Η λογική και η ελευθερία είναι ασύμβατες με την αδυναμία. Μαρκήσιος de Vauvenargues

Η λογική και η ελευθερία είναι ασύμβατες με την αδυναμία. Μαρκήσιος de Vauvenargues

Το θέμα “καιρός” σώνει από χίλιες δυό κακοτοπιές, μόνο που δεν μπορεί νάναι ασπίδα, 

σε όλες τις καταστάσεις.

Από την άλλη είναι δύσκολο με ανθρώπους,  που έχεις προσωπική σχέση, έστω κι αν κάποια στιγμή χάνεσαι μαζί τους, 

γιατί διαφωνείς με τις  επιλογές τους.

Να είσαι αντικειμενικός.

Να κριτικάρεις όμως γκέλες, έχεις υποχρέωση.

Δεν μπορείς δηλαδή ούτε να σφυρίζεις αδιάφορα, ούτε να μιλάς για τον καιρό.

Το θέμα Λαζόπουλος είναι καυτό, μετά το Τσαντίρι.

Η επίμαχη φράση που αφορούσε στον Σόιμπλε, σήμερα σε όλα τα στόματα.

Δεν ξέρω πως το μέτρησε, ο Λάκης.

Αλλά σε ένα κράτος που δεν κοιτάει στα μάτια κανένα, όταν πρόκειται για τους πολίτες του.

Δεν ανοίγεις, τέτοια συζήτηση

Σήμερα ειδικά, που η κατηγορία ανθρώπων με “ειδικές ανάγκες”, έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της. 

Είσαι προσεκτικός.

Δεν έχει να κάνει με σάτιρα ή πολιτικές πεποιθήσεις.

Η φράση σαφώς, είχε παραλήπτη. 

Για την οποία φράση, δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί, που δεν πιστεύουν, ότι ο συγκεκριμένος παραλήπτης, δεν χαρακτηρίζεται, από την αναπηρία του, αλλά από το ύφος το ήθος και την παλιανθρωπιά του.

Και ακροβάτης ή δρομέας  να ‘ταν ο Σόιμπλε. 

Πάντα  Σόιμπλε, θα ‘μενε και τομάρι, θα τον αποκαλούσες.

Δεν ρίχνεις όμως αλάτι, στις ανοιχτές πληγές μιας χώρας που έτσι κι αλλιώς έχει  καταρρακωθεί. 

Και ζει την αναπηρία της,  η ίδια.

Δεν επιτρέπεται, να ακούει η μάνα που παίρνει το δεκαπεντάχρονο ανάπηρο παιδί της αγκαλιά,  να το μεταφέρει στο σχολείο,

γιατί πιστεύει ότι με την μάθηση, θα καλυτερέψει το μυαλό και η ζωή του..

Ο, τι "το μυαλό κολλάει" όταν είσαι “ακίνητος καιρό σε  μια καρέκλα”.

Σ αυτήν που το κράτος δεν της παραχωρεί πια, ούτε την αναπηρική καρέκλα. 

Γιατί είναι ακριβή και δεν την δικαιούται.

Δεν δικαιούσαι να την “συμπεριλάβεις”, σε καμμιά κατηγορία.

Πόσο μάλλον στην ίδια, που ανήκει, ο απόγονος του Γκαίριγκ.

Και είναι αυτός που καταχαίρεται, το  Γολγοθά, που της επιβάλουν δικοί της.

Που μιλάν την γλώσσα της και ζουν στην χώρα της.

Γιατί μην το ξεχνάμε αυτό.

Σ αυτήν και σε τέτοιες κατηγορίες ανθρώπων, στηρίχτηκαν και οι σημερινοί, που κυβερνάνε.

Με την υπόσχεση, ότι θα ελαφρύνουν, ακριβώς το μαρτύριο.

Αυτές οι μάνες πίστεψαν τον Τσίπρα και τον ψήφισαν, 

για  να μην έχει λόγο ο κάθε Σόιμπλε, φίλε μου.

Δεν κάνει να ακούσει αυτή τη φράση, ούτε για αστείο. 

Ο άνθρωπος, που αναγκάστηκε να κάτσει σε μια αναπηρική πολυθρόνα, 

γιατί είχε κάποιο ατύχημα, με το αυτοκίνητο, για όλη την υπόλοιπη ζωή του..

Και το κράτος δεν φροντίζει, να του παρέχει την παραμικρή υπηρεσία, ή βοήθεια.

Διαβάζει, μορφώνεται και πολλές φορές διαπρέπει.

Η αναπηρία του Ρούσβελτ. δεν τον μετέτρεψε σε Σόιμπλε.

Δεν κόλλησε το μυαλό του, επειδή ήταν σε αναπηρική καρέκλα.

Κυβέρνησε μια χώρα όχι σαν κακοποιός Σόιμπλε.

Δεν μέτρησε καθόλου ,το ότι ήταν όλη του την ζωή ακίνητος.

Από την άλλη πλευρά το σύστημα κινείται, με όρους Παβλόφ..

Ξέρεις, ο επιστήμονας που απέδειξε, ότι τα ζώα αντιδρούν ακριβώς, 

με τον ίδιο τρόπο σε συγκεκριμένο ερέθισμα.

Κι αυτό τελικά ισχύει και στους ανθρώπους.

Ιδιο το ερέθισμα, ίδια η αντίδραση.

Σαν να υπάρχει ένα καμπανάκι που μας βάζει όλους, στην πρίζα

και έχουμε μία συγκεκριμένη αντιμετώπιση.

Μεταξύ Παβλόφ και μαύρης προπαγάνδας. 

Είναι ίδιο το αόρατο καμπανάκι που μας τοποθετεί, ή από δω ή απέναντι.

Λίγοι προσπαθούν να μην ανήκουν, ούτε στη μια, ούτε στην άλλη κατηγορία.

Βασικά ξέρω μόνον έναν άνθρωπο που δεν ακούει το καμπανάκι κανενός, παρά μόνο το δικό του.

Και μόλις συνειδητοποιήσει ότι μπαίνει στο τριπάκι., τούμπα όλα.

Οι υπόλοιποι είμαστε δέσμιοι.

Δεν θα είχε καμμιά επιτυχία, αλλιώς η απόλυτη χειραγώγηση.

Από όποια πλευρά, προέρχεται.

 

Αυτός λοιπόν μου είπε…

Είναι δύσκολο να σταθεί όρθιο μόνο, ένα άδειο σακί.

Benjamin Franklin

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο