Πάντα γελαστοί και πάντα γελασμένοι

Πάντα γελαστοί και πάντα γελασμένοι

Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να γιορτάζουμε μια μεγάλη επέτειο που υποσχόταν ότι... θα ένωνε την Ευρώπη, θα καταλάγιαζε τα μίση, θα βοηθούσε τους λαούς της, θα συμπαραστεκόταν στους αδύνατους, θα ένωνε μια χώρα, θα έθαβε μια και καλή τον “ψυχρό πόλεμο”.

Και διάφορες άλλες μεγαλόσχημες λεπτομέρειες που υπόσχονταν, “βίο ανθόσπαρτο και καλούς απογόνους”, η 9η Νοεμβρίου το 1989. Ναι, η πτώση του Τείχους του Βερολίνου σαν σήμερα 26 χρόνια πριν… Πολύ λίγα, για όλες τις υποσχέσεις, πάρα πολλά, για να μην εκπληρωθεί καμιά…
Μια Γερμανία τότε στην προσπάθεια της ακόμη να “σβήσει τα παλιά” και να δείξει ότι “μπορεί”, “πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι”, έλεγε η γιαγιά μου ..Θεός σχωρέστη ΄και να μην έχει πέσει μια φορά έξω αυτή η γυναίκα… 

Τότε το 89 η γενιά, που τους Γερμανούς, τους είχε δοκιμάσει στο πετσί της ήταν γύρω στα πενήντα. Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα με ένα μεγάλο άνθρωπο εκείνη την εποχή... Οχι κομμουνιστή. Προς Κεντρώο θα τον έλεγες, και το πρώτο που ακούστηκε απ το στόμα του όταν το πληροφορήθηκε ήταν... «ωχ η Ευρώπη ζαρώνει όταν μεγαλώνει η Γερμανία».. 

Που να καταλάβεις τη σοφία κάποιων που ήξεραν σαν εμπειρία, τι σημαίνει, να “μεγαλώνει” η Γερμανία. Δυσκολεύτηκε στην αρχή. Είχε και τους ανατολικούς που έβγαιναν από ένα καθεστώς, «οι ζωές των άλλων». Που δεν ξέραν που να κοπανήσουν το κεφάλι τους.. Αρχίσαν σε λίγο τα επιδόματα της φραντζόλας γι αυτούς. Φυσικά και δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα μόνη της σαν χώρα. Άντε να βάλουμε ένα χέρι όλοι μαζί. Να ξαναστηθεί στα πόδια της. Μια φορά το χέρι μετά τον πόλεμο. Μια φορά στην ένταξη και ένωση των δυό κομματιών της. Μια φορά με το έλλειμμα που δεν την έπαιρνε, με την άφιξη του ευρώ και το ζόρι μεγάλο, στις αρχές του 2000… 

Η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη, δούλεψε κανονικότατα…
Ότι, ήμασταν υποχρεωμένοι για τον καλό τους χαρακτήρα να τους βγάλουμε απ το λούκι πως να τους αφήσεις μόνους τους; ”Βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας”, (η γιαγιά μου πάντα)..
Ψάχνοντας δε τι ανακαλύπτω, η Εθνική γιορτή της Γερμανίας σήμερα, Και όχι μόνο για το Τείχος... Για πέντε χρονολογίες σημαντικές στην Ιστορία της.. 

9 Νοεμβρίου το 1848 καταπνίγεται η επανάσταση των αυστριακών κατά των Γερμανών, που επισφραγίζεται εκτελώντας τον αρχηγό των επαναστατών Robert Blum, και γιορτάζουν την επικράτηση τους..
Την ίδια μέρα το 1918 ανακηρύσσονται σε Reich και εξορίζεται ο Κάιζερ Γουλιέλμος..
Το 1923 σαν σήμερα καταδικάζεται ο Χίτλερ σε πέντε χρόνια φυλακή με την κατηγορία της "απόπειρας επανάστασης"..
Το 1938 πάντα στις 9 Νοέμβρη η περίφημη “Νύχτα των Κρυστάλλων,”
Και 1989 η πτώση του Τείχους… 

Να απορήσεις ότι κρατιόντουσαν όλο το χρόνο και περίμεναν τη συγκεκριμένη μέρα να κάνουν το κατιτίς τους; Οχι, γιατί γερμανοί είναι αυτοί, Πρακτικός λαός, τα κάνανε μια σούμα σου λέει "τι τις θες τις σπασμένες αργίες" 9 του Νοέμβρη κι όποιον πάρει ο χάρος... Ολα σε ένα το πακέτο έχει και τίτλο η μέρα Schicksalstag, πεπρωμένο σε μετάφραση…
Αν για την ελληνική  λέξη «Μοίρα» υπάρχει η παραπάνω γερμανική , που δυσκολεύεσαι ακόμη και να την συλλαβίσεις, δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις να καταλάβεις τις διαφορές μας.  

Τελικά αυτός ο Τσόρτσιλ, μεγάλη αβάντα τους έκανε που έλεγε:  

Κάθε πενήντα χρόνια..
η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται ας μην ξέρει το γιατί..
Ξέρει η υπόλοιπη Ευρώπη…
Κάθε είκοσι και πολλά είναι

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο