Τι να λησμονήσω, τι να θυμηθώ…

Τι να λησμονήσω, τι να θυμηθώ…
Όλοι οι άνθρωποι, έχουμε στιγμές, που δεν θέλουμε να θυμόμαστε. Άλλος γιατί δεν πέρασε καλά, άλλος γιατί πέρασε κάποτε, αλλά δεν περνάει σήμερα. Όλοι κάτι θέλουμε να σβήσουμε, απ το μυαλό μας. Παλιούς έρωτες, παλιούς καυγάδες. Παλιά τεφτέρια. Διάφορα και θεμιτό. Άλλωστε ότι δεν κάνεις εσύ, το κάνει ο χρόνος συστηματικά. Είναι και φορές που χαίρεσαι, όταν κάτι σου φέρει μπροστά σου , την ξεχασμένη ανάμνηση.
 
Συγκινείσαι δε ενίοτε. Τις προάλλες ας πούμε δάκρυσα. Μπροστά σε ένα πενηντάρικο που ήταν, ξεχασμένο στην τσάντα με τα μαγιό. Ξεχνάω στις τσέπες διάφορα. Πρέπει να έχω ενοχές και να κατηγορηθώ γι αυτό; Δεν το καταλαβαίνω. Όπως εγώ, έτσι και ο καθένας μας.
 
Λίγη κατανόηση δεν βλάπτει.
 
Ξέχασε ο υπουργός την μία ένα εκατομμύριο, να δηλώσει, την επόμενη κάτι σπίτια, από ότι διάβασα δεν τα δήλωσε και αυτά. Ε και; Ξέρεις εσύ αν αυτό το εκατομμύριο είχε πόνο και ιδρώτα για να βγει; Και τα σπίτια ξέρεις τι μπορεί να κρύβανε, πίσω από κλειστές πόρτες; Πράγματα που μπορεί, να θες να ξεχάσεις Γιατί πρέπει αμέσως να κατηγορήσεις έναν άνθρωπο;
 
Άκουσε τον πρώτα. Ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Άλλωστε διάβασα από διάφορους, με μυαλό και κατανόηση, είναι γύρω στους είκοσι βουλευτές, που έπαθαν αυτό το “επιλεκτική αμνησία” σύνδρομο.
 
Τι; Θα τους σκοτώσεις δηλαδή; Άνθρωποι είμαστε. “Θα δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις” είπε ο υπουργός στους αρμόδιους. Που εσύ τέτοιος, δεν είσαι. Και να μην ανακατεύεσαι. Αυτά συζητούσα χτες βράδυ με ένα φίλο μου. Πολύ νευρικό. Που του κακοφαίνονται κάτι τέτοια και τα παρεξηγεί. Προσπαθούσα να του εξηγήσω και να τον πείσω. Ότι είναι πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά. Χάλια τα νεύρα αυτουνού, με καθύβρισε. ”Τι λες μωρή” μου λέει (διαγράφεται μια λέξη το μωρή ως μη κοσμία).
 
Γι αυτό τους ψήφισα εγώ; Για να κλέβουν λιγότερο; (Μπρουτάλ ο τύπος και με καθόλου κατανόηση παρεπιπτόντως). Συνέχισε. Για να βγαίνουν και να μου λένε. Θα διευθετηθεί. Μην ανησυχείτε. Άλλωστε είναι υποθέσεις του 12, που τις πήρε το 13 και τις έδωσε στο 14. Δεν είναι αρκετή δικαιολογία αυτή; Τον ρωτάω. Μωρή (πάλι), Αυτοί που ξεμπρόστιαζαν τους προηγούμενους. Απειλώντας κιόλας με ανακριτικές, εξεταστικές, διορθωτικές και γενικώς επιτροπές; Συνεχίζει.Δεν με είχαν ενημερώσει προεκλογικά λέγοντας μου “Μην ψηφίσεις αυτούς τους κλέφτες .Ψήφισε εμάς θα κλέβουμε λιγότερο και ίσως καλύτερα”.
 
Άλλα μου έλεγαν. Δηλαδή για να καταλάβεις δεν ήταν το θέμα μου το “λιγότερο”. Το κλέβουμε ήταν. Δεν άκουγε δε καθόλου τα επιχειρήματα μου, περί ελαστικότητας και κατανόησης. Είναι κι αυτό το περιουσιολόγιο που τράβηξε, μέσα στην μέση του χορού η κυβέρνηση . Και έκανε τσατάλια ότι είχε απομείνει από νεύρο. Διότι σου λέει και ορθώς, "μήπως η αλυσίδα λαιμού που σου άφησε η γιαγιά σου, έχει κάπου παραπέσει και δεν τη δήλωσες";
 
Κατάσχεται. Μην τα πολυλέω. Κλείνοντας τη βραδιά μάλλον χάλασε η σχέση μας. Το δίδαγμα είναι ότι σ αυτή τη χώρα δεν υπάρχει πεδίο κατανόησης βρε αδερφέ .Δεν είναι οικονομικό το θέμα . "Ψυχολογικό" το βρίσκω...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο