«Αποχαιρετισμός στα όπλα»...

«Αποχαιρετισμός στα όπλα»...

Αισθάνομαι να βρίσκομαι μέσα σε ένα video game. 

Πιο πολύ αυτή τη στιγμή, από κάθε προηγούμενη.

Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά ότι και μέσα στο παιχνίδι, υπάρχει ιός.

Που που κανει την οθόνη να κολάει,  μόλις φτάσει σε συγκεκριμένες σκηνές. 

Και φτου κι απ την αρχή.

Το σκηνικό την στιγμή, που προχωράει το game,στην επίθεση.

Οι καλοί, οι κακοί, οι καπνοί, οι φωνές, οι κουκούλες, τα κράνη..κόλησε

Αντε πάλι.

Και δώστου, ξανά απ την αρχή.

Το παράτησα και κάθησα να δω ένα ντοκιμαντέρ χτες, για τον πίθηκο και τους απογόνους του. 

Με ντημπέητ ταυτόχρονα, την "θεωρία της Εξέλιξης".

Του Δαρβίνου δηλαδή.

Συζητούσαν,επιστήμονες γνωστότατοι,(όχι σε μένα, στο πάνελ)

Από αυτούς, που οι έρευνες τους πληρώνονται αδρά.

Για να μελετήσουν ας πούμε, σε μεγάλη έκταση,τις συμπεριφορές της κάμπιας σε σχέση με "την υγρασία και τα αρθριτικά της". Εκατομύρια δολάρια για την αιτία και τον ρόλο της υγρασίας στα αρθριτικά της πράσινης κάμπιας.

Επιστήμονες με έδρες,  σε διασημότατα στο είδος τους,πανεπιστήμια. 

Οπως αυτό  της νοτιοδυτικής πλευράς, της βόρειας Ινδιάναπολης.

Της ανατολικής πέρα Λουιζιάνας και άλλα.

Που συζητούσαν εμπεριστατωμένα, άλλη έρευνα πολύχρονη. 

Για το αν είμαστε "όλοι ίδιοι" οι άνθρωποι, οπότε προερχόμαστε, από το ένα ειδος πίθηκου, που ζυγαρώθηκε στην αρχή της δημιουργίας,κατά την Θεωρία.

΄Η είμαστε εντελώς διαφορετικοί, δηλαδή έχουμε πάρει από το σόι και το dna, του δεύτερου πίθηκου.

Ακρως ενδιαφέρουσα, η συζήτηση και οι αποδείξεις, που έρχονταν στο φως.

Διότι π.χ ό πρώτος πιθηκος, ήθελε σων και ντε κάθε μέρα μπανάνες, 

όσο διαρκούσε το πείραμα στο εργαστήριο. 

Ενώ ο δεύτερος του ζεύγους, σειχτήριζε μόλις τις έβλεπε, και πέταγε τις φλούδες στον επιστήμονα. 

Γιατί ήθελε καρύδα.

Δυο ώρες συναρπαστικών επιχειρημάτων.

Αλλά που κάποια σαν έμένα, δεν με βοήθησαν, να βγάλω συμπέρασμα για την καταγωγή μου.

Διότι βασικά, μου αρέσουν και οι μπανάνες και η καρύδα. Αμα την βρω βεβαίως.

Διότι δεν είναι και ότι είμαι αραχτή, κάτω απ το δέντρο. 

Να περιμένω να πέσει.Πρέπει να την ψάξω.

Ασε που είναι κι επικινδυνο, το από κάτω.

Διότι λέει τραυματίζεται, ο μπονόμπο το ζώο,αν ξαφνικά το φρούτο πέφτοντας, 

τον βρει την ώρα που κοιμάται, στο δοξαπατρί.

Και τα  δυό πειραματόζωα,στην κλούβα φυσικά, ανεξαρτήτου όρεξης.

Οπότε συμπερασματικά, πρέπει να περιμένει για να φάει, αυτό που θα του φέρει ο επιστήμονας.

Επρεπε να διατυπωθούν σαφώς κατά το ντοκιμαντέρ,τεκμηριωμένα τα συμπεράσματα και οι προτάσεις, για την εξέλιξη του πειράματος.

Μετά βαρέθηκα. 

Μια μου κόλαγε το παιχνίδι,στο πισί.

Μια που αποφασιασα να μορφωθώ στην τηλεόραση.

Απέτυχαν οι στόχοι μου, διότι δεν κατάλαβα χριστό,για την καταγωγή μου.

Τα έκλεισα όλα και πήγα Σύνταγμα.

Να συμπαρασταθώ, από αλληλεγγύη, στους αγρότες.

Εντάξει δυναμική παρουσία, δεν έχεις και κάθε μέρα τουλάχιστον εμείς της πόλης, την ευκαιρία της επαφής με αυτούς που είναι η καρδιά της γης σου.

Και που είναι στα τελευταία της, εδώ που τα λέμε.

Κατά τα φαινόμενα,αλλά  και κατά τα αποφασισθέντα της καγκελαρίας, η ένωση δεν έχει ανάγκη τα αγροτικά προιόντα ούτε της Ελλάδας, ούτε του Νότου της.

Μπορεί να τα έχει, από αλλού, για να καλυψει τις ανάγκες της.

Από τρίτες χώρες που χρειάζονται περισσότερη βοήθεια από εμάς τους ευρωπαίους.

Σαν την Τουρκία ας πούμε.

Αλλωστε η Τουρκία αυτή τη στιγμή αφότου,  ξέκοψε τις σχέσεις της,με τους Ρώσους. Οπου είχε πλασαριστεί μια χαρά και έκανε εξαγωγές οπωροκηπευτικών, ύψους γύρω στα δεκατρία δισ.

Σήμερα και από δω και στο εξής, τα έχασε.

Τι θα κάνει την παραγωγή της;

Θα  πετάξει σε χωματερές λαχανικά και τα φρούτα της, στο μέλλον η Τουρκία;

Αν είναι δυνατόν.

Δεν φτάνει που ο Πούτιν, τους πέταξε τους ανθρώπους από την μεγαλύτερη αγορά που είχαν βάλει πόδι.

Επειδή του έριξαν λέει ένα αεροπλάνο πολεμικό.

Ακου δικαιολογία.

Να κόψεις κάθε συναλλαγή,με τον εταίρο, για ψιλολεπτομέρειες.

Μετά βεβαίως,τις αυστηρότατες κυρώσεις που του είχαμε κάνει εμείς,

για ένα άλλο αεροπλάνο που δεν έριξε αυτός, κατά τις εκθέσεις .

Στη συνέχεια θάψαμε, ότι του δίναμε εμείς σαν οπωροκηπευτικά.

Γιατι είμαστε λαρτζ πολιτισμένοι και ευρωπαίοι.

Αλλά τον κατατιμωρήσαμε.

Τώρα ο αναίσθητος,πετάει τον Ερντογαν που είχε βρει τον μήνα, που θρέφει τους έντεκα στη Ρωσία.

Του επιβάλει αυτός  κυρώσεις και τον αφήνει ξεκρέμαστο.

Θα αφήσουμε εμείς μια φίλη κι αδερφή χώρα, να βουλιάξε ο φίλος μας οικονομικά;

Οχι κύριε η ευρώπη της Αλληλεγγύης, είναι εδώ.

Δεν πάει να φωνάζεις εσύ κυρ αγρότη μου.

Ο κύβος ερίφθη.

Κόλησε κι εκεί η οθόνη του μυαλού μου.

Είπα να μαζευτώ να ανοίξω κανένα βιβλίο.

Που στα σίγουρα δεν μπορεί ούτε ιο να πιάσει, ούτε η σελίδα του να σβυστεί.

Τυχαία, Χεμινγουέη...

Ο άνθρωπος που έζησε στο πετσί του 

πoλέμους σαν συγραφέας, σαν δημοσιογράφος,σαν σκεπτόμενος πάνω απόλα

Τι άλλο από ότι πιο αντιπολεμικό έχει γραφτεί ποτέ...

"Αποχαιρετισμός στα όπλα".

 

Η σχεδόν εμμονή του, σ αυτό το βιβλίο..

Οτι οι πόλεμοι έχουν διεξαχθεί από τους πιο ωραίους ανθρώπους που υπάρχουν,

ή ας πούμε απλά απ τους ανθρώπους.

Που όσο τους πλησιάζεις, τόσο πιο όμορφοι είναι αυτοί που συναντάς, την ώρα της μάχης.

Οι λόγοι όμως,που τους βάζουν να σκοτώνονται μεταξύ τους και να χάνονται.

Εχουν προκληθεί και αρχίσει, από συγκεκριμένες οικονομικές απαιτήσεις,

που δημιουργούν, 

άξεστα γουρούνια...

Ωδή στον άνθρωπο και στην ανθρωπότητα που σε ένα εντελως, απάνθρωπο σκηνικό,

αυτό του πολέμου, μπορεί να διαφυλάξει την ψυχή της.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο