Ρε τη Ρίτσα...

Ρε τη Ρίτσα...

Αφού έστρεψε εναντίον του ο Υπουργός Παιδείας, ότι κινείται αλλά και τα ακίνητα, στην χώρα με τις δηλώσεις του, εκτός από τους δικούς του, που δεν είναι δύσκολο να υποθέσεις το γιατί. Ή γιατί μένουν... εκτός. Ή γιατί γνωρίζουν καλά ότι το υποκοριστικό αυτής της χώρας και την αποκαλούν μεταξύ τους.

Ρίτσα, από το Ατιμω-ρίτσα!

Αφού λοιπόν σύγχυσε μέχρι και τις πέτρες, μας προέκυψε το εύλογο ερώτημα :Γιατί να τό είπε; Το είπε για τη φιγούρα του τύπου, είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω; Ή το είπε γιατί τού είπανε. Το πρώτο να το δεχτώ, θεμιτό, το δεύτερο πάλι μου είναι αδιάφορο, με την έννοια, είτε το ΄πε γιατί κάτι κάλυπτε ή γιατί κάτι έρχεται και το προτείνει. Και στις δυο περιπτώσεις ο ενδιαφερόμενος δηλαδή εσύ, είσαι στη θέση του κερατά. Δεν θα το μάθεις ποτέ, ή θα το μάθεις κατόπιν εορτής. Το βασικό είναι ότι ο τομέας του έχει ανάγκη κι από τα δύο.

Στην πρώτη κατηγορία, είναι ότι οι μαθητές είναι στους δρόμους, στη δεύτερη ας τους “κρατήσουμε” στους δρόμους. Έτσι κι αλλιώς, τα σχολεία “κάμπριο”, προβλέπονται οσονούπω…Το καινοτόμο  που μπορεί να εισαχθεί, σαν καινούργια ύλη πια, να προκύψουν ολόφρεσκα ανέκδοτα για πόντιους. Εντελώς αντίθετα από αυτά που ξέραμε. Ποντιακά σε βερσιόν “γουέστερν”..

Όλα μαύρα αλλά δεν πλήττεις καθόλου σ αυτή τη χώρα, την Ρίτσα.

Στο μεταξύ είχαμε υψηλές αφίξεις μετά Βαΐων και κλάδων χτες. Του Σούλτς που άκουσον-άκουσον, ήρθε με μια καούρα να φωτογραφηθεί με τις γιαγιάδες της Λέσβου και να τις στεφανώσει. Γιατί κάτι νέο σαν “τακτική” αντιμετώπισης του δράματος δεν προέκυψε. Πάσα ευκαιρία άριστη προβολής  μεγάλου “ανθρωπισμού”. Παλιά  παρακολουθούσαμε παντός είδους παράγοντες να δείχνουν το χαμόγελο τους όπου τους πετύχαιναν με αθλητές Παραολυμπιακών σε σφιχτή αγκαλιά.

Μετά τους Ολυμπιακούς, κάνει ανθρωπιά στο πόπολο η κίνηση. Τώρα το μοτίβο άλλαξε , κάθε ευκαιρία άριστη για προβολή με τον μοντέρνο άθλημα του “πόνου και της συμπόνιας”…Πιο πιασάρικο…Μόνο που για ενημέρωση οι  συγκεκριμένες, αλλά και όλες οι γιαγιάδες αυτής της χώρας , είναι Ολυμπιονίκες αγαπητέ, Πρωταθλήτριες. Και  θέλουν 30 Σουλτς στην καθισιά τους, για να μασήσουν από σκοπιμότητες…

Είχε και το θετικό όμως όλο αυτό εννοώ από την άφιξη, κάποιων που γενικά, ούτε να τους φτύσεις. Κι αυτό  ήταν η ευφορία του Βούτση, που πιάστηκε εκτός μικροφώνου να λεει κατουρημένος απ τη χαρά του, «Έρχομαι απ το γεύμα με τον Σούλτς, περάσαμε θαυμάσια». Μη χειρότερα…

Δύο τινά συμβαίνουν. Ή δεν μαγειρεύουν καλά σπίτι του, ή έχουν γίνει περικοπές στο κυλικείο της βουλής. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο για τόσο ενθουσιασμό, εκτός αν…

“Σ’ αυτόν τον κόσμο

περπατάς πάνω στη στέγη της κόλασης

χαζεύοντας τα λουλούδια.”

Kobayashi Issa

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο