κλάψουμε για τον...κόφτη!    

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο