Το μνημόσυνο το σημερινό… (δεδομένων των τότε και των σημερινών) συνθηκών, με το “φτωχό” μου το μυαλό, θα έπρεπε να τιμηθεί σιωπηλά..

Σιωπή, 
η ποιητική
η σημαντική
της Σοφίας
της Γνώσης
της Ελευθερίας
του Λάθους
της Αξιοπρέπειας,

και από την άλλη, 
 η Σιωπή,
της ενοχής
της αδιαφορίας
της αδικίας
της παράλυσης
του φόβου....

τελικά η Σιωπή
της εποχής, που έγινε
Αναισθησία......

Πόσο μοιάζουν…….
 Από το Internet με όνομα N. G. 
 και συμμερίζομαι, για σήμερα, μετ ‘ αδείας...